پرش به محتوا

پپه اسکوبار: پیشینه پیوندهای روسیه، ایران و هند.

پپه اسکوبار: پیشینه پیوندهای روسیه، ایران و هند

جی ۷ از پیشرفت های پویای نظم چندقطبی که توسط کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب به رهبری روسیه و ابتکار کمربند و جاده به رهبری چین (BRI) تجسم یافته است، شگفت زده شده است، در حالی که بندر استراتژیک چابهار ایران اکنون قرار است نقشی دگرگون کننده ایفا کند.

نوشته پپه اسکوبار
ترجمه مجله هفته

بیانیه جی ۷ هیروشیما دیگر هیچ شکی در مورد آن باقی نمی گذارد.

صحنه مذاکرات: شهری در نئو مستعمره آمریکا یعنی ژاپن که ۷۸ سال پیش توسط ایالات متحده بمباران اتمی شد و برای این کار آمریکا هرگز عذرخواهی نکرد.

پیام مذاکرات: جی ۷، در واقع جی ۹ (تکمیل شده توسط دو یوروکرات غیر منتخب)، به بریکس+ اعلام جنگ می کند، که در حال حاضر بیش از ۲۵ کشور را در لیست انتظار خود دارند – همچنین به شکل ترکیبی.
هدف استراتژیک اصلی جی ۷ شکست روسیه و به دنبال آن انقیاد چین است. برای جی ۷/جی ۹، این قدرت های واقعی بزرگترین «تهدید جهانی» برای «آزادی و دموکراسی» هستند.
پیامد این امر این است که جنوب جهانی باید خود را با آنها تطبیق دهد – در غیر این صورت اتفاقات بدی برایشان رخ خواهد داد. می‌توانید اسمش را بگذارید بازگشت دوباره دهه ۲۰۰۰ تحت عنوان شعار «یا با ما هستید یا علیه ما».
در همین حال، در دنیای واقعی – دنیای اقتصادهای مولد – جنگ افروزان در حالی‌که کاروان های جاده ابریشم جدید مشغول تردد هستند آنها زوزه می کشند.
راه‌های ابریشم جدید کلیدی چند قطبی نوظهور، طرح بلندپروازانه و چند تریلیون دلاری کمربند و جاده چین (BRI) و کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب (INSTC) بین روسیه، ایران و هند است. آنها به طور موازی از یکدیگر تکامل یافته اند و البته گاهی اوقات می توانند همپوشانی هم داشته باشند.
آنچه واضح است این است که جی ۷/جی ۹ هر کاری که برای تضعیف آنها لازم میداند را انجام خواهند داد.

همه چیز درباره چابهار

توافق اخیر ایران و روسیه برای ساخت خط آهن رشت – آستارا به ارزش ۱.۶ میلیارد دلار به طول ۱۶۲ کیلومتر، گامی مهم برای کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب است.
مهرداد بذرپاش وزیر راه و شهرسازی ایران و ویتالی ساولیف وزیر حمل و نقل روسیه در تهران با حضور ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور ایران و ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه که از طریق ویدئو کنفرانس صحبت کردند، این قرارداد را امضا کردند.
این پیوندی بین سیاست «نگاه به شرق» ایران با «چرخش به سمت شرق» روسیه است که هر دو در حال حاضر سیاست رسمی این دو کشور هستند.

رشت در نزدیکی دریای خزر.

آستارا در مرز جمهوری آذربایجان قرار دارد. اتصال رشت و آستارا بخشی از توافقنامه بین روسیه، ایران و آذربایجان در مورد حمل و نقل ریلی و باری است که کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب است این مسیر را به یک کریدور اتصال کلیدی بین آسیای جنوبی و شمال اروپا تبدیل می کند.

کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب چندوجهی از سه مسیر اصلی عبور می کند: مسیر غربی روسیه-آذربایجان-ایران-هند، مسیر میانی یا ترانس خزر روسیه-ایران-هند و مسیر شرقی روسیه-آسیای مرکزی-ایران-هند را به هم متصل می کند.
در مسیر شرقی، بندر مهم استراتژیک چابهار در جنوب شرقی ایران، در استان پرآشوب سیستان و بلوشستان قرار دارد.
این تنها بندر ایرانی است که دسترسی مستقیم به اقیانوس هند دارد.
در سال ۲۰۱۶، ایران، هند و افغانستان تحت کنترل آن زمان آمریکا قراردادی سه جانبه امضا کردند که در آن چابهار به طور معجزه آسایی از تحریم های یکجانبه آمریکا «با فشار حداکثری» نجات یافت.
این گام مهمی در ایجاد چابهار به عنوان دروازه ممتاز محصولات هندی به افغانستان و آسیای مرکزی بود.
روسیه، ایران و هند در ماه می ۲۰۲۲ قرارداد رسمی کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب را امضا کردند که بر اساس آن یک شبکه چند وجهی – کشتی، راه آهن، جاده – از سه محور فوق الذکر عبور می کند: غربی، مرکزی یا ماوراء خزر و شرقی.
بندر آستاراخان روسیه در دریای خزر برای هر سه محور حیاتی است.
مسیر شرقی، شرق و مرکز روسیه را از طریق قزاقستان و ترکمنستان به قسمت جنوبی ایران و همچنین با هند و کشورهای عربی حاشیه جنوبی خلیج فارس متصل می کند.
ده‌ها قطار هم‌اکنون از روسیه از طریق ترکمنستان و ایران به سمت هند حرکت می‌کنند.
مشکل اینجاست که دهلی نو در سال‌های اخیر ظاهراً به دلایل پیچیده پشت فرمان چرت زده است.
این امر تهران را به مشارکت روسیه و چین در توسعه دو بندر استراتژیک در منطقه آزاد چابهار علاقه مندتر کرده است: بنادر شهید بهشتی و شهید کلانتری.



چین حرکت خود را انجام می دهد.

چابهار مهره سفت و سخت است. ایران سرمایه گذاری زیادی کرده است تا آن را به یک مرکز ترانزیت منطقه ای تبدیل کند.
از همان ابتدا، هند چابهار را به عنوان بخش مهمی از استراتژی «زنجیره الماس» خود نگاه میکرد که به وسیله آن با بنادر «رشته مروارید» چین که بنادری هستند که توسط ابتکار کمربند و جاده در سراسر اقیانوس هند رابه هم متصل میکنند، مقابله می‌کند.
چابهار همچنین همتای بندر گوادر در دریای عربی پاکستان، جواهر کریدور اقتصادی چین و پاکستان (CPEC) است.
از نگاه تهران، شبکه راه آهن شرق – ۶۲۸ کیلومتر ریل چابهار تا زاهدان – باید به سرعت تکمیل شود.
در حالت ایده آل، این خط می تواند تا مارس ۲۰۲۴ به عنوان بخشی از محور راه آهن مشهد-سرخس که جنوب شرق ایران را به شمال شرق آن در مرز با ترکمنستان متصل می کند، تکمیل شود.
در حال حاضر محموله کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب از بندر بندرعباس ایران در تنگه هرمز – ۶۸۰ کیلومتری چابهار به جنوب آسیا حمل می شود.
چابهار در عمل ترانزیت از هند به افغانستان، آسیای مرکزی و جنوب روسیه را کوتاه‌تر، ارزان‌تر و سریع‌تر خواهد کرد.
اما یک بار دیگر، همه چیز متوقف شد زیرا هند نتوانست ترتیبات مالی مورد انتظار را فراهم آورد. این موضوع باعث ایجاد نگرانی هایی در تهران شد، به ویژه با توجه به سرمایه گذاری عظیم چین در گوادر.
پس جای تعجب نیست که ایران تصمیم گرفته است چین را به عنوان یک سرمایه گذار بزرگ جذب کند که بخشی از مشارکت استراتژیک در حال گسترش بین آنها است. بنابراین ممکن است چابهار علاوه بر نقش آفرینی در کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب، بخشی از BRI چین نیز شود.
روسیه به نوبه خود در حال حاضر با بن بست در اوکراین، هیستری تحریم های بی امان غرب و محدودیت های تجاری جدی در اروپای شرقی مواجه است.
و همه اینها در حالی است که مسکو به طور مداوم تجارت خود را با دهلی نو گسترش می دهد.
بنابراین جای تعجب نیست که مسکو اکنون توجه بسیار بیشتری به کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب دارد.
در دسامبر سال گذشته، یک معامله کلیدی بین راه آهن روسیه و شرکت های ملی قزاقستان، ترکمنستان و ایران منعقد شد که روس ها برای کانتینرهای واردات و صادراتی که از مرز روسیه و قزاقستان عبور می کنند، ۲۰ درصد تخفیف در نظر گرفتند.
برای روسیه مهمترین نکته این است که چابهار با ظرفیت کامل هزینه حمل کالا از هند را ۲۰ درصد کاهش می دهد.
ایرانی‌ها بلافاصله این بازی را متوجه شدند و شروع به تبلیغ گسترده منطقه آزاد تجاری و صنعتی چابهار برای جذب سرمایه‌گذاری روسیه کردند. و این به پیمان آستارا رشت ختم شد.



ضدحال دالان زنگزور

ابتکار کمربند و جاده چین در حال انجام یک بازی موازی است. پکن سرمایه گذاری زیادی در مسیر ترانزیتی شرق به غرب – همچنین به عنوان کریدور میانه – انجام می دهد.
این کریدور ابتکار کمربند و جاده از سین‌کیانگ به قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان و ترکمنستان و سپس از دریای خزر به آذربایجان، گرجستان، ترکیه و اروپای شرقی می‌گذرد – در مجموع ۷۰۰۰ کیلومتر با با ۱۵ روز سفری.
تمرکز ابتکار کمربند و جاده بر چندین کریدور شرقی-غربی برای مقابله با اختلالات احتمالی در زنجیره تامین جدید است که توسط غرب بر آنها تحمیل شده است. ترانزیت چین و آسیای مرکزی به اروپا با دور زدن روسیه و ایران یکی از مهم ترین گزینه ها است. کریدور ابتکار کمربند و جاده از طریق روسیه به دلیل جنگ نیابتی ناتو در اوکراین متوقف شده است.
و چینی ها در حال آزمایش همه گزینه ها برای دور زدن جاده ابریشم دریایی از طریق مالاکا هستند.
همچنین ترکیه و رجب طیب اردوغان، که احتمالا در این آخر هفته مجدداً انتخاب میشود، نیز سهم خود را در این طرح داشته است.
خط راه آهن باکو- تفلیس- قارص که در سال ۲۰۱۸ افتتاح شد، بخش مهمی از طرح اصلی آنکارا برای تثبیت خود به عنوان قطب اساسی برای تردد کانتینری بین چین و اروپا بود.


به موازات آن، چین در ساخت یک خط راه آهن از قارص به ادرنه در سمت اروپایی بسفر سرمایه گذاری کرد، در حالی که ترکیه بندر مرسین را به مبلغ ۳.۸ میلیارد دلار و بندر ازمیر را با ۱.۲ میلیارد دلار توسعه داد.
پکن فرض می کند که تا سال ۲۰۳۴ این کریدور هسته اصلی به اصطلاح جاده ابریشم آهنین خواهد بود.
یک مانع تایید شده برای کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب رقابت از دالان موسوم به زنگزور است که از آذربایجان به ترکیه از طریق ارمنستان امتداد دارد.
این کریدور در واقع دارای جایگاه ممتازی برای اتحادیه اروپا و الیگارشی بریتانیا است و این در جریان آتش بس ۲۰۲۰ قره باغ کوهستانی آشکار شد.
لندن باکو را به عنوان یک شریک ممتاز می‌بیند و مایل است شرایطی را به ایروان دیکته کند: هر چه زودتر نوعی پیمان صلح را بپذیرید و از هرگونه برنامه‌ای برای قره‌باغ صرفنظر کنید.
کریدور زنگزور مهمترین حرکت ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیکی غرب خواهد بود که مراکز لجستیکی اتحادیه اروپا را با ماوراء قفقاز و آسیای مرکزی پیوند می دهد.
اگر ارمنستان وارد این بازی شود و تبدیل به توپ بازی گردد چه؟ در نهایت، ارمنستان یکی از اعضای اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU) به رهبری روسیه است که غرب مایل به تضعیف آن است.
کمربندها ببندید: یک بازی بزرگ جدید ژئواکونومیک با محوریت کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب تازه شروع شده است.

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: