پرش به محتوا

پیشرفت تاریخی

پیشرفت تاریخی

شی جین پینگ در عربستان سعودی

نوشته یورگ کروناور
یونگه ولت
ترجمه میرفخرایی

تصویر سلام خشک و غیر دوستانه جوزف بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده با ولیعهد عربستان محمد بن سلمان در جریان سفرش به عربستان سعودی در ماه ژوئیه، در سراسر جهان منتشر شد.
این یک نماد مناسب بود چرا که روابط بین دو کشور تیره شده بود – به ویژه از زمانی که ریاض از افزایش تولید نفت خود برای تحریم شدید نفت غرب علیه روسیه خودداری کرد.
استقبال از شی جین پینگ، رئیس جمهور چین در روز چهارشنبه کاملاً متفاوت بود: دست دادن مودبانه، همچنین کمی با شکوه – هنگامی که شی به فرودگاه بین المللی ملک خالد رسید، هفت هواپیمای جت جنگی عربستان به نشانه احترام در هنگام پرواز رنگ های قرمز و سبز را به نشانه رنگ پرچم های ملی هر دو کشور در آسمان منتشر کردند.
علاوه بر دیدارهای معمول دوجانبه، طبق گزارش ها ولیعهد سعودی همچنین دو نشست دیگری را با شرکت تعداد زیادی دیگر از سران کشورهای عربی را برای مهمان از جمهوری خلق چین ترتیب داد: این این اتفاقات گویای یک تحول جدی در میان کشورهایی است که متحد راهبردی و سنتی آمریکا در خاورمیانه بودند.
عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی خلیج فارس در حال گسترش سیاست خارجی خود هستند.
آنها مدتی است که به دنبال شرکای جدید برای همکاری هستند، به خصوص که ایالات متحده به طور فزاینده ای بر مبارزه قدرت خود علیه چین تمرکز می کند.

از نظر واقع بینانه، ریاض و ابوظبی دیر یا زود باید در جنگ قدرت خود علیه تهران که تاکنون در کنار واشنگتن با آن مبارزه کرده اند، به حال خود رها شوند.
آنها از اینکه بایدن در جریان مبارزات انتخاباتی اعلام کرد که می‌خواهد محمد بن سلمان، استاد اره‌های استخوانی، را در سیاست بین‌الملل به یک «پریا» تبدیل کند، بسیار ناراضی بودند.
احتمالاً در حال حاضر چیزی بیشتر از یک سلام با مشت گره کرده از طرف سعودی برای آمریکا وجود ندارد. این واقعیت که چین خواهان گسترش همکاری با کشورهای عربی است، کاملاً به وقت مناسب مطرح میشود.
این یک گام بزرگ برای جمهوری خلق است: این کشور در حال گسترش نفوذ خود در منطقه ای است که برای دهه ها قلمرو هژمونیک انحصاری ایالات متحده به شمار می رفت.
اکنون که واشنگتن فعالیت‌های خود را در آنجا کاهش می‌دهد، راستش را بخواهید پکن، طبق یک اصل قدیمی مائو عمل می‌کند: «هرجا دشمن پیشروی کند، ما عقب‌نشینی می‌کنیم. آنجا که دشمن عقب نشینی می کند ما پیشروی می کنیم.»
با این حال، نفوذ ایالات متحده در شبه جزیره عربستان از بین نخواهد رفت. این به نفع رهبران کشورهای منطقه نخواهد بود. نیروهای مسلح آنها عمدتاً مبتنی بر محصولات دفاعی ایالات متحده است، به همین دلیل است که آنها همچنان به همکاری وابسته هستند. و بجز این روابط اقتصادی هنوز کاملاً نزدیک است.
در هر صورت، کشورهای عربی زمانی بیشترین سود را می برند که به یک قدرت بزرگ وابسته نباشند، اما بتوانند بسته به منافع خود متحد خود انتخاب کنند، برای نمونه بین چین و ایالات متحده.
اما این واقعیت که هژمونی ایالات متحده در خلیج فارس به طور فزاینده ای در حال کاهش و تزلزل است به معنای جابجایی قدرت با اهمیتی تاریخی است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: