پرش به محتوا

رسوایی مراکش و اتحادیه اروپا

نفوذ مراکش در اتحادیه اروپا و دیگر مناطق مدتهاست که افشا شده است.
نوشته یورگ تیجن
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه سیما صابری

آنتونیو پانزری، سوسیال دموکرات، یکی از مغزهای متفکر رسوایی اخیر اتحادیه اروپا است. عضو حزب منشعب ماده ۱ ایتالیا معروف به لابی گری برای مراکش است. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹ او عضو پارلمان اروپا و در چندین کمیته نماینده بوده است.
لابی گری او برای مراکش قبلاً در سندی شرح داده شده است که یک هکر ناشناس با نام مستعار «کریس کلمن» در سال ۲۰۱۶ در اینترنت به عنوان یک سند برای لابی گری در بسیاری از حوزه های دیپلماسی بسود مراکش منتشر کرد. این افشاگری‌ها به عنوان «ویکی لیکس مراکشی» معروف شدند.
در نامه ای که سفیر مراکش در بروکسل به دفتر امور خارجه در رباط در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱ نوشت. گفته می شود که سفر قریب الوقوع پانزری به الجزایر و تندوف، جایی که او با نمایندگان جبهه آزادیبخش صحرای غربی پولیساریو ملاقات کرد، فقط با نیت ایجاد تصویر «بی طرف» از او صورت گرفت.
او به ایجاد این تصویر غیر واقعی نیاز دارد تا اجازه دهد همه پیشنهادهای معتبرتر که در تضاد با منافع مراکش است و هدفشان راه حلی برای مناقشه صحرای غربی است در کمیته روابط خارجی پارلمان به دست او برسد و بی نتیجه بماند.
قبل از عزیمت پانزری به کشوری که از دیدگاه مراکشی دشمن تلقی می شود، سفری به مراکش برنامه ریزی شده بود.
به گزارش رسانه ها، خوزه بووه، نماینده سابق سبزهای فرانسه تایید کرد که عزیز آخنوش، وزیر کشاورزی و شیلات وقت و اکنون رئیس دولت مراکش، قصد رشوه دادن به وی را داشته و پس از آن که با نام بردن از وکیلش وزیر مراکشی را تهدید به شکایت کرده، آخنوش سپس شکایتی را تحت عنوان افترا علیه وی تنظیم کرده است.
همچنین دومینیک اشتراوس خان، سوسیالیست و رئیس سابق صندوق بین المللی پول، که مقیم مراکش است، پس از یافتن شواهدی در به اصطلاح اسناد پاندورا، به فرار مالیاتی در فرانسه متهم شد. روابط فساد و اختلاس بین مراکش و فرانسه بسیار قوی است.
البته ویلای لوکس نیکلا سارکوزی رئیس جمهور سابق، یک «جمهوری خواه» در مراکش فراموش نشود.
اسپانیا در صحرای غربی منافع اقتصادی دارد و از اشغال این کشور توسط مراکش نیز کسب درآمد می کند.
مشخص است که مراکش نیز در ایالات متحده نفوذ دارد. نمونه اش هیلاری کلینتون است. در سال ۲۰۱۶، بنیاد او در جریان مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری از مغرب کمک مالی دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۵، ماجرای دو روزنامه نگار فرانسوی، کاترین گراسیت و اریک لوران، توسط پلیس در پاریس با بسته های پول در کیف دستگیر شدند. آنها به نمایندگان پادشاهی مراکش قول داده بودند در ازای دریافت مبلغی از انتشار اطلاعات مربوط به رسوایی پول شویی در شرکت فسفات OCP که در صحرای غربی نیز فعال است، خودداری کنند.
گروه‌های لابی متعددی در اتحادیه اروپا وجود دارند که منافع آنها با هم همپوشانی دارند. در اواسط نوامبر، چندین نماینده پارلمان اروپا در اطراف رافائل گلوکسمن، نماینده پارلمان فرانسه «چپ سبز» نامه ای به اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون و جوزپ بورل، کمیسر امور خارجه، نوشتند.
این نامه شامل اتهامات جدی علیه الجزایر است که با وجود جنگ در اوکراین، روابط نزدیک خود را با روسیه قطع نکرده و مسکو را در سازمان ملل محکوم نکرده است، اما رای ممتنع داده است.
بنابراین، کشور آفریقای شمالی باید مجازات و تحریم شود.
این نامه بیشتر توسط نمایندگان کشورهای اروپای شرقی اتحادیه اروپا امضا شده است.
گلوکسمن زمانی مشاور میخائیل ساکاشویلی، یک «انقلابی رنگی» جنجالی بود.

مراکش در رای گیری سازمان ملل علیه روسیه رای داد و حتی به سازمان ملل نرفت چون که مانند اسرائیل درگیر رسوایی نرم افزار جاسوسی «پگاسوس» بود.
در دسامبر ۲۰۲۰ مراکش در ازای «به رسمیت شناختن اشغال صحرای غربی» پیشنهاد «معامله ترامپ» برای «عادی سازی» روابط طولانی مدت با اسرائیل را رسما پذیرفت و اعلام کرد.
یکی از دلایلی که اسپانیا تمایلی به تحقیق درباره رسوایی پگاسوس نداشته است این است که از خود این تکنیک برای مبارزه با جدایی‌طلبان کاتالونیا استفاده کرده است.
سر آخر ممکن است اتحادیه اروپا به این نتیجه برسد که اصلا تمام این لابی گری ها، فساد و رشوه پردازی ها تقصیر روسیه است. فعلا که آنها در حال حاضر مشغول انداختن گناهان مراکش به کردن قطر هستند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: