All posts tagged: سنديكاي شركت واحد

سندیکاهای مستقل وسندیکاهای دولتی

آزاده حسینی هر کارگر حتی کمی آگاه هم می داند با تشکیل سندیکای مستقل می تواند تا حدودی ازحقوق انسانی خود در محیط کار محافظت کند مانند جلوگیری از بعضی تهاجمات کارفرما به حقوق کارگران که از طریق تنظیم مقررات دلبخواهی و من درآوردی صورت می گیرد و یا افزایش قدرت چانه زنی آنان در رابطه با تعیین دستمزد مشاغل، ایمنی کارگران در برابر کارهای خطرآفرین، تضمین حداقل حفظ موقعیت شغلی در برابر اخراج های بی رویه وخودسرانه، ممانعت از تنظیم قراردادهای سفید امضاءکه چیزی جز یک دزدی آشکار از طرف کارفرمایان نیست ،کاهش دامنه تنظیم قراردادهای مدت موقت وافزایش امکان و احتمال تهیه قراردادهای دسته جمعی، حضور نمایندگان کارگران در موارد تصمیم گیری های مربوط به مسائل کارگران در برابر کارفرمایان و عوامل ریز و درشتشان و در نهایت هویت یافتن شخصیت فردی هر یک از آنان در پیوستگی داوطلبانه به یک تشکیلات جمعی . اما چرا ایجاد سندیکاهای مستقل در حاکمیت کنونی ایران در دوره ای تقریبا ناممکن بوده و سپس تا امروز این قدر سخت پیش می رود؟ واقعیت این است که …

درباره‌ی امکانات، ملزومات و ضرورت تشکل طبقاتی کارگران

نوشته: عباس فرد منتشر شده در تارنمای رفاقت کارگری یک نکته‌ی توضیحی: این نوشته دو ضمیمه‌ی نقادانه در مورد دو نفر از طرف‌داران ایجاد «تشکل سراسری کارگری» دارد که در عین‌‌حال جزیی از متن است؛ بنابراین، از خواننده‌ی این نوشته می‌خواهم که ضمیمه‌ها را نیز مطالعه کند. ضمیمه‌ی دوم علاوه‌بر نقد دیدگاه یکی از طرف‌داران «تشکل سراسری کارگری» که در خارج از ایران اقامت دارد، حاوی نگاهی به‌مفهوم «جامعه‌ی مدنی» نزد هگل، مارکس و گرامشی نیز هست. ***** هرکس‌که به‌نحوی خودرا فعال جنبش کارگری می‌داند یا خودرا با چنین هویتی معرفی می‌‌کند (اعم از کارگر یا غیرکارگر و نیز اعم از این‌که در داخل ایران زندگی کند ویا مقیم خارج باشد)، اصولاً آرزومند گسترش اعتراضات سازمان‌یافته و شکل‌گیری نهادهای گسترده، متعدد و متمرکز کارگری است‌. این آرزومندی (حتی ‌آن گاه که بیش‌تر نظاره‌گر است تا دخالت‌گر) تا آن‌‌جایی است‌که بتوان شاهد «تشکل سراسری» ویا «تشکل سراسری‌ـ‌طبقاتی کارگران» بود و برهمین اساس نیز در مبارزات این طبقه به‌طور وسیع‌تر‌‌ و عمیق‌‌تری‌‌ دخالت‌گر بود. این یک اصل بدیهی است‌که گسترش و تعمیق مبارزات کارگری بسیاری از علاقمندانِ …

آنچه پیشروان سندیکایی بایدبدانند

آنچه پیشروان سندیکایی بایدبدانند درشرایط کنونی آموزش وسازماندهی ازمهمترین امورسندیکایی می باشد.اگرپیشروان سندیکایی ازآموزش کافی برخوردارنباشند،یک سازماندهنده ویارگیرمناسب نخواهندبود.به همین خاطرسعی می کنم باتوسل به اسنادسندیکایی،برخی ازنکات مهم واولیه سندیکایی راطرح نمایم. پس ازآنکه هیات مدیره انتخاب شد،دبیرسندیکاکه مسوول تشکیلات نیزهست بایددرتدارک منظم جلسات هیات مدیره وجلسات عمومی برای اعضاباشد.هرچه جلسات هیات مدیره منظم تر  باشد،امورسندیکایی بهتراداره خواهدشد.درجلسات هیات مدیره آنچه مهم است سروقت آمدن اعضابه جلسه،آگاهی داشتن ازدستورجلسه ویا چنانچه موضوع مهمی بایدطرح شود،قبلا آن رابارییس جلسه درمیان گذاشته تادردستورجلسه گنجانده شود.وقت جلسه بطورمساوی برای همگان درنظرگرفته شودتاکسی بیشترازدیگراعضاوقت صحبت نداشته باشد،حتارییس جلسه.اگرچنانچه کسی فکرمیکندکه مطلب عنوان شده توسط اوبسیارمهم است می تواندازدوستانی که وقت صحبت دارند،خواهش کند وقتشان رابه اوبدهند.تذکربه گوینده برای پرهیزاز بحث های حاشیه ای وقطع گفتاراو واجازه خارج نشدن ازدستورجلسه ازوظایف رییس جلسه است.گزارش کارکمیسیون های سندیکا بایددرصدر دستور کارجلسه باشدواین نشانگرآن خواهدبودکه تاچه اندازه یک سندیکافعال است.باآمدن اکثریت اعضا،جلسه رسمیت یافته وچنانچه عضوی تاخیرداشته باشدبایدازطرف دبیرسندیکا تذکرلازم به اوداده شودودرصورت جلسه نیزقیدگردد.تمرین چنین عملکردی رهبران وفعالین سندیکا راورزیده نموده تابرای برپایی مجامع عمومی،انتخابات،راهپیمایی هاواعتصاب منظم وباقدرت عمل کنند.پرداخت حق …

مصاحبه با یک رهبر سندیکایی فرانسه

منبع: مارکسیسم-لنینیسم امروز  تارنگاشت عدالت متیو بولس-ردات یک کارگر راه‌آهن در پاریس و دبیرکل فدراسیون کارگران راه‌آهن ورسای کنفدراسیون سراسری کار (ث. ژ. ت) است. او همچنین عضو حزب کمونیست فرانسه در منطقه پانزدهم [پاریس] است. این مصاحبه با روجر کیران از «مارکسیسم-لنینیسم امروز» در ۹ نوامبر ٢٠١۴ در پاریس صورت گرفت. مارکسیسم-لنینیسم امروز: امروز ٢۵-مین سالگرد سقوط دیوار برلین است. در این باره چه فکر می‌کنید؟ متیو بولس-ردات: به‌نظر من پایان دیوار برلین و سقوط اتحاد شوروی که با آن همراه بود برای کارگران سراسر جهان خبرهای خوبی نبودند. این آغازگر دو دهه‌ای بوده است که برای کارگران خوب نبوده‌اند. اتحاد شوروی برای طبقه کارگر جهان سپر بود. البته، اتحاد شوروی بهشت نبود، اما در سمت کارگران قرار داشت. کارگران و کمونیست‌ها باید به اشتاباهاتی که در اتحاد شوروی رخ داد نگاه کنند، اما نباید فراموش کنیم که آن‌ها اشتباهات ما بودند. ما نیاز نداریم که مفسرین بورژوا سعی کنند به ما بگویند اشتباه چه بود. بلکه این ماییم که باید آن‌ها را بررسی کنیم. من چند سال پیش به برلین رفتم، و کارگران …

اسناد تاریخی جنبش سندیکائی

 کتاب جمعه سال اول شماره ۳۳ در این شمارهٔ کتاب جمعه، اسناد تازه‌ئی از جنبش سندیکائی ایران به‌چاپ می‌رسد. نخستین آن‌ها دارای اهمیت فراوانی است. این سند که از نخستین روزنامهٔ کارگری ایران منتشره در عصر مشروطیت گرفته شده از سطح بالای آگاهی صنفی کارگران چاپخانه‌های ایران حکایت می‌کند. مقایسهٔ این سند با برخی اسناد دوره‌های بعد بالا بودن این سطح را تأیید می‌کند. اسناد دیگری که در اینجا به‌چاپ می‌رسد نیز بازگوکنندهٔ سطح مبارزهٔ صنفی و طبقاتی کارگران ایران در ادوار مختلف است. نکتهٔ مهم این است که به‌حکایت این اسناد، عناصر پیشرو کارگری ایران همواره در مبارزهٔ علیه اشرافیت و بورژوازی ایران کوشا بوده و حتی لحظه‌ئی فریب آن‌ها را نخورده‌اند. مقایسهٔ خواست‌های کارگران در دوران پیش از جنگ جهانی دوم و سال‌های جنگ، و پس از آن تا کودتای ۲۸ مرداد بسیار آموزنده است. از طریق بررسی عمیق و دستاوردهای ادوار مختلف می‌توانیم جنبش سندیکائی ایران را بشناسیم و از این شناخت برای مبارزهٔ کنونی بهره جوئیم. خ – ش مطالبات و تقاضاهای اجتماع کارگران طهران از صاحبان مطبعه در سال ۱۳۲۸ …

رضا رخشان و تلاش جهت برائت از سندیکالیست بودن

آقای رضا رخشان رئیس سندیکای نیشکر هفت تپه در مطلبی تحت عنوان » چرا من یک سندیکای ام؟ اما سندیکالیست نیستم» مسایل و موضوعاتی را مطرح کرده است که اگر نخواهیم بدبینانه قضاوت کنیم و آنها را توجیاتی نادرست ، تحریف آمیز و … قلمداد کنیم که ایشان در اثبات عدم سندیکالیست بودن خود ردیف کرده است، در خوشبینانه ترین حالت می توان گفت: ایشان که فعالیت سندیکایی را به عنوان ادای وظیفه در قبال طبقه امان برگزیده نه تنها از تاریخ تکوین سندیکالیسم در جنبش جهانی کارگری که از مضمون و محتوای طبقاتی این رویکرد در جنبش کارگری نیز استنباط درستی ندارد و به نظر می رسد دانسته هایش بر مبنای منابع و نوشته هایی است که بیشتر از آنکه آموزنده باشند، گمراه کننده اند. به نظر رضا تاسیس دو سندیکای شرکت واحد و هفت تپه نقطه عطفی در جنبش کارگر ایران بعد از سال ها «رخوت» !! می باشد. (گویا قبل از آن سال های مورد نظر ایشان، هیچ اعتصاب و حرکت اعتراضی کارگری در قلمرو های مختلف کار و تولید در ایران …

کارگران بازهم فقیرتر میشوند

کارگران بازهم فقیرتر میشوند رضا رخشان سرانجام وپس از کش وقوسهای فراوان، در روز پنجشنبه گذشته، قیمت بنزین وسایر اقلام سوختی بیش از چهل درصد گرانتر شد. چیزی که این روزها در رسانه ها به نقل ازمنابع دولتی به وفور شنیده ایم اینست که قیمت سوخت در ایران درقیاس جهانی آن بسیار ناچیز است . می گویند که مشکل از این جهت بیشتر هم می شود که بیش از چهل درصد از بنزین مصرفی کشور، از خارج وبا قیمت بسیار بالای جهانی آن وارد می گردد. همچنین می گویند که از یکی دو سال گذشته بخاطر سیاستهای خاص اقتصادی وهمچنین تحریمهای گسترده کشورهای بزرگ به بهانه مسئله انرژی هسته ای که منجر به کاهش شدید ارزش ریال پول ملی و همچنین تورم گسترده و کاهش درآمدهای مالی و ارزی دولت شد به عینه عیان بود که وضعیت فعلی قابل دوام نیست. چرا که صندوق خالی دولت یارای چنین هزینه هایی در رابطه با سوخت را ندارد. اگر این تلقی رابپذیریم خواهیم یافت که دولت چاره ای جز اینکه قیمت سوخت را افزایش دهد ندارد. اما …

لزوم سنديکا براي هنرمندان به مثابه کارگران

سوتيتر ها 1- هنرمند به کسي اتلاق مي شود که در امر آفرينش اثر هنري با صرف خلاقيت فعاليت کند يا با استفاده توامان از نيروي ذهن و نيروي بازو به توليد محصول هنري اهتمام ورزد . 2- هنرمند را مي توان کارگري متخصص معرفي کرد که بايد در ازاي مبلغي بسيار اندک مبادرت به فروش نيروي کار و محصول خود کند. 3- وابستگان دولتي که در جهت تحکيم حکومت کار کرده و دستمزد دريافت مي کنند را نمي توان کارگر ناميد. 4- شبه هنرمندان دولتي در راس امور سياستگذاري ها و آموزش کشورند و تنها چيزي که برايشان اهميت ندارد هنر و فرهنگ است. 5- گرافيک و طراحي صنعتی به عنوان سوء استفاده از هنر براي فروش بيشتر محصولات مصرفي در جامعه مطرح مي شوند.   محسن ثقفي لزوم سنديکا براي هنرمندان به مثابه کارگران آيا مي توانيد به 3 پرسش زير پاسخ دهيد؟ 1- سنديکا چيست؟ 2- هنرمند کيست؟ 3- کارگر به چه کسي مي گويند؟ از 3 پرسش فوق، شايد پرسش اول به گوش عده اي نا آشنا باشد و جواب آنرا …

اهمیت فعالیت سندیکائی در کارخانه

اهمیت فعالیت سندیکائی در کارخانه   ترجمه و تلخیص پاکزاد اين متن در نشريه سال اوّل، شمارهٔ ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۳۵۹ منتشر گرديده و در بايگاني مطبوعات ايران باز انتشار شده است   کنفدراسیون دموکراتیک کار فرانسه مقالهٔ زیر بر اساس یکی از انتشارات کنفدراسیون کار فرانسه (CFDT) تهیه شده است. این کنفدراسیون یکی از نیرومندترین اتحادیه‌های کارگری اروپا و پس از کنفدراسیون عمومی کار (CGT) بزرگ‌ترین اتحادیهٔ کارگری فرانسه است. در این مقاله بحث از ضرورت سازماندهی سندیکائی در کارگاه‌ها و کارخانه‌هاست. سخن این است که کارگران عضو هر سندیکا ضروری است که در محل کار خود در کارخانه، کارگاه نیز تشکل داشته باشند و مانند سازمان‌های سیاسی، برای اعضای خود «حوزه‌های سندیکائی» در هر کارخانه تشکیل دهند تا بتوانند مبارزات کارگران را در محل کار آن‌ها سازماندهی و رهبری کنند. می‌باید همهٔ ابعاد فعالیت سندیکائی در کارخانه تجلّی یابد. در هر کارگاه یا کارخانه کارگران در موقعیت‌های متعددی متوجه این واقعیت می‌شوند که برای ایجاد رابطه بین نیروهای خود در جهت واداشتنِ کارفرما به‌رسیدگی و قبول مطالبات‌شان، نیاز به‌تشکل دارند. دو نمونه از این …

ضرورت همبستگي بيشتر ميان كارگران

ضرورت همبستگي بيشتر ميان كارگران فردين ميرکي/ فعال کارگري و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری-  در شرايط فعلي اولويت فعالين کارگري آماده سازي زمينه براي ايجاد ساختارهاي تشکيلاتي کارگران با اتکاه به نيروي خود کارگران است. هدف از اين نوع ساختارها، ارائه راهکارهاي عملي ونظري مشترک از طرف فعالين کارگري وکارگران درراستاي سازماندهي کل طبقه کارگر ويا حداقل بخشي از آن است. امنيت شغلي، بيمه بيکاري، حق ايجاد تشکلات مستقل کارگري از عمده ترين مسايل روبه روي کارگران است.  چرا باوجود بحران هاي عميق اقتصادي و سياسي و همچنين وخيم ترشدن وضعيت اقتصادي توده هاي مردم، طبقه کارگر نتوانسته است مبارزات خودرا به جلوهدايت كرده وسازماندهي نمايد. به اعتقاد ما دلايل عدم سازماندهي موثر عبارتند از، پراکندگي، تفرق نظري فعالين کارگري، و وجود گرايشات ضد کارگري از قبيل سانتريست‌ها و رفرميست‌ها که در صدد به انحراف کشاندن جنبش کارگري هستند. در عين حال گرايشات اصلاح‌طلب و خورده بورژوايي دردرون جنبش کارگري، مخالف مبارزه پيگير و مستمر کارگران هستند. به نظر ما، سرکوب و فشار عليه کارگران و فعالين کارگري به …

اداره كار همچنان اخراج مي‌كند

بررسي مشكلات كارگران اتوبوسراني در گفت‌وگو با فعالان سنديكاي شركت واحد   اداره كار همچنان اخراج مي‌كند    اميرعباس آذرم‌وند، مرتضي گلپور    هر روز كه براي رسيدن به سر كار يا بازگشت به خانه عجله داريم، رانندگاني كه اتوبوس‌هاي شهرداري را مي‌رانند، از ياد مي‌بريم. آنان پيش از ما و از قضا زودتر از ديگر كارگران و شهروندان به سر كار خود مي‌آيند و ديرتر از ديگران نيز به خانه خود مي‌روند. براي بررسي مشكلات رانندگان اتوبوس‌هاي شهر تهران، به‌ويژه سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني، با دو تن از فعالان اين تشكل صنفي گفت‌وگو كرديم. حسن سعيدي و وحيد فريدوني، از كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران هستند كه بخش زيادي از تلاش‌هاي خود را معطوف به احقاق حقوق كارگران اين بخش كرده‌اند. درباره اين مشكلات و حقوق و نيز فعاليت‌هاي سنديكاي كارگران شركت واحد با آنان گفت‌وگو كرديم. اين گفت‌وگو را مي‌خوانيد.       سنديكا از چه زماني فعاليت خود را آغاز كرد و تاكنون چه دستاوردهايي داشته است؟ سعيدي: دوستان ما فعاليت‌هايي را از سال 82 شروع كردند. ابتدا، چند نفر بودند، شايد …