پرش به محتوا

بی فردایی – مسعود دلیجانی

بی فردایی

ای که هر انسان بنالد از ستم های شما
گم شو از پهنای قدرت، اُف به مٲوای شما

در صدایت لرزش بال توهم، پر تنش
سایه های تیرگی دارد ز سودای شما

آیه هایی که زمانی زنده بودند و رسا
مرده اند اِی بی خبر در زیر پاهای شما

گوش ما آندم که بنیوشید آوایی ز عِلم
جلوه ای از مرگ آیه، جوف سیمای شما

آیه هایی که بجز قتل و شکنجه، بی پیام
از پیام عاطفه خالی است دنیای شما

کهنه اندیشی ز آیین شما آکنده شد
همچنان خالی ز «پویا»یی است فردای شما

مسعود دلیجانی


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: