پرش به محتوا

آمریکا هیچ رقیبی را تحمل نمیکند

ایالات متحده تولید تراشه خود را گسترش می بخشد و به شدت علیه صنعت فناوری پیشرفته کشورهای دیگر توطئه می کند

نوشته یورگ کرونائر
یونگه ولت
ترجمه میر فخرایی

زمینه استراتژیک تحریم اخیر دولت ایالات متحده علیه چین توسط مشاور امنیت ملی، جیک سالیوان، در ۱۶ سپتامبر، در سخنرانی در پروژه مطالعات رقابتی ویژه (SCSP) تشریح شد.

این سازمانی است که در اکتبر ۲۰۲۱ توسط رئیس سابق گوگل اریک اشمیت تأسیس شد و به دنبال راه‌ها و ابزارهایی برای حفظ سلطه فناوری ایالات متحده است. به گفته سالیوان، ایالات متحده اکنون در مرحله سوم از نظر فناوری رایانه و اینترنت قرار دارد.
مشاور امنیت ملی توضیح داد که مرحله اول، دوران اولیه اینترنت بود که با نوآوری های سریع مشخص شد و پیشرفت عظیمی را برای ایالات متحده به ارمغان آورد.
مرحله دوم یک «ضد انقلاب» در دهه ۲۰۰۰ بود که در آن «رقبا و دشمنان» ایالات متحده موفق شدند فناوری‌های جدید اینترنت را تصاحب کرده و خود در آن قوی شوند. احتمالا منظور سالیوان شرکت های چینی از هواوی گرفته تا بایدو بوده است.
به گفته سالیوان، امروز ایالات متحده با «موج سوم» انقلاب دیجیتال روبرو است. مشاور امنیت ملی در اواسط سپتامبر به SCSP گفت: مشخصه این واقعیت این است که واشنگتن باید راه‌ها و ابزارهایی را بیابد تا اطمینان حاصل کند که فناوری‌های جدید «به نفع دموکراسی‌های ما عمل می‌کنند و نه علیه آن‌ها».
تا به حال، ایالات متحده همیشه سعی کرده است که به اصطلاح در یک «مقیاس کشویی» «چند نسل جلوتر» باشد.
با این حال، با توجه به اهمیت بسیار زیاد برخی از فناوری‌ها، مانند تراشه‌های با کارایی بالا و هوش مصنوعی (AI)، دیگر کافی نیست. در آینده، واشنگتن باید تلاش کند تا «گسترده ترین رهبری و تسلط ممکن» را برای خود تضمین کند.
به عبارت دقیق، این بیش از همه در مورد سه شاخه از فناوری که «در دهه آینده بسیار مهم خواهند شد» صدق می کند:
برای بیوتکنولوژی، برای فناوری‌های تولید انرژی‌های سبز و به‌ویژه برای برخی فناوری‌های رایانه‌ای و اینترنتی – میکروالکترونیک، سیستم‌های کوانتومی، هوش مصنوعی.
چگونه از «گسترده ترین تسلط ممکن» می توان اطمینان حاصل کرد؟
خوب، ابتدا با تولیدات صنعتی داخلی خود.
سالیوان قانون چیپس (تراشه) را که در ماه آگوست تصویب شد، یادآوری کرد که ۵۲ میلیارد دلار به صنعت نیمه هادی ایالات متحده تزریق می کند، و انواع دیگر برنامه های چند میلیارد دلاری که دولت بایدن راه اندازی کرده است و همچنین بخشی از صنعت فناوری پیشرفته است.
سالیوان ادامه داد: سپس ارتقاء و آموزش افراد با استعداد و جذب آنها از دیگر نقاط جهان به کشور ضروری است.
در نهایت، فناوری‌ها و کاربردهای آن‌ها باید توسعه یابند و برای آن به متخصصان توانا نیاز دارید.
ثالثاً، ایالات متحده باید از «مزایای تکنولوژیکی خود محافظت کند» – و اگر کسی با جدیت «کنترل های صادرات» را اعمال کند، می تواند موفق شود، به عنوان مثال:
تحریم ها و محدودیت هایی که کشورهای ثالث را از پیشرفته ترین فناوری ها دور می کند.
آخرین مطلب اما نه کم اهمیت، به گفته سالیوان، تقویت همکاری با «متحدان و شرکا» مهم است.
چرا؟ زیرا – البته که سالیوان آشکارا به آن اشاره نمی کند – حداقل برخی از کشورها، مانند ژاپن، کره جنوبی، تایوان و اکنون نیز سنگاپور، در مورد تکنیک تولید نیمه هادی ها به اندازه ایالات متحده توسعه یافته اند واین بسیار برای صنعت ایالات متحده مضر است، اگر این کشورها به تحریم آمریکا علیه دیگر کشورها نپیوندند، و به تولید و صادرات این تکنیک پیشرفته ادامه دهند.

بی جهت نیست که واشنگتن به چهار کشور مذکور در تحریم روسیه اهمیت خاصی قائل بود.
با این حال، علیرغم تلاش‌های گسترده آمریکا، برای تحریم های جدید تراشه علیه چین، ایالات متحده چندان در پیشبرد این سیاست موفق نبود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: