دزدی دریایی نفتی آمریکا از ایران



پس از تخلیه نفتکش ربوده شده سوئز راجان، ایران تهدید به اتخاذ اقدامات متقابل کرد
نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

دولت آمریکا روابط با ایران را تحت یک آزمون استرس شدید دیگر قرار داده است. روز دوشنبه، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد که درگالوستون، تگزاس، تخلیه یک نفتکش حامل نفت ایران را که در ماه مارس به طور غیرقانونی به ایالات متحده انتقال داده شده بود و در واقع “ربوده” شده بود، آغاز شده است. نفت از نفتکش سوئز راجان با پرچم جزایر مارشال به نفتکش فرات با پرچم لیبریا پمپ شد. این روند روز دوشنبه به پایان رسید. در ابتدا هیچ نشانه و تاییدی برای ترخیص نفت ایران وجود نداشت. به گزارش آسوشیتدپرس، منبع این اطلاعات شرکتی بود که در نظارت بر کشتی ها و ردیابی مکان نفتکش ها در سطح بین المللی تخصص دارد.

بر اساس گزارش های ایالات متحده که که از طرف کسی هنوز مورد تردید قرار نگرفته، گفته می شود که «سوئز راجان» ۸۰۰ هزار بشکه نفت متعلق به ایران حمل میکرده. برای مقایسه: آژانس دولتی ایران که مسئول برنامه ریزی و بودجه است، اخیرا، اما نه دقیقا، صادرات نفت این کشور را «بیش از ۱.۴ میلیون بشکه در روز» اعلام کرده است. پیش از، از سرگیری همه تحریم‌ها توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا در پاییز ۲۰۱۹، گفته می‌شد که حدود ۲.۸ میلیون بشکه در روز بود.

اینکه چگونه «سوئز راجان» برخلاف میل ایران ربوده شده و سر ازتگزاس درآورده به طور قطع مشخص نیست. به گزارش آسوشیتدپرس، این نفتکش ماه ها در سواحل شمال غربی سنگاپور پس از اینکه فعالان محیط زیست در فوریه ۲۰۲۲ گمان کردند که نفتکش در بزرگترین پایانه ایران در جزیره خارک در خلیج فارس است، توقیف شده بود. متهم میشود که قصد داشته تحریم های آمریکا را نقض کند. امپریایسم آمریکا ممنوعیت کامل صادرات نفت ایران را تبلیغ میکند.
سرانجام به دلایلی که مشخص نیست، نفتکش دوباره حرکت خود را آغاز کرد و به سمت خلیج مکزیک حرکت کرد. سوئز راجان در آوریل سال جاری وارد تگزاس شد. ادعا می شود که برای ربودن کشتی از نیروی نظامی آمریکایی استفاده نشده است این ادعاها نه قابل اعتمادند و نه قابل تحقیق. حتی توقیف رسمی کشتی که البته مستلزم توجیه قانونی بود نیز مشخص نیست. فرض غالب این است که ربودن کشتی سوئز راجان یک تبانی بین دولت آمریکا و مالک یا کاپیتان نفتکش بوده است.

این کشتی از اواخر ماه می در گالوستون بوده است. این محموله، که ارزش آن حدود ۵۶ میلیون دلار تخمین زده می شود، رسما برای فروش عرضه شد. با این حال، هیچ کس حاضر به خرید نفت ربوده شده نشد. عدم فروش رفتن نفت ایران معمولاً به اطلاعیه های و تهدید های روشن ایران نسبت داده می شود که در آنها تاکید میشود که هر خریدار بالقوه نفت ربوده شده از ایران باید روی اقدامات متقابلی از سوی ایران حساب کند. سرانجام، اتحادی از سناتورهای دو حزب بزرگ ایالات متحده پیروز شدند. در نامه ای مشترک به رئیس جمهور جوزف بایدن در روز سه شنبه هفته گذشته، از وی خواسته شد تا سنا را در مورد پیشرفت انتقال نفت ایران که ماه ها مسدود شده بود، مطلع کند و آنرا به طور مستقیم به “قیمت” ایالات متحده، به حراج بگذارد و یا خریداری کند.

همانطور که انتظار می رفت، ایران به خبر تخلیه سوئز راجان واکنش تندی نشان داد. ناصر کنعانی، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا روز دوشنبه در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: دوران حملات “بزن و دررو” ایالات متحده آنهم بدون کمترین خطری و بدون مجازاتی تقریباً در سراسر جهان به پایان رسیده است. به معنای واقعی کلمه: «ایران در صورت تضییع حقوقش از گرفتن حقش دست بردار نخواهد بود، بلکه دست متجاوزان را قطع خواهد کرد.» ورود غیرمجاز به نفتکش هایی که نفت ایران را حمل می کنند، دزدی دریایی آشکار است. نیروهایی که به قصد تصاحب نفت ایران عمل می کنند، باید سابقه اقدامات ایران را در موارد مشابه بررسی کنند. ظاهراً مقصود در درجه اول توقیف کشتی های کشورهای متخاصم توسط نیروی دریایی ایران است.