پرش به محتوا

آلمانی فراموش نشدنی در روسیه به نام «میشا» وولف

آلمانی فراموش نشدنی در روسیه به نام «میشا» وولف

ترجمه از حمید علوی برای مجله هفته

در ۱۹ ژانویه، اگر مارکوس وولف، ضد فاشیست و مقام عالیرتبه ضد جاسوسی افسانه ای زنده میماند ۱۰۰ ساله می شد.

سرویس اطلاعات خارجی روسیه این سالگرد را به بیوه وی تبریک گفت و این فرصتی است برای ما روس ها برای گرامیداشت یاد و خاطره دوست واقعی اتحاد جماهیر شوروی و روسیه.
تعداد کمی از آلمانی ها مانند مارکوس وولف، چنین موثر دوستی بین شوروی و آلمان و روسیه با آلمان را تجربه کردند مانند مارکوس وولف، یک سرباز ضد فاشیست در خط مقدم، پیشاهنگ در جمهوری دموکراتیک آلمان و نویسنده ای زبر دست.
در کنار او، می توان به اولین آلمانی در فضا، زیگموند یان فکر کرد که در طول زندگی خود به دوستی مردم روسیه وفادار ماند.
همچنین می توان به وزیر دفاع دیرینه جمهوری دموکراتیک آلمان، هاینز کسلر (۱۹۲۰ – ۲۰۱۷) اشاره کرد که سه هفته پس از آغاز تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در ۱۵ در ژوئیه ۱۹۴۱ درگذشت. او با شجاعت سراسر خط مقدم را پشت سر نهاد تا خود را به ارتش سرخ تسلیم کند و تنها کاری که هر آلمانی با وجدان باید در آن موقعیت انجام می داد را انجام داد.
حتی اگر روسیه دوستان صادق زیادی داشته باشد، اینها احتمالاً برجسته ترین آنها در آلمان هستند.
به مناسبت صدمین سالگرد تولد مارکوس وولف در ۱۹ ژانویه، مدیر سرویس اطلاعات خارجی روسیه، سرگئی ناریشکین، به بیوه وی آندریا ولف تبریک گفت. ناریشکین در تلگرام تبریک خود نوشت:

«آندریای عزیز! از طرف مدیریت سرویس اطلاعات خارجی فدراسیون روسیه، از طرف کهنه سربازان این سرویس، کارمندان فعال و از طرف خودم، صدمین سالگرد تولد همسرتان را به شما تبریک می گویم! شما او بودید. پشتیبانی برای چندین سال ستون اتکای او بودید، ما این سالگرد را با شما جشن خواهیم گرفت! »
«مارکوس ولف، مردی با سرنوشت نامشخص، به درستی اسطوره قرن بیستم نامیده می شود. او از یک خاندان ضد فاشیست سلسله ای، به عنوان یک کارشناس حرفه ای درخشان و سخت کوبنده، به عنوان یک میهن پرست، به عنوان یک دیپلمات، به عنوان یک نویسنده و روزنامه نگار، به عنوان یک مافوق با استعداد و به عنوان یک دوست وفادار کشورمان، به راحتی مردم را متحد میکرد. ملیت های مختلف در حلقه دوستانش. از صمیم قلب برای شما آرزوی سلامتی، بهروزی و بهترین ها را دارم.»

در پاسخ به این تبریک، آندریا ولف از توجه دفتر مطبوعاتی سرویس اطلاعات خارجی روسیه تشکر کرد:

«سرگئی یوگنیویچ عزیز، از سخنان محبت آمیز شما متشکرم! شوهرم مارکوس در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۳ در هچینگن در خانواده ای فوق العاده به دنیا آمد. پدرش دکتر و نویسنده مشهور فردریش وولف است. برادر میشا، کنراد، کارگردان مشهور سینما شد. از سال ۱۹۳۴ خانواده وولف در تبعید در مسکو زندگی می کردند، جایی که پسران برای اولین بار در یک مدرسه آلمانی به نام کارل لیبکنشت تحصیل کردند. بعداً به مدرسه روسی به نام فریتیوف نانسن رفتند.»
در قسمت بعدی نامه، آندریا ولف مهمترین نقاط عطف در زندگی نامه مارکوس وولف را یادآوری می کند.
پس از مدرسه، ابتدا در موسسه هوانوردی مسکو تحصیل کرد. پس از تکمیل این کار، او به مدرسه کمینترن رفت و سخنگوی ایستگاه رادیویی ضد فاشیست آلمان در مسکو شد.
پس از جنگ جهانی دوم، وولف به آلمان بازگشت و تا سال ۱۹۴۹ برای برلینر روندفونک یا رادیوی برلین کار کرد.

از جمله، او به عنوان خبرنگار در دادگاه نورنبرگ معروف شد. پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک آلمان، مارکوس وولف برای کار در سفارت جمهوری دموکراتیک آلمان در مسکو دعوت شد.
در سپتامبر ۱۹۵۱ به سرویس اطلاعات خارجی جمهوری دموکراتیک آلمان پیوست و در سال ۱۹۵۲ مدیر آن شد. سرویس اطلاعات خارجی آلمان شرقی از سال ۱۹۵۳ به عنوان «اداره شناسایی» بخشی از وزارت امنیت دولتی بود.
مارکوس وولف تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۸۶ رئیس بخش شناسایی خارجی جمهوری دمکراتیک آلمان بود.
در دوران بازنشستگی اشتیاق به نویسندگی پیدا کرد. معروف ترین کتاب های او عبارتند از: «ترویکا» (۱۹۸۹)، «از طرف خودم:اعترافات و بینش ها» (۱۹۹۱)، «رازهای آشپزی روسی» (۱۹۹۵)، «رئیس جاسوسی در یک جنگ مخفی» (۱۹۹۸) و «دوستان نمی میرند» (۲۰۰۲).
آندریا ولف ادامه می دهد:«مارکوس ولف زندگی کامل و جالبی داشت. او برای جهانی عادلانه تر جنگید! و کتابهای او هم در آلمان و هم در خارج از کشور خوانندگان زیادی پیدا کرد.»
تا زمان مرگش در ۹ نوامبر ۲۰۰۶، از مصاحبه لذت می برد و در بسیاری از رویدادهای عمومی بین المللی شرکت می کرد.
او شخصیتی کاریزماتیک بود که در همه طرف و اردوهای سیاسی مورد احترام بود. دوستی با مردم روسیه و فرهنگ روسیه در خون او بود.
من به عنوان همسر او بسیار خوشحالم که همسرم مرا نیز با روسیه، مردم و فرهنگ آن آشنا کرد.
من موسیقی روسی را همیشه دوست داشتم: از موسیقی کلاسیک تا موسیقی محلی. و خود مارکوس دوست داشت آهنگ » کلاغ سیاه» از فیلم «چاپایف» را زمزمه کند.
آندره‌آ وولف وقتی می‌گوید که مردم در آلمان شرقی به مارکوس «میشا» ولف فکر می‌کنند، فقط از طرف خودش صحبت نمی‌کند، به‌ویژه وقتی سؤالاتی درباره رویدادهای بین‌المللی جاری دارند. دلت برای نصیحت و نظر الزام آورش تنگ شده است.

پس از مرگ او در ۹ نوامبر ۲۰۰۶ در برلین، دو کتاب منتشر شد: «میشا. نامه ها و متن های مارکوس وولف» (۲۰۱۳) و «و مردم در حال تغییر هستند.
نامه هایی به مارکوس ولف» (۲۰۱۶) با تلاش بیوه وولف، اثر اصلی او «ترویکا» می تواند برای صدمین سالگرد تولدش تجدید چاپ شود.
بیانیه مطبوعاتی سرویس اطلاعات خارجی روسیه که به این رویداد اختصاص دارد اینگونه جمعبندی میکند:

«کهنه سربازان سرویس اطلاعات خارجی روسیه که میخائیل فدوروویچ را می شناختند، همانطور که همکاران و دوستانش افسران سرویس اطلاعات داخلی او را می شناختند، درباره او می گویند که او یک آلمانی با روحی روسی بود.»
اگر دوست دارید خانواده وولف و دیدگاه ضد فاشیست های آلمانی در مورد جنگ جهانی دوم و آزادی آلمان در سال ۱۹۴۵ را بشناسید، فیلم زندگینامه ای کلاسیک «من نوزده ساله بودم» ساخته کنراد وولف را به شما پیشنهاد می کنیم.
تلگرام تبریک، پاسخ بیوه وولف و ویدئویی در سالگرد توسط دفتر مطبوعاتی سرویس اطلاعات خارجی روسیه در یک بیانیه مطبوعاتی با طراحی زیبا تهیه شده است.

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: