All posts tagged: آنتونيو گرامشي

سوسیالیسم و تعاون

آنتونیو گرامشی برگردان رضا اسکندری منتشر شده در انسان شناسی و فرهنگ اقتصاددان خودخوانده‌ی ملی‌گرایی ایتالیا، پروفسور آلفردو روکو، چنین باور دارد که برنامه‌ی جمع‌گرای سوسیالیسم را با اعتراض سهمگینی که در پی می‌آید، به کلی در هم شکسته است. ثروت ملی ایتالیا بین 80 تا 100 میلیارد لیره در نوسان است. در شرایط کنونی، مزدبگیران در برابر سرمایه‌داران از چنان اکثریت گسترده‌ای برخوردارند که اگر سود حاصل از تولید، به‌صورتی جمع‌گرایانه و میان همگان تقسیم می‌شد، ارتقاء حاصله در رفاه شخصی کارگران ساده بسیار اندک می‌بود و یقینا به آن اندازه نمی‌رسید که بتوان از بحران‌های ناشی از گذار از یک سیستم [توزیعی] به یک سیستم دیگر برآید. این اعتراض، اعتراضی کودکانه است؛ زیرا هدف سوسیالیسم صرفا این نیست که مساله‌ی توزیع کالاهای ساخته‌شده را مرتفع سازد. بلکه در مقابل، توجیه اخلاقی برای مبارزه‌ی ما، و برای انقلابی که در پی این مبارزات خواهد آمد، ریشه در ایقانی دارد که پرولتاریا، به واسطه‌ی نقد روش‌های موجود تولید بدان می‌رسد و در می‌یابد که اشتراک‌گرایی، آهنگ تولید را نیز، با از میان برداشتن آن مولفه‌های …

مروري بر مفاهيم جامعه مدني و هژموني

كاوه مظفري کارنوشت جامعه مدني به عنوان يک مفهوم عمدتاً نوين از قرن هفدهم تا نوزدهم پديد آمد. اين مفهوم مظهرِ تفکيک زندگي مدني و سياسي از يکديگر است، تفکيکي که در گذشته تقريباً ناشناخته بود. در يونان باستان و روم چنين مفهومي بدين وضوح وجود نداشته است، اگرچه زمينه هايي براي جدايي حقوق خصوصي از عمومي شکل گرفته بود. در واقع، نخستين نشانه هاي مفهوم جامعه مدني را در صورتبنديهاي هابز، لاک و روسو، نظريه پردازان اوليه روشنگري، مي يابيم. البته در آثار اين نظريه پردازان نيز تمايز جامعه مدني از جامعه سياسي بطور دقيق مشخص نبود. آنها بيشتر به تعريف مفهوم «وضع طبيعي» پرداختند و جامعه مدني (يا سياسي) را نقطه مقابل وضع طبيعي بشمار مي آوردند؛ جامعه اي قراردادي که ساختگي و مصنوعِ خرد جمعي بود. بعلاوه آنها با اشاره به «حقوق خصوصي» سعي داشتند حريمي دور از دسترس دولت ايجاد نمايند که حافظ حقوق طبيعي و اوليه انسانها باشد. در مجموع نظريه پردازان قرارداد اجتماعي بيشتر بر افتراقات جامعه مدني (و سياسي) از وضع طبيعي تاکيد داشتند، و کمتر به جدايي …

مارکس ما

  نویسنده: آنتونیو گرامشی برگردان: پارسا نیک جو آیا ما مارکسیست هستیم؟ آیا چیزی به عنوان مارکسیست وجود دارد؟ هان ای حماقت، تو تنها نیرنگ جاودان هستی. به احتمال بسیار در چند روز آینده، به مناسبت فرا رسیدن صدمین سال گشت زاد روز مارکس، بار دیگر این پرسش طرح خواهد شد، و در پاسخ به آن صفحات بسیاری را از تهی سرشار خواهند کرد. وراجی و موشکافی های پوچ و بی معنا، بخش جدا ناپذیری از میراث بشریت است. مارکس̊ نه واضع آیینی معرکه و محشر بود، نه پیامبری که ما را با آیاتی سرشار از دستورهای مطلق و بی قید و شرط، ارزش های بی چون- و- چرا، و مقولاتی کاذب و ورای زمان و مکان، ترک کرده باشد. تنها دستور و ارزش بی قید و شرط او: «کارگران جهان متحد شوید» بود. بنابر این، آن چه مارکسیست ها را از غیر مارکسیست ها متمایز می کند، عمل کردن به وظیفه ی متشکل کردن [ کارگران]، تبلیغ این وظیفه و پیوستن به تشکل کارگری است. بدین معنا چه کسی، کمابیش مارکسیست نخواهد بود؟ به …