پرش به محتوا

گرفتاری جدی آمریکا در زمینه تامین انرژی.

ایالات متحده از ذخایر انرژی خود برداشت می کند و می خواهد تولید نفت داخلی را افزایش دهد

نوشته کنوت ملنتین
یونگه ولت
ترجمه مینا صابری

به عنوان اولین واکنش به تصمیم «اوپک پلاس» برای کاهش دو میلیون بشکه ای تولید مشترک خود در ماه های نوامبر و دسامبر، دولت آمریکا اعلام کرد، با کنگره درباره «ابزار و اختیارات اضافی برای کاهش کنترل «اوپک پلاس» بر قیمت انرژی بحث خواهد کرد.

در اینجا مروری بر مهمترین «جایگزین‌های» مورد بحث میکنیم.

دولت ایالات متحده بلافاصله اعلام کرد که مقادیر بیشتری نفت از «ذخایر استراتژیک نفت» این کشور را به منظور جبران بخشی از ضرر قریب الوقوع آزاد خواهد کرد.
با این حال، قدرت این اندازه گیری با این واقعیت محدود می شود که «ذخایر استراتژیک نفت» در پایین ترین سطح خود در ۴۰ سال گذشته است.
هر رویداد غیرقابل پیش بینی، مانند یک فاجعه طبیعی، ایالات متحده را با مشکل مواجه می کند. اتفاقاً پس از توقف واردات نفت روسیه توسط ایالات متحده در ماه آوریل، عربستان سعودی پس از کانادا و مکزیک در رتبه سوم در میان تامین کنندگان انرژی این کشور قرار دارد.
ممنوعیت صادرات یا محدودیت های قابل توجه صادرات نفت خام و گاز طبیعی نیز اساساً در واشنگتن مورد بحث قرار گرفته است. در حالی که این امر وضعیت ایالات متحده را بهبود می بخشد، اما به متحدان اروپایی آن آسیب می رساند، زیرا از آنها می خواهند از ابتدای دسامبر به طور کامل بدون نفت روسیه به زندگی خود ادامه دهند.
یکی از گمانه‌زنی‌های غیرواقعی که احتمالاً ادامه دارد، کاهش تحریم‌ها علیه ونزوئلا و ایران است تا بتوانند روزانه دو تا سه میلیون بشکه نفت اضافی به بازار جهانی بیاورند.
در واقع، دولت ایالات متحده حتی برنامه ای برای اینکار ندارد. روزنامه نگاران در ۶ اکتبر از بایدن پرسیدند: ونزوئلا باید چه کار کند تا آمریکا تحریم ها را کاهش دهد؟
رئیس جمهور به طور خلاصه پاسخ داد: «خیلی زیاد». هر کسی که فکر می کند این یک پاسخ روشن است باید آدم خیلی خوش بینی باشد.
ایده دیگر کاهش شکاف بین قیمت عمده فروشی و خرده فروشی است. هدف جلب رای مشتریان پمپ بنزین ها در آمریکا است. منظور اینجا رای دهندگانی هستند که باید تصمیم بگیرند که چه کسی تمام کرسی های کنگره و یک سوم مجلس سنا را در ۸ نوامبر اشغال کند.
البته پر واضح است که دولت آمریکا هیچ ابزاری برای این کار ندارد، بلکه فقط می تواند به ترحم شرکت های سود جوی تامین انرژی تکیه کند.
چشم انداز بد در انتظار دولت آمریکا است و علاوه بر این، این راه حل ها چیزی برای بازار جهانی به ارمغان نمی آورد. از جمله «جایگزین‌ها» همچنین شامل این احتمال است که ایالات متحده بتواند تولید نفت داخلی خود را افزایش دهد.
بایدن ماه ها است که بدون اقدام عملی چندانی بر این امر فشار آورده است. تولید کنندگان نفتی و رسانه های تحت نفوذ آنها که به حامیان مالی شان علاقه خاصی دارند، رئیس جمهور را مقصر این بی عملی می‌دانند:
او «ابتکار کارآفرینی» را از طریق محدودیت های دولتی که به ویژه به نفع حفاظت از محیط زیست ایجاد کرده است مهار می کند.
شرکت های حفاری نفتی خواستار آزادسازی مناطق حفاری جدید در قلمرو ایالتی در خشکی و زیر آب و لغو مقررات نظارتی است.
همچنین در لیست خواسته ها، تایید خط لوله بحث برانگیز Keystone XL است که توسط باراک اوباما در نوامبر ۲۰۱۵ متوقف شد، توسط دونالد ترامپ در مارس ۲۰۱۷ دوباره مجاز اعلام شد و دوباره توسط بایدن در اولین روز دوره ریاست جمهوری خود در ژانویه ۲۰۲۱ مسدود شد است.
یک توپخانه بسیار سنگین مورد بحث، تهدید نوپک است، قانونی که به دادگاه های ایالات متحده اجازه می دهد، کشورهایی مانند عربستان سعودی را به نقض قوانین ضد کارتل ها متهم می شوند و با مجازات های نجومی روبرو شوید.
برای این منظور، در سال های گذشته ابتکارات زیادی در کنگره در حال طرح و بررسی بوده است، اما تاکنون هیچ دولتی حاضر به تن دادن به این ریسک بسیار خطرناک نشده است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: