All posts tagged: فرهنگ

معرفی فیلم «پادشاه من» حواستان به «رفتار فمنیزه» مردان هم باشد!

معرفی فیلم «پادشاه من» حواستان به «رفتار فمنیزه» مردان هم باشد! امید بهرنگ – 7 دسامبر 2015 نام فیلم: Mon Roi کارگردان: Maiiwenn بازیگران: Vincent Cassel, Emmanuelle Bercot محصول: فرانسه 2015 اگر در پی تماشای فیلم پرماجرا و هیجان‌انگیز هستید؛ یا در پی مشاهده صحنه‌پردازی‌های جذاب و قصه شورانگیز و پیچیده هستید بهتر است سراغ این فیلم نروید. ولی اگر در جستجوی نقد روابط میان زن و مرد و نهاد خانواده در دنیای مدرن امروز – مشخصاً در جوامع پیشرفته سرمایه‌داری – هستید این فیلم حرفی تازه برای گفتن دارد. فیلم «پادشاه من» روابط عاشقانه و زندگی ده‌ساله زوجی را نشان می‌دهد که سرانجام کارشان به بن‌بست و طلاق می‌انجامد. زن و مرد، هر دو از اقشار میانی و نسبتاً مرفه جامعه فرانسه هستند. زن عاشق مردی می‌شود که از شخصیتی فعال و فریبنده برخوردار است. «جورجیو» نمونه تیپیک برخی مردان روشنفکر مرفه جامعه فرانسه است که با رفتاری «فمنیزه» – زنان را شیفته خود می‌کنند. «تونی» عاشق رفتار خارج از نرم «جورجیو» می‌شود؛ اما زمان می‌برد و «تونی» بهای گران می‌پردازد تا ماهیت شوهرش …

ادواردو گاليانو نويسنده مردمي و چپ آمريكاي لاتين درگذشت

ادواردو گاليانو نويسنده و روزنامه نويس معروف و مردمي آمريكاي لاتين درگذشت، نويسنده رمان » رگ هاي گشوده امريكاي لاتين» با اثر خود تاريخ را ورق ميزند، کتاب «رگ‌های گشوده آمریکای لاتین» اثر ادواردو گالیانو که هوگو چاوز، رئیس‌جمهور ونزوئلا آن را در دیدار خود با باراک اوباما به وی هدیه داده بود، در طی چند ساعت در صف کتاب‌های پرفروش، کتابفروشی اینترنتی «آمازون» قرار گرفت. هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا که روز شنبه (۱۸ آوریل) در حاشیه نشست رهبران آمریکای لاتین در ترینیداد با باراک اوباما، همتای آمریکای خود دیدار کرده بود، به وی «رگ‌های باز آمریکای لاتین» [ بهتر است رگ های گشوده آمریکای لاتین ترجمه شود]، اثر ادواردو گالیانو، نویسنده و روزنامه‌نگار اهل اروگوئه را اهدا کرد که یکی از کتاب‌های معروف در باره تاریخ آمریکای جنوبی محسوب می‌شود. این کتاب که برای نخستین بار در سال ۱۹۷۱ به زبان اسپانیایی منتشر شده، تاریخ ۵۰۰ ساله استثمار کشورهای آمریکایی جنوبی توسط اروپا و ایالات متحده را مورد بررسی قرار می‌دهد. به گزارش رسانه‌های خبری، اوباما اذعان داشته که با این اثر گالیانو …

سیزیف

شعری از احمد خزاعی سیزیف سیزیف وار به قله برمی کشم هر روز انبوه اسطوره ها را و جهان همچنان غرق است در اشک و خون. سیاوشان من انگار رنگ جاودانگی گرفته چرا که لبخندت دیگر بر من نمی تابد تا تبعید کند تاریکی را و آسمان من با همه وسعتها بیگانه شده است. و این جلجتائی دیگر است جلجتای من، مصلوب حقارتهای سردارانی مخلوع از جوانمردیها

«زیباترین سنگر»

«زیباترین سنگر» خورشید از تپه های دوردست بر می خیزد و شاخه های درخت وحشی نور را شانه می کنند روز در رخسارت آشیانه می بندد و من بازهم جستجوگر شعر زندگی ام ای واژه پیش از آنکه لکنتم را پاره کنی پیغامی از آزادیِ قلب ها بگو. تو غریبترین واژه در ازدحام گفتن هایی بدان اگر زندگی گریزِ زخمی سربازی باشد که دیگر، جنگ را قبای عشق نمی کند می گریزم و برایت دیگر شعری دور از اسلحه ها خواهم گفت با بوسه ات تمام ژنرال های وجودم خواهند مرد. اکنون گریخته ام مچاله کرده ام سنگری را که پس هر شلیک به یاد تو بوده ام زیباترین کمینگاه آغوش توست به هنگامی که قصد استعمار موهایت را دارم زیباترین فرمان کرشمه ی لبان توست به هنگامی که اونیفرمم را به خاک می سپارم و تنم بی مرز می شود. «علی رسولی_اورست» https://www.facebook.com/ali1917 http://www.alirasoli.blogspot.com/

«یک روز فقط باقی ست»

«یک روز فقط باقی ست» به خاطره ی چریک ها در فتحِ 21 بهمن 57 من نمی دانم به کجا چنگ برآرم پیوند؟     وز کجا باید جُست     به خون وُ به قسم              مشتِ همراهیِ بیدار دلی را                                               سوگند! من به جان آشفته در ره وُ در آمد وز ندامتگه خوف      بر دلم می لرزد              بانگِ توبه توبه                     کز دهانِ یاری                            به هراس وُ خواری                                    می کند خون به جگر! هان کجایی ای عزیز؟! تو به سنگر مُردی تو به مهتاب شبی با همه همراهانت از دلِ کوچه وُ از هر سنگر سخنِ فتح بگفتی، …

بهمنِ سوخته

سعيد آوا بهمنِ سوخته پابرجای کوه کهن کز کرده به سوز سرد موذی مزمن ، و سينه اش چرکين به چرکاب يخين مرداب شيارها. مي تپيد نبض داغ اميدش در رگهای يکي بهمن – لايه لايه پشت در پشت – که به گوهرهرم تاب و پيچ اش مي بايد گداخت عمق پلشت يخ و مي روفت چرکِ چال و دامن ليزابه ، برهمواری راه قله . امٌا و دريغا که لايه ها خماران چشم – چشم انتظاران فتح قله – بر بستند کمر سرنوشت خويش گره بر کهنه چرکتاب طنابي که بودش يک سر به غسل در يخ بسته ماندابي ، و به ديگر سر خفت مي کرد هر دم گره در گره گرداگرد گلوگاه رهروان صادق قله تنگ تر تنگ تر . سعيد آوا / بهمن 1380

نطفه ی توفان

نطفه ی توفان   اختاپوس سانانِ حاکم بر دریا شاخک افکنده ، بر هر چه ، هرجا، لافان در هر سو با بوق وکرنا کافتاد از نفس،توفان، در دریا دریا را منگر، کافکنده لنگر، آبستن دیری می پیچد بر خود ، از دردی سنگین ، سوزان و ترکان، در بطن‌اش بالان نطفه ی توفان !   جعفرمرزوقی (برزین آذرمهر)    

کار شعر…

  کار شعر… تا گرگ بیداد د رَ د به دندانِ ستم تن ز آهو ی داد؛ درهر سرآشیبی ، نشانی از فرازی تازه جستن ؛ از صخره ‌ها ی سخت سر، سر بر کشیدن؛ از غنچه ی نا گشته گل هرگز، سرودن؛ بر بوته ‌های تشنه ی فقر ازجوهر جان ، شبنمی مهری نشاندن؛ از خنده ‌های له شده ، از بوسه ‌های داغ نفرت خورده ،انگار؛ چیزی نوشتن؛ گر نیست کار شعر، گو پس چیست کار ش؟! جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)  

ادبیات ، رمانتیک جهانگردی یا ماجراجویی استعماری .

Karl May 1842 – 1912 نصرت شاد ادبیات ، رمانتیک جهانگردی یا ماجراجویی استعماری . کارل مای ، نویسنده جوانان پیش از جنگ . کارل مای ( 1912 – 1842 ) پرخواننده ترین نویسنده جوانان در آلمان تا سال 1945، خالق رمانهای ماجراجویانه سفرنامه ای هیجان برانگیز است . در آثار او غیر از تمایلات صلح جویانه و ضد امپریالیستی ،علایق هومانیستی و گاهی هم انسان ستیزانه نیز مشاهده میشوند . او گرچه شغل معلمی آموخته بود ولی حدود 8 سال از عمر خود را بجرم دزدی و جعل اسناد و حیله وفریب در زندانهای دولت پرویس در آلمان گذراند .وی از خانواده ای فقیر و پر بچه برخاسته بود و چند نسل از اجداش کارگر رشته ریسندگی و بافندگی بودند . یکی از انتقادهای وارد بر او اینست که در زمان استعمار غرب در خاورمیانه و آمریکای شمالی، او برتری پیشرفت صنعتی و فرهنگ مسیحی را بر فرهنگهای کشورهای جهان سوم آنزمان توجیح میکند . امروزه او را یکی از موفق ترین داستانسرایان آلمانی بشمار می آورند . او حتی امروزه خوانندگان بیشماری مخصوصا …

سمن بویان کوبانی

نوشته: بابک پایور منتشر شده در رفاقت كارگري سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند، بنشانند غبار شومِ تقدیری که جغدی می کند آواز به مسمارِ نفیرِ هلهله در شامِ دلمرده به دور از چشمۀ آب حیاتی تب زده در موسم صحرا پری رویان قرار از دل چو بستیزند، بستانند به مشتی پُر گره در هر گره یادی ز کوبانی ستیزی بر سرِ بودن و ماندن شاد بودن شاد ماندن شاد خواندن به فتراک جفا دل‌ها چو بربندند، بربندند جفای داعش غدار جفائی که ز جنس آدمی نیست و در فتراک خونینش برای گریه کردن ها برای خنده‌های بی‌خیال کودکانِ صبح و یا دلهای پر تشویشِ خوابِ مادرانِ شب دمی نیست ز زلف عنبرین جان‌ها چو بگشایند، بفشانند و در برق طلوع جانفشانی‌شان به هر گام سبکبار و صمیمی و تصمیمی بسی کهنه به حد قدمت پائیزِ اشعارِ قدیمی به رسم پیشمرگان چهره را با آبِ پاکِ رود می شویند و با هر قطرۀ آبی گل امید بفشانند ره امید را در جوشش جانی که بفشانند، بگشایند به عمری یک نفس با ما چو بنشینند، برخیزند و …

خندۀ اسب چوبی

    نوشته: بابک پایور خندۀ اسب چوبی منتشر شده در رفاقت كارگري (ادامۀ «پرکاد کوچک» و قصۀ اول از «قطار سریع‌السیر پوتمکین») در طبیعتی که هر منظرۀ روح‌نوازش، عینیت زیبائی را به‌نمایش می‌گذارد؛ هر رودخانه‌ای، هر دریائی و هر اقیانوسی، تودۀ عظیمی از قطره‌هاست. هر قطره به‌طور جداگانه شکل عنصری آن به‌شمار می‌رود، بنابراین بررسی ما از نگاه‌‌مان به‌قطره‌های آب آغاز می‌شود. قطرات آب، در جریانی هوس‌باز و بی‌محابا، در بستر رودخانه کوچک لوهان در کنار شهر لوگانسک، می‌رفتند تا سفر طولانی‌شان را به‌سوی رود دونتسک آغاز کنند، تا از آنجا به رودخانۀ رویائی دون بپیوندند تا میعادگاه عاشقانی باشند که از جان گذشته، در کنار رازهای سربه‌مهر و آبی‌رنگ دون، هر شب داستان دلبری معشوق و رسوائی رقیب را در سر می‌پرورانند؛ تا از آنجا رازهایشان را باخود بردارند و به دریای آزوف مهاجرت کنند، از تنگه کرچ بگذرند و به‌دریای سیاه بریزند. یا اینکه در میان راه در برابر تیغ بی‌رحم آفتاب، عنان از کف دهند و موی‌آشفته و عصیان‌زده و مست، سفری آسمانی به‌سوی ابرهای شمال را آغاز کنند و به‌همراه …

شایعه پراکنی تازه رژیم علیه سینمای زیرزمینی

طی‌ یک سال گذشته رژیم بارها علیه سینمای زیرزمینی دست به جعل خبری و سرکوب سینماگران زیرزمینی زده است. جدا از خبرگزاری‌های‪ ‬رسمی‌،‪ ‬دهها‪ ‬شبکه‪ ‬و سایت‌های خبری وابسته به دفتر خامنه‪ ‬ای، وزارت اطلاعات، حوزه علمیه، آستان قدس‪ ‬رضوی‪… ‬راه اندازی شده که یکی‌ از وظایف‌شان خبر سازی علیه حرکت‌های مبارزاتی و مخدوش کردن اعتراضات اجتماعی است‪.‬‬ چندی پیش‪ ‬هفته نامه‌ هیات موتلفه اسلامی «هفته نامه شما‪» ‬و‪ » ‬آریا ایران» و دیگر سایت‪ ‬های‪ ‬خبری حکومت بار دیگر علیه سینمای زیرزمینی دست به‪ ‬شایعه‪ ‬سازی زده واین بار » کانون حمایت از سینمای زیرزمینی ایران» را به‪ ‬سازمان‪ ‬مجاهدین‪ ‬خلق‪ ‬وصل کرده و نوشته اند:‪ ‬ ‪ …‬آخرین‪ ‬مورد این عقده گشایی(مجاهدین) بر می‌‌گردد به کمپینی که دست اندرکاران‪ ‬سینمای ایران برای آزادی مرزبان ربوده شده توسط گروه جیش العدل به راه‪ ‬انداخته که به اتکای جایگاه و محبوبیت فراگیری که برخی از آنها  در میان‪ ‬دوستداران سینما دارند و همچنین به تاسی‌ از حضور و فعالیت ستاره‌های‪ ‬سینمای جهان اقدامات انسان دوستانه، از ربایندگان خواسته تا پنج مرزبان‪ ‬ایرانی‌ را آزاد کنند. اما این کمپین آنقدر برای مجاهدین گران آمد که به‪ ‬طرز هیستیری و سادیست گونه در مقاله‌ای به امضای جعلی کانون حمایت از‪ ‬سینمای زیرزمینی ایران تمام عقد‌های این سی‌ و پنج سال را که بعضا ربطی‌‪  ‬هم …

«یک روزِ دو باربر در اصفهان» به کارگردانی رسول انتشاری

«یک روزِ دو باربر در اصفهان» به کارگردانی رسول انتشاری منیژه غزنویان منتشر شده در انسان شناسي و فرهنگ   «دوست داشتم این نبود. سواد داشتم… دوست داشتم مهندس ساختمان بشوم. مهندس، یک چیز خوبی است. یک ساختمان را می‌گیری و می‌سازی و چند خانواده‌ای را هم نان می‌دهی. همه از پناهت نان می‌خورند. مهندس بَده؟» این را میثم رسولی 18 ساله می‌گوید، یکی از دو شخصیت اصلی مستند «یک روزِ دو باربر در اصفهان» به کارگردانی رسول انتشاری. مستندی حدودا 34 دقیقه‌ای که بهار 1391 و در شبکه استانی اصفهان تولید شده و ظاهرا بخشی از مجموعه‌ای مستند درباره بازار این شهر است. برای فهمیدن موضوع این فیلم، توجهی کوتاه به نام آن کافیست. کارگردان تنها مایل است دورنمایی از یک شبانه‌روز زندگی این قشر را به تصویر بکشد، تکنیکی که در روش‌های مشارکتی پژوهش مانندPRAنیز از جایگاه بالایی برخوردار است و می‌تواند نکات بسیاری درباره روزمرگی انسان‌ها به دست دهد. نوعی پرسه‌زنی با محوریت خط زمان که قدرت جمع‌آوری اطلاعاتی به ظاهر پراکنده را فراهم می‌کند. انتشاری، با همین تکنیک ساده و بدون …

سینمای الیو پتری: بدن ها و نقاب های سیاست

سیلویو اسکارپلّی برگردان علیرضا نیاززاده نجفی منتشر شده درانسان شناسي و فرهنگ   مرگ زودرس پتری به این امر کمک کرد که در میان کارگزدانان فراموش شده قرارش دهیم، بعد از پایان مهمترین و فعال ترین دوره ی سینمای سیاسی ایتالیا. فیلم شناسی کارگردان رُمی را مورد بررسی قرار می دهیم، شخصیتی محوری در تاریخ سینمای ما که تعمق و دخالت کردن بر روی زخم های باز واقعیت سیاسی و اجتماعی را ، با نگرش اصیل و تحریک کننده ی خودش، بلد بود. «صورت ها باید کبود از حسدی پرکینه باشند متورم از انقیاد باد کرده از خشمی بی سرانجام کج از فرومایگی و مکر پینه بسته از تلاش بی حد تلویزیون خالی برای بیایانِ ساخته شده در چشمانشان از احساس ترس این ها، صورت ها، باید آینه ی وحشت، بی خردی، حرص و آز … و بیابانِ غبارآلودِ این شهر هولناک باشند.» (الیو پتری) الیو پتری، زاده ی رم، روشنفکر مارکسیست، با فیلم هایش دوره ای از ایتالیا رو نشانه گذاری کرد، دوره ی تحت حکومت نیروهای دموکرات- مسیحی در سال های شصت تا …

استیصال

نوشته مهران زنگنه استیصال حرف بزن! بگو! می‌گوید: می‌بایست می‌رفتم سر قرار. نرفتم. اگر می‌رفت قرار آخر می‌بود. با این که هیچگاه به صراحت از آن حرف زده نشده بود، احساس می‌کرد آخرین قرارش می‌بوده است. نمی‌خواستم به روی خود بیاورم. می‌پرسم: مگر یک احساس کافی است؟ سکوت می‌کند. کسی نمی‌داند چرا آنرا اجرا نکرد، حتی اگر از خودش هم پرسیده شود، احتمالا فقط می‌گوید نمی‌داند، چرا؛ حتی نمی‌گوید: احساس می‌کند آخرین قرارش می‌بوده است. شاید اگر می‌رفتم بهتر می‌بود؟ نمی‌توانست بپذیرد، نقشی در آنچه اتفاق افتاده است و می‌افتد، ندارد. می‌داند/نمی‌داند، می‌پذیرد/نمی‌پذیرد نقشی ندارد. نمی‌توان پذیرفت. یک جای کار من لنگ می‌زند. قدم ‌می‌زند، گویا مغزش فقط در حین قدم زدن کار می‌کند. خودت را خسته می‌کنی. فردا کار داری! نرم قدم برمی‌دارد. قدم‌های شتری. یک پایش را از زمین برمی‌دارد. سپس زانو را خم می‌کند و با احتیاط کف پای‌ش را زمین می‌گذارد. نباید صدای‌ قدم از قدم برداشتن را همسایه طبقه‌ی زیر بشنود. دستورالعمل است. نباید کسی متوجه بشود اصلا او آنجاست و بیدار است. به علاوه خودش اصولا نمی‌خواهد مزاحم خواب …

تحلیل ساختاری هنر – ناصر زرافشان

ناصر زرافشان به یاد عزیزِ جاهد قسمتی از کتابجامعه‌شناسیِ سیاسی هنر، عرصه‌ی ویژه‌ای از زندگی اجتماعی، یعنی عرصه‌ی جذب، هضم و همگون‌سازی واقعیت به شیوه‌ای زیباشاسانه است. می‌گوئیم عرصه‌ی ویژه‌ای از زندگی اجتماعی است زیرا در همه‌ی فعالیت‌های گوناگون انسانی، نگاه زیباشناسانه به واقعیت و زبائی خواهی داتاً و به طور طبیعی وجود دارد، اما همه‌ی این فعالیت‌ها، هنر به معنای اخص آن نیستند، و این تفکیک مهم را باید همواره در نظر داشت. اما عنصر زیباشناختی که مشخصه‌ی ویژه‌ی هنر است فقط در عالم انتزاع وجود دارد و تنها به شکل تجریدی قابل درک است. وقتی انسان چیزی را به وجود می‌آورد، این کار را به تبعیت از قوانین علمی یا تجارب تولیدی خود انجام می‌دهد نه قوانین زیباشناسی، زیرا آن را برای رفع یک نیاز مشخص غیر از زیبائی صرف به وجود می‌آورد. اما در همان حال آن را با قوانین زیباشناسی نیز تطبیق می‌دهد. بی شک لباس‌های ما باید دوختی زیبا هم داشته باشند؛ در طراحی اتوموبیل زیبائی آن هم مورد نظر هست، و وقتی نقشه‌ی یک خانه‌ی مسکونی را برای ساختن …

داستان ابرانسان شكست خورده

داستان ابرانسان شكست خورده اصغر رستگار و زواياي انسان شناختي شاهكار داستايفسكي نويسنده: ساير محمدي منبع ايران «جنايات و مکافات» را يکي از برجسته ترين آثار فئودور داستايفسکي ارزيابي کرده اند. اثري که چندين ترجمه از آن در ايران چاپ و منتشر شده است و يکي از بهترين ترجمه ها به قلم اصغر رستگار در سال 79 در حوزه ادبيات داستاني که جايزه کتاب سال را از آن خود کرد اما اين اثر سال ها اجازه تجديد چاپ پيدا نکرد تا اينکه چندي پيش توسط انتشارات نگاه منتشر شد. اصغر رستگار متولد 1328 تهران حدود 20سال است که در اصفهان سکونت دارد، ليسانس رياضي گرفته و فوق ليسانس مديريت اما در حوزه ادبيات ترجمه بيش از چهل عنوان کتاب در کارنامه اش ديده مي شود. نخستين کتاب او «سيستم و روش هاي هنر خلاق» در سال 54 توسط انتشارات پيام منتشر شد و آخرين کتابش «در انتظار گودو» چند ماه پيش توسط انتشارات نگاه به بازار آمد. حالاهم حدود بيست عنوان کتابش اعم از تاليف و ترجمه توسط همين ناشر در مراحل مختلف چاپ و …

بايد درباره هنر ايران حرف زد

منتشر شده در تارنماي تز يازدهم   بايد درباره هنر ايران حرف زد اشاره: مطالب زير متن سخنراني نادر فتوره‌چي و ارسلان ريحان‌زاده در نشستي با عنوان «بايد درباره هنر ايران حرف زد‌» است که به‌بهانه‌ي برگزاري يک نمايشگاه نقاشي گروهي ايراد شده‌اند. در اين نشست سخنرانان به نقد و بررسيِ عرصه هنري در ايران پرداخته‌اند. ‌«ميانمايگي‌»در عرصه‌ي هنر در ايران نادر فتوره‌چي در ابتدا بايد بر اين نکته تاکيد کنم که با وجود انتخاب عنوان ‌«بايد درباره هنر ايران حرف زد‌» براي اين نشست، بر اين باورم که ما چيزي به‌نام ‌«هنر ايراني‌» نداريم. نه‌تنها هنر ايراني نداريم، بلکه هنر هيچ جاي ديگري هم نداريم. هنر جامائيکايي هم نداريم. هنر آمريکايي هم نداريم و … . ما ‌«هنر‌» داريم. يعني توليدِ غيرشخصيِ حقيقتي که روي خطابش به همگان است. بنابراين آنچه که به‌عنوان پسوند يا زائده مکاني/ملي بر آن سوار مي کنيم، چيزي جز ‌«روکش فرهنگي‌» و دالي که امکان تبديل کردن آثار هنري به ‌«کالاي قابل مبادله‌» در چرخه‌ي بيزنسِ هنري در جهان را فراهم مي‌کند، نيست. اما براي اين‌که اين ‌«روکش‌» يا …

فرهنگ و رابطه اجتماعی

زهره روحی منتشر شده در انسان شناسي وفرهنگ آیا شکل گیری « روابط اجتماعی » بر اساس وجود پیمان ها بوده ؟ ممکن است  برخی پاسخی منفی به این پرسش دهند ، اما گمان نمی کنم با این گزاره که  « حفاظت از روابط اجتماعی » ، مشروط به وجود پیمان ها و رعایت و پایبندی به آنهاست ، مخالفتی داشته باشند . از اینرو با یقین می توان گفت ، «پیمان ها و آئین‌ها»  روی دیگر فرهنگ و تمدن بشری هستند . زیرا صراحتاً در جهت استحکام روابط اجتماعی، معنا بخشی و بازتولید آنها عمل می کنند . با وجودیکه تهیه اطلاعات درباره نحوه زندگی انسانها در زمان‌های دور تاریخی ، همواره توسط متخصصان صورت گرفته ، اما بسیاری از این اطلاعات برای افراد غیر متخصص نیز جالب است .  به عنوان مثال دانستن اینکه در روزگاران بسیار دور ،  نخستین پیمان ها ، به چه نحو و با چه هدف و نیتی صورت می گرفته است. خصوصا وقتی بدانیم بسیاری از این پیمانها و آئین های مربوط به آنها ، رابطه تنگاتنگی با …