پرش به محتوا

کلاهبرداری غرب

کلاهبرداری غرب
نشست سران آسه آن در پنوم پن
نوشته یورگ کرونائر
یونگه ولت
ترجمه میرفخرایی


پس از پایان نشست سران آسه آن در پایان هفته گذشته، سه چیز می توان گفت.
اولین و مهمترین نکته:کشورهای جنوب شرقی آسیا هنوز تمایلی به موضع گیری و جانبداری در جنگ قدرت غرب علیه روسیه و چین ندارند. اگرچه آنها همیشه قاطعانه علیه نقض حاکمیت و تمامیت ارضی کشورها صحبت کرده اند، اما – به استثنای سنگاپور – هنوز در تحریم های ترانس آتلانتیک علیه روسیه شرکت نکرده اند.

در مورد موضع آنها در مورد چین، با علاقه شدید به پنوم پن اشاره شد که دو هفته پیش، نگوین فو ترونگ، دبیر کل حزب کمونیست ویتنام، از پکن بازدید کرد و از همکاری مثمر ثمر حمایت کرد.
ویتنام یکی از کشورهایی است که ایالات متحده دوست دارد از رقابت سنتی آن با چین به نفع خود استفاده کند.
با اقامت ترونگ در کشور همسایه در شمال، هانوی اکنون به صراحت اعلام کرده است که حاضر نیست به واشنگتن اجازه دهد از این کشور علیه پکن استفاده کند.
ثانیاً، ایالات متحده در آسیای جنوب شرقی با لحنی پرخاشجویانه ظاهر می شود که بیش از آن علاقه برای همکاری با این منطقه را نشان دهد نشان از قدرت از سلطه گری دارد.

به عنوان مثال: چین توافقنامه تجارت آزاد خود را با آسه آن تشدید خواهد کرد. ایالات متحده آمریکا که به دلیل مقاومت داخلی – موجه – قادر به گسترش شبکه تجارت آزاد خود نیست، در حال تلاش برای یک توافق تجاری جایگزین (چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام، IPEF) است، که با این حال، به سختی می تواند نفوذ اقتصادی رو به رشد چین در جنوب شرقی آسیا را کاهش دهد. تبدیل می شود.

بسیاری در منطقه از این واقعیت که جوزف بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده می خواهد از نشست مهم همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه (APEC) در بانکوک در پایان این هفته صرف نظر کند، ناراحت هستند:
رئیس جمهور آمریکا به حضور خود در مراسم عروسی نوه اش اهمیت بیشتری می دهد تا حضورش در تصمیم گیری های کلیدی در منطقه آسیا و اقیانوسیه. از منظر آسیای جنوب شرقی، این خود شاهد خوبی برای رفتار آمریکا در منطقه است.

وقتی بایدن در آخر هفته، نخست وزیر کامبوج، هون سن را با عنوان «نخست وزیر کلمبیا» خطاب کرد، اوضاع واقعاً مسخره شد.
ثالثاً در چند روز گذشته وقتی نمایندگان قدرت‌های بزرگ و کشورهای تاثیرگذار حاشیه اقیانوس آرام از ایالات متحده آمریکا تا چین، روسیه و هند تا ژاپن و کره در پنوم‌پن پشت سر هم وارد می شدند، کاملا روشن بود که چه کشورهایی در پنوم‌پن نماینده نداشتند. جمهوری فدرال آلمان و اتحادیه اروپا اروپای رو به زوال، که شاید نخبگانش بیش از هر زمان دیگری خود را مانند آوانگارد پیشرفت جهانی احساس نمی‌کنند، در مجموعه‌ای از اجلاس‌های که در آن موسیقی اقتصاد جهانی و سیاست جهانی در آینده اجرا میشود، دور ماندند.
درست است: اتحادیه اروپا در ماه دسامبر اجلاس سران خود را با آسه آن خواهد داشت. اولاف شولز صدراعظم روز یکشنبه در ویتنام مذاکره کرد و امروز هم در سنگاپور گفتگو می کند. اما در پنوم پن، می توان برداشت دیگری از رفتار اروپایی ها داشت: به حاشیه رانده شدن اروپا، که هنوز با در درس آموزی به دیگران سرآمد دوران است، اما حضورش در همه جا کمرنگ تر و کمتر میشود.

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: