پرش به محتوا

درخشندگی سوزان آخر سال

زلنسکی در واشنگتن

نوشته آرنولد شولتسل
یونگه ولت
ترجمه حمید علوی

دیدار زلنسکی دیداری است زائد و در خدمت تشدید و طولانی تر شدن جنگ اوکراین، این دیدار تلاشی است برای هرگونه دستیابی به صلح و توافق.

رئیس فعلی کاخ سفید که زمانی توسط رئیس قبلی کاخ سفید باراک اوباما به عنوان ،«آقای اوکراین» صدا زده می شد از آخرین روزهای سال جاری میلادی برای ارسال هر چه بیشتر پول و سلاح به کیف استفاده می کند.
مشکل این است که از ژانویه سال آینده احتمالاً زمانی که جمهوریخواهان مجلس نمایندگان را تحت کنترل خود قرار میدهند دیگر دستش باز نیست که هر کاری برای اوکراین انجام دهد.
آمار کمکهای آمریکا در پایان سال جاری شامل ۴۵ میلیارد دلار به اضافه نزدیک به ۲ میلیارد دلار برای تهیه موشک های پاتریوت و بمب‌های هدایت شونده دقیق است.
سویم داغدالن، نماینده چپ‌گرای بوندستاگ در موضع گیری به درستی هدف بایدن را اینچنین جمع بندی می کند: «بایدن به سمت طوفان پیش می رود.» تحویل وسیع موشکهای «پاتریوت» راه را برای «حملات اوکراین به روسیه» هموار می کند.
هر رئیس‌جمهور ایالات متحده تهدیدی برای صلح جهانی است، اما رئیس‌جمهور کنونی در این زمینه حتی از جرج دبلیو بوش الکلی «دوباره متولد شده» پیشی می‌گیرد. بوش احتمالاً بیش از یک میلیون کشته در تجاوز و اشغال افغانستان و عراق از خود بر جای گذاشت.
مطمئناً تعداد اجسادی که خارج از ایالات متحده، این کشور از خود به جای می گذارد هرگز برای کسی در آنجا جالب نیست مگر اینکه از شهروندان خود ایالات متحده باشند، دیگ شوونیسم در حال جوشیدن است.
علاوه بر این، همه چیز با دست نشانده ها به خوبی پیش می رود، زیرا وزارت خارجه آلمان تقریباً مطمئن است که مثلاً جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ تحت پوشش قوانین بین المللی قرار داشت و اجرا شد.
تقریبا مانند ۲۰ سال پیش همانطور که وزیر امور خارجه ایالات متحده در شورای امنیت کالین پاول و همچنین سیاستمدار جنگ افروز بریتانیایی تونی بلر در مقابل مجلس عوام بریتانیا ادعا کردند، بغداد دارای سلاح‌های کشتار جمعی است که می‌تواند آن را در کمتر از ۴۵ دقیقه در داخل کشور فعال کنند وزارت امور خارجه آلمان هم همان سیاست را که بر اساس سیاست خارجی فمینیستی استوار است و بر قواعد تعریف شده مبتنی است را دنبال میکند.
آنالنا بئربوک احتمالا هنوز هم در جستجوی سلاح های کشتار جمعی عراق است. فراموش نکنیم که اطلاعاتی مبنی بر وجود آنها در آن زمان از یک مامور سازمان اطلاعات و امنیت داخلی آلمان بدست آمده بود.
با این نگاه منطقی هم هست که دولت آلمان فدرال فعلی نیز رسماً از تحویل پول و تسلیحات واشنگتن به اوکراین حمایت کند و آن را «نشانه های امیدوار کننده» بداند. هر جا که ایالات متحده جنگی راه انداخته است در مرکز سیاست آلمان احساس همبستگی با آن وجود داشته است.
آنها همیشه در سمت درست و طرف قوی تر بودند – از نسل کشی در کره و ویتنام گرفته تا سلاح های کشتار جمعی گمشده صدام حسین یا نابودی لیبی و تمام غرب آفریقا. این چنین است که قهرمانان «تغییر دوران» به همین منوال ادامه می دهند تا همه چیز را نابود کنند.
ظاهراً بالاترین ژنرال آمریکایی همه چیز را به گونه ای مشابه و در نتیجه کاملاً متفاوت از فرمانده کل خود می بیند.
هر کسی که به طور گسترده به یک قدرت هسته ای حمله کند، در نهایت دیگر نیازی به چراغانی کریسمس در کاخ سفید یا هر جای دیگری نخواهد داشت. زیرا باید در انتظار طوفان انفجارهای درخشنده و سوزان اتمی بماند. و آلمانی ها این بار هم در کنارشان ایستاده‌اند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: