پرش به محتوا

ترس از سقوط


ایالات متحده و آلمان بر سرعت خود برای مقابله با چینافزوده‌اند، جمهوری خلق برای واشنگتن «رقیب اصلی» محسوب میشود. کنکره حزب کمونیست چین آغاز میشود.
نوشته یورگ کرونائر
یونگه ولت
ترجمه مینا صابری



اگر رسانه های غربی را دنبال کنید، به راحتی می توانید فکر کنید که در بیستمین کنگره حزب کمونیست چین که از روز یکشنبه آغاز می شود، تنها یک موضوع در دستور کار دارد: انتخاب مجدد دبیرکل حزب، شی جین پینگ.
انتخاب مجدد رهبر چین به معنای سومین دوره ریاست جمهوری او خواهد بود که در سال آینده رسماً در مورد آن تصمیم گیری خواهد شد.
فرصت انجام این کار در مارس ۲۰۱۸ با برداشته شدن محدودیت دو دوره ریاست جمهوری امکان پذیر شد.
اگر به نظر رسانه های حاکم بر فضای سیاسی آلمان نظری بیاندازیم، شی «امپراتور جدید چین» (تلویزیون حکومتی آلمان)، شاید حتی «دیکتاتور ابدی» (فوکوس) آینده چین خواهد بود.
یا به عبارت دیگر: او احتمالاً تقریباً به اندازه آنگلا مرکل یا هلموت کهل که قبل از او در قدرت بودند ریاست خواهد کرد.
تحت رهبری شی، حزب و دولت از نوزدهمین کنگره حزب در اکتبر ۲۰۱۷ دستاوردهای بزرگی کسب کرده اند. در آغاز سال ۲۰۲۰/۲۱ جمهوری خلق توانست پایان موفقیت آمیز فقر شدید در کشور را جشن بگیرد.
۷۷۰ میلیون چینی که هنوز در سال ۱۹۷۸ مجبور به زندگی در فقر شدید بودند از این وضعیت بطور کامل نجات یافتند : حتی بانک جهانی نیز مجبور به اعتراف شده است که چنین سرعتی در تاریخ بی‌سابقه است.
از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۰ متوسط درآمد در شهرهای چین حدود ۶۶ درصد و در مناطق روستایی تا ۸۲ درصد افزایش یافته است – و رشد اقتصادی همچنان ادامه دارد، البته اخیراً به دلیل همه‌گیری کووید ۱۹ تا حدودی بالا و پائین رفته است.
آخرین دستاورد حزب کمونیست چین و آنهم نه چندان کم اهمیت، مبارزه شدید با فساد بود. تحقیقات علیه ۴.۷ میلیون نفر، احکامی علیه حداقل ۱.۵ میلیون نفر، هشدارهایی برای ۱۱.۳ میلیون نفر،حتی در کشور بزرگی مانند چین این رقم بالایی است و حتی سرسخت ترین مخالفان جمهوری خلق اذعان دارند که این کمپین از محبوبیت زیادی در میان مردم برخوردار است.

مطمئناً در پنج سال آینده که شی احتمالاً به عنوان دبیرکل حزب خدمت خواهد کرد، فرصتی برای استراحت و بی خیالی ندارد.
جمهوری خلق چین مشکلات فراوانی دارد. اول همه‌گیری کووید-۱۹ است که پکن با موفقیت آن را مهار کرده است، اما احتمالاً راه‌حلی غیر از قرنطینه‌های مکرر در بلندمدت برای آن لازم است.
مشکلات اقتصادی جدی مانند بحران در بازار املاک و مستغلات وجود خواهد داشت. علاوه بر این، نابرابری بین میلیاردرهای دلاری چین و مردم عادی قابل توجه است، اگرچه اخیراً کمی کاهش یافته است و اکنون حداقل کمتر از آن در ایالات متحده است.
در هر صورت، هنوز راه زیادی تا «شکوفایی مشترک» که چین تا سال ۲۰۳۵ راه درازی را طی کرده و می‌خواهد تا اواسط قرن به آن دست یابد، باقی مانده است.
با تجمع رهبری حزب در پکن -این مشکلی متناقض است که هر چه بیشتر به موفقیت هایی دست می‌یابد، مشکلاتی با ابعاد بزرگتر در سیاست خارجی ظاهر می شوند.

به عنوان مثال، دولت آلمان در حال حاضر روی یک استراتژی جدید چین کار می کند که نوید یک رویارویی بسیار شدیدتر را می دهد.

درست است که صنعت آلمان همچنان به جمهوری خلق به عنوان بازار فروش، محل تولید و به طور فزاینده ای به عنوان محل تحقیق و توسعه وابسته است.

صدراعظم اولاف شولز (SPD) که در اوایل ماه نوامبر به پکن سفر می کند، اوایل این هفته در رابطه با درخواست های برای جدا شدن و فاصله گرفتن از اقتصاد چین تکرار کرد: «جدا کردن یک راه کاملاً اشتباه خواهد بود».

با این حال، شرکت های آلمانی با رقابت سختی با صنعت رو به رشد چین روبرو هستند. وزیر تحقیقات بتینا استارک واتزینگر (FDP) این هفته تایید کرد که جمهوری خلق به طور فزاینده ای از یک شریک اقتصادی به یک «رقیب» یا تبدیل می شود.
حتی به «رقیب سیستمی» تبدیل شده است-این هم در شرایطی که اقتصاد آلمان گرایش شدیدی به همکاری با چین دارد.
در این راستا، در استراتژی ضد چینی آمریکا، نقش چلمان نیز در حال افزایش است. دولت بایدن این هفته استراتژی امنیت ملی خود را با تاخیر منتشر کرد:
انتشار آن در پایان سال گذشته به دلیل تشدید درگیری با روسیه بر سر اوکراین به تعویق افتاد.
با وجود جنگ اوکراین، این روزنامه از چین به عنوان یک «چالش» کلیدی برای ایالات متحده یاد می کند: جمهوری خلق «تنها کشوری» است که «هم قصد» «تغییر نظم بین المللی» را دارد و هم «قدرت اقتصادی، دیپلماتیک، نظامی و فناوری روزافزون برای پیشبرد این هدف» را دارد.
به همین دلیل است که چین به عنوان رقیب اصلی در واشنگتن – همچنین طبق استراتژی امنیت ملی بایدن – در نظر گرفته می شود.
از این نتیجه می‌توان نتیجه گرفت که بر اساس این سند، همه چیز برای «رقابت پایین» با چین آماده خواهد شد. تلاش برای «حفظ مزیت رقابتی دائمی نسبت به جمهوری خلق» باید اولویت داشته باشد.
آخرین گام واشنگتن: تحریم شدید صنعت نیمه هادی چین.
علاوه بر این، طبق استراتژی امنیت ملی، تایوان به طور فعال مورد حمایت قرار خواهد گرفت و این نیز نوید تشدید درگیری فعلی بر سر جزیره تایوان را می دهد.
هر دو به طور همزمان پکن را از نظر سیاست داخلی و خارجی به چالش می کشند. دولت بایدن در سند استراتژی خود توضیح می دهد: «در رقابت با جمهوری خلق، واضح است که ده سال آینده دهه تعیین کننده خواهد بود.»

به احتمال زیاد، چین حداقل در نیمه اول دهه به رهبری شی جین پینگ ادامه خواهد داد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: