پرش به محتوا

شخصیت‌های خون ریز

شخصیت‌های خون ریز.

کیف، غرب و صلح

نوشته آرنولد شولتسل
یونگه ولت
ترجمه سیما صابری

هیچ چیزی در اوکراین، در یمن، در غرب آفریقا یا در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو به اندازه صلح مهم نیست.
سازمان ملل متحد در روز جمعه به طور رسمی آنچه را که کینشاسا مدت‌ها قبل گفته بود اعلام کرد:
رواندا و پاول کاگامه، حاکمی که مدتهاست تحت حمایت ایالات متحده مسلح میشود، در حال تجهیز شبه نظامیانی هستند عامل قتل عام هایی هستند که یکی پس از دیگری در شرق کنگو رخ می دهند، که آخرینش در پایان ماه نوامبر بود.
کاگامه از سال ۱۹۹۴ سرنخ قدرت در رواندا را در دست دارد و مشغول تاراج منابع ملی طلا و الماس مردم این کشور است.
ولودیمیر زلنسکی در سال ۲۰۱۹ در سیاست کیف ظاهر شد و از نظر اقدامات خونین ممکن است با کاگامه هم سطح شده باشد.
کاگامه هر از گاهی روستایی در کنگو را از کودک تا پیر سلاخی می‌کند.
زلنسکی به همین روش به گلوله باران مناطق مسکونی شرق اوکراین با توپ و تک تیرانداز میپردازد.
زلنسکی ساکنان روسی زبان خود را به طرز تحقیرآمیزی «گونه» می نامد.
زلنسکی این روزها شبکه های رادیو و تلویزیونی آلمانی را در روزهای تعطیلات آخر سال وادار کرده است هر ساعت گزارش درباره رنج‌های اوکراینی‌ها و نابودی زیرساخت‌های اوکراین آه ناله کنند البته منظور آنها نابودی زیر ساخت ها و رنج های مردم در شرق اوکراین نیست!

زلنسکی توافقات مینسک را مورد حمله قرار داده، در ماه فوریه تهدید کرد که از بمب هسته‌ای اوکراین استفاده خواهد کرد و برای تشکر، تنها در سال جاری 40 میلیارد دلار کمک نظامی از غرب دریافت کرد، نه میلیاردها دلار دیگرهم بزودی میرسد.

او هفته ها بزرگترین نیروگاه هسته ای اروپا را گلوله باران کرد که البته در آلمان دراین باره این گونه خبررسانی شد، که روس ها مشغول شلیک موشک و خمپاره به سمت نیروهای خودی هستند که در این نیروگاه مستقراند تا بدین طریق اروپای غربی را به مواد رادیواکتیو آلوده کنند.
فراموش نکنیم آزمایش‌های ایالات متحده با سلاح‌های بیولوژیکی در آزمایشگاه‌های اوکراین، که حتی ویکتوریا نولند «کون لق اتحادیه اروپا» نیز به آن اذعان داشت، هنوز از روی میز خارج نشده است.
به طور خلاصه: زلنسکی در میان آن شخصیت های خون ریزی که غرب جمعی آنها را برای چندین دهه در مستعمرات خود سر پا نگه داشته است تا از ترور و اختلاف در آنجا اطمینان حاصل کند، در حالیکه چین و دیگران تجارت و ثبات در آفریقا را تضمین میکنند، کمی جوانتر است.
نه اینکه خیال کنیم مثلاً در اروپا صلح با روسیه مد نظر کسی بوده: وقتی آنها از دادن هرگونه تضمین امنیتی سرباز دند چه نیازی به صلح است.

برای زلنسکی و مشتریانش در واشنگتن، این نقطه شروع و مترادف با طولانی شدن جنگ است.
به گفته وزیر امور خارجه کی یف اجلاس صلحی که آنها برای رسانه ها به ارمغان آوردند قرار است قبل از آن تریبونالی علیه مسکو در خود حمل کند، برعکس آن چیزی است که روی برچسب آن آمده است: نه صلح بلکه تهدید به تشدید تنش است.
دولت آلمان مثل همیشه در خط مقدم ایستاده است: اگر الکساندر گراف لامبزدورف سفیر آلمان در مسکو شود، حداقل یکنفر وجود خواهد داشت که راهپیمایان عید پاک برای صلح را «ستون پنجم پوتین» خطاب کند و برای «لومپن صلح طلب» ساشا لوبوس کف بزند.
برلین خواستار هیچ رابطه ای با مسکو نیست، فقط به دنبال بدست آوردن رکوردهای جدیدی در فروش تسلیحات – اوکراین، یمن، غرب آفریقا و غیره- است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: