جام زهری که آمریکا به هند تعارف میکند.

جام زهری که آمریکا به هند تعارف میکند.

به سیاستگذاران در هند توصیه می شود درباره دعوت ایالات متحده برای ایفای نقش بیشتر در دریای چین جنوبی بشدت احتیاط به خرج بدهند، زیرا این دعوت ممکن است در نهایت یک جام زهر باشد.

تحلیل توسط اندرو کوریبکو
ترجمه میرفخرایی

دانیل کریتنبرینک، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در امور شرق آسیا و اقیانوس ارام روز چهارشنبه اعلام کرد که کشورش قصد دارد هند را متقاعد کند تا به عنوان بخشی از توافق چهارگانه (گفتگوی امنیتی چهار جانبه) در دریای چین جنوبی مشارکت جدی داشته باشد. با این حال، مناسب است که در این مورد احتیاط کنیم، زیرا می تواند منجر به ایجاد تنش بیشتر در معضل امنیتی روابط چین و هند شود. با وجود آنکه ایالات متحده تاکنون نتوانسته است هند را به یک دست نشانده خود تبدیل کند، اگر نیروی دریایی هندوستان بخواهد نقش بیشتری در دریای چین جنوبی ایفا کند، آنگاه جمهوری خلق چین، هند را به عنوان یک دست نشانده آمریکا نگاه میکند.
اگر پیمانی که قرار است با روسیه منعقد شود، این فعالیت برای کشتی های جنگی هند یک امتیازی خواهد داشت و آن اینکه آنها میتوانند از طریق دریاهای جنوب و شرق چین به ولادی وستک و حتی بیشتر هم عبور و مرور کنند.
اما این موضوع دیگری است که ربطی به دخالت بیشتر هند در چارچوب توافق نامه چهارگانه با آمریکا ندارد.
البته در مورد اول، چین همچنان از توافقنامه هند و روسیه خشمگین خواهد بود، اما به دلیل روابط استراتژیک خود با روسیه، آن را زیر سبیلی رد خواهد کرد، در حالی که در مورد دوم، زنگ خطر در پکن به صدا در می آید، زیرا این تصور را ایجاد می کند که هند در نظر دارد در نقشه‌های آمریکا برای مهار چین فعالانه شرکت کند.
چنین ادراکی می تواند توازن داخلی در پکن را به نفع آن دسته از تندروهایی که از تشدید تنش ها با هند در امتداد مرز مورد مناقشه در هیمالیا حمایت می کنند تغییر دهد، و وزن میانه روها در چین را که خواستار حفظ وضعیت موجود میباشد کم کند.
نه چین و نه هند نمی توانند بار یک جنگ بزرگ را تحمل کنند چرا که این در نهایت تنها در خدمت استراتژی “تفرقه بیانداز و حکومت کن” ایالات متحده در آسیا میباشد.
با این وجود، هند در حال حاضر نقش استراتژیک در دریای چین جنوبی ایفا می کند، بدون اینکه به طور مستقیم در سناریوی فوق شرکت داشته باشد. فروش موشک های کروز مافوق صوت BrahMos که با همکاری روسیه توسعه یافته است، به متحد مهم ایالات متحده، فیلیپین، توانایی نیروهای مسلح فیلیپین را برای مهار حضور دریایی پکن در منطقه در سراسر کشور جزیره ای تقویت می کند. همین امر در مورد فروش این موشک های کروز به اندونزی و ویتنام نیز صدق می کند که گفته می شود مذاکرات آن در حال انجام است.
تا انجا که به ویتنام مربوط می شود، هند به تازگی یک کشتی جنگی به انجا داده است که نقطه عطفی در همکاری نظامی بین دو کشور است. ناو هواپیمابر آمریکایی رونالد ریگان نیز اخیرا برای اولین بار در نیم دهه گذشته در یک بندر ویتنام لنگر انداخت و اینکار با این هدف انجام شد که پتانسیل هماهنگی دریایی چند جانبه بین دهلی نو و واشنگتن با کشورهایی که بیشترین درگیری را با چین در منطقه را دارند را تقویت شود. بنابراین هند می تواند به روش مقرون به صرفه تری با ابزارهای نظامی غیرمستقیم به مهار رقیب چینی خود در منطقه یاری رساند.
با نگاهی به آینده، عاقلانه است هند به این استراتژی پایبند بماند، نه اینکه با پیوستن به اقدام چهارگانه، به خطر تعمیق بی اعتمادی چین دامن بزند و تئوری دست نشانده شدن آمریکا را تقویت کند.

بنابراین، نقش مستقیم‌تر نظامی هند در دریای چین جنوبی می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد.
برای هند، به عنوان یک ابرقدرت بزرگ جنوب آسیا، مهم است که به رشد اقتصادی و ژئوپلیتیکی صلح آمیز خود ادامه دهد و این درک جهانی را تحکیم بخشد که هند یک بازیگر واقعا بی طرف در صحنه بین المللی است و هیچ علاقه ای به جانبداری در اختلافات بین کشورهای دیگر ندارد.
این شهرت بخشی جدایی ناپذیر از هدف استراتژیک بزرگ هند برای رهبری غیررسمی جنوب جهانی و کمک به سایر کشورهای در حال توسعه و در حال ظهور است که تعادل بین غرب جمعی و اتحاد چین و روسیه در جنگ سرد جدید را برقرار می کند.
به همین دلیل، به سیاستگذاران در هند توصیه می شود در دعوت ایالات متحده برای ایفای نقش بیشتر در دریای چین جنوبی تجدید نظر کنند، زیرا این دعوت در نهایت می تواند یک جام زهر باشد.
این ژست که بعضی ها زیر بال و پر آمریکا میتوانند به جایی برسند میتواند سرآخر برایشان گران تمام شود اگر واقعا چین متقاعد شود هند به نوکر آمریکا تبدیل شده است این جمع بندی میتواند چین را ترغیب کند اختلافات در هیمالیا را از طریق نظامی حل کند.