All posts tagged: مندل

سوسياليزم يا نئوليبراليزم

ارنست مندل برگردان از: سارا قاضی از اواسط دهه 1970 به بعد، سرمايه داری به تهاجمی جهانی برعليه توده های کارگر و فقير دست زده است. اين حرکت تهاجمی نشانگر رو به نابودی رفتن روابط بين نيروها است و تاوان آن را کارگران ميبايد پرداخت کنند. اين حرکت هم ريشه های عينی و واقعی دارد و هم ريشه های ذهنی. ريشه های عينی و واقعی آن ذاتاً در بالا رفتن شديد درصد بيکاری در کشورهای امپرياليستی ميباشد که از 10 ميليون به50 ميليون ـشايد هم بيشترـ رسيده است. آمارهای رسمی همه آمار دولتی است و به همين دليل همه ساختگی ميباشد. در کشورهای جهان سوم حداقل 500 ميليون بيکار وجود دارد. برای اولين بار پس از پايان جنگ جهانی دوم، بيکاری در کشورهای بوروکراسی زده پساـ سرمايه داری هم در حال افزايش بوده است. ريشه های ذهنی آن ذاتاً در شکست کلی طبقه کارگر و جنبش های توده ای در مقاومت های خود در برابر حملات سرمايه داری ميباشد. در خيلی از کشورها حتی سازمان ها(ی کارگری) رهبری را به عهده داشته اند. فرانسه، ايتاليا، …

گفتگو با ارنست مندل: سوسیال دموکراسی و جنبش‌های اجتماعی

ترجمه مهرداد امامی منتشر شده در انسان شناسي و فرهنگ سوال: اخیراً شاهد انتخاب دولتی کارگری در استرالیا بوده‌ایم، پیروزی بزرگی که مشابه آن، سه یا چهار دهه است که اتفاق نیافتاده. همچنین شاهد انتخاب دولت‌های سوسیالیست در فرانسه، اسپانیا و یونان و افول متناظر احزاب کمونیست در این کشورها بوده‌ایم. در عین حال، به نظر می‌رسد حزب کارگر بریتانیا خود را درباره‌ی این سوال که آیا می‌تواند یا باید بدیلی «انقلابی» عرضه دارد، تکه‌تکه می‌کند. این تحولات چه معنایی برای سیاست سوسیالیستی و سنت انقلابی دارند؟ آیا این جریان‌ها به نگرشی خوش‌بینانه کمک می‌کنند آن‌طور که آرای عمومی عظیم به چپ گرایش می‌یابند، یا این تحولات مانعی برای سیاست سوسیالیستی‌اند؟ مندل: حداقل چیزی که می‌توان گفت این است که جریانات متناقض‌اند. من سوال خوش‌بینی و بدبینی را کنار می‌گذارم. معنای این رأی‌ها چیست؟ این‌ها نخستین شکل واکنش طبقاتی در برابر حمله‌ی ریاضیتی کارفرمایان، دولت بورژوایی و دولت‌های محافظه‌کار پیشین است. در این مورد چیز شگفت‌انگیزی وجود ندارد. اگر شما به طور نظام‌مند از جیب‌های فرودستان پول بیرون بکشید تا آن‌ها را در کیف‌دستی ثروتمندان …