پرش به محتوا

بدون ارائه هیچ سند و مدرکی

ایالات متحده و متحدان اروپایی اصلی آن درهای مذاکره با ایران را می بندند

نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه حمید علوی

به گفته وزارت امور خارجه تهران، ایران در واکنش به قطعنامه غیرسازنده شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) در روز پنجشنبه «برخی گام‌های اولیه» را در نیروگاه‌های غنی‌سازی اورانیوم نطنز و فردو برداشته است.

ناصر کنعانی سخنگوی این وزارتخانه روز یکشنبه در جلسه مطبوعاتی خود اعلام نکرد که این اقدامات که قطعنامه بازرسان اداره مستقر در وین را شامل میشود در واقع شامل چه مواردی است. روز دوشنبه نیز خبری در این مورد نبود.
به احتمال زیاد، این شامل گسترش برنامه هسته ای ایران است، شاید از طریق راه اندازی سانتریفیوژهای کارآمدتر برای غنی سازی.

شورای حکام نهاد تصمیم گیری آژانس بین المللی انرژی اتمی است که به طور معمول چهار بار در سال تشکیل جلسه می دهد.

این کشور متشکل از نمایندگان ۳۵ کشور است که برخی از کشورها در آن حضور دائمی دارند و برخی دیگر سالانه انتخاب می شوند.
این قطعنامه توسط آمریکا و متحدان اروپایی آن یعنی بریتانیا، فرانسه و آلمان ارائه شده است.
ایران بلافاصله به این موضوع اعتراض کرد و تهدید کرد که در صورت پذیرش این پیش نویس، «اقدامات متقابل قاطعی» اتخاذ خواهد کرد. با وجود اعتراض ایران این قطعنامه با ۲۶ رای به تصویب رسید.
چین و روسیه به این قطع‌نامه رای مخالف، پنج کشور دیگر ممتنع و دو نماینده دیگر اصلا رای ندادند.
این قطعنامه مربوط به سه «سایت اعلام نشده» است که برای اولین بار توسط دولت اسرائیل در مورد وجود ادعایی آنها اژلاع رسانی شد.
گویا تقریباً ۲۰ سال پیش در آنجا تأسیسات هسته‌ای وجود داشته که ایرانی‌ها آن‌ها را از آژانس پنهان کردند و بعداً آنها را ازبین برده‌اند.
بازرسان آژانس ذرات کوچک اورانیوم فرآوری شده را در مکان هایی که توسط اسرائیل شناسایی شده بود، پیدا کردند.مذاکرات بین نمایندگان آژانس بین المللی انرژی اتمی و تهران از سال ۲۰۱۹ در حال انجام است.

آژانس از طرف ایرانی خواستار توضیح دقیق در مورد چگونگی ورود ذرات به سایت ها، نوع ساختمان ها و محل نگهداری اورانیومی است که گفته می شود در آنجا امروز غنی شده است. پاسخ ایران ثابت است که هرگز هیچ تاسیسات هسته ای در آنجا وجود نداشته است و فرضیه هایی وجود دارد اما هیچ توضیح قطعی برای ذرات شناسایی شده توسط بازرسان بین المللی وجود ندارد.
در واقع، آثار ادعایی آژانس آنقدر کوچک و رادیواکتیویته آنها آنقدر کم است که عملاً هر کسی، مثلاً از طرف یک نفوذی های اسرائیلی، می توانستند آنها را در سایت های بعدی هم قرار دهد.
اما قواعد حقوقی معمول که بر اساس آن آژانس موظف به اثبات وجود تأسیسات هسته‌ای گذشته در این مکان‌ها است، از ابتدا در برخورد با ایران هم از سوی آژانس اعمال نمی‌شود.
شورای حکام قبلاً قطعنامه ای مشابه مصوبه ۱۷ نوامبر در ژوئن را تصویب کرده بود. ایران با برداشتن ۲۷ دوربین مداربسته آژانس بین المللی انرژی اتمی به ابن قطعنامه شورای حکام پاسخ داد.

اینکه واکنش ایران این بار تفاوت قابل توجهی نخواهد داشت قابل پیش بینی و تقریباً قطعی بود. این فرضیه را تأیید می کند که چهار کشور ارائه دهنده این قطعنامه می خواستند دقیقاً به این هدف دست یابند.
نتیجه این رفتار کشورهای غربی باعث می شود که موفقیت مذاکرات بر سر بازگرداندن توافقنامه وین در ژوئیه ۲۰۱۵، که از آوریل ۲۰۲۱ ادامه داشته و دولت ایالات متحده به طور یکجانبه آن را در ماه مه ۲۰۱۸ خاتمه دهد، حتی از آنچه قبلاً بود، بعید به نظر می رسد.

مذاکره کننده ارشد ایالات متحده، رابرت مالی، در ۳۱ اکتبر آشکارا و غیر دیپلماتیک اعلام کرد که ایالات متحده با توجه به سایر رویدادها در مذاکره برای بازگشت به توافق وین، «زمان خود را تلف نخواهد کرد».

مالی به سرکوب جنبش اعتراضی در ایران و «حمایت ایران از جنگ روسیه در اوکراین» به عنوان موضوعاتی اشاره کرد که باید بر این آن تمرکز کرد، اما هنوز هیچ مدرکی برای این دخالت ارائه نشده است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: