پرش به محتوا

افشاگری تاریخی: کلینتون و تاچر از اوربان چه تقاضایی کردند؟

ووچیچ: در سال ۱۹۹۹، ایالات متحده از مجارستان خواست به صربستان حمله کند.

ترجمه مجله هفته

به گفته رئیس جمهور صربستان، در جریان حمله غیر قانونی ناتو به یوگسلاوی که با نقض قوانین بین المللی در سال ۱۹۹۹ همراه بود، ایالات متحده و بریتانیا از مجارستان خواستند تا با نیروهایش به صربستان حمله کند. در آن زمان ناتو صربستان را به مدت ۷۸ روز بمباران کرد.

الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان، روز شنبه گزارش داد که رهبران ایالات متحده و بریتانیا، از جمله بیل کلینتون، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، مجارستان را به حمله زمینی به صربستان در سال ۱۹۹۹ سوق داده اند. به گفته ووچیچ، ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان که در آن زمان تنها یک سال در این سمت بود، این درخواست را رد کرد.
ووچیچ در یک سخنرانی تلویزیونی توضیح داد که ایالات متحده و بریتانیا می خواستند نیروهای مجارستانی به سمت جنوب پیشروی کنند، یعنی به سمت شمال صربستان، تا ارتش یوگسلاوی مجبور شود بین دو جبهه در کوزوو، در بخش جنوبی صربستان، و شمال علیه مجارستان بجنگد.
رئیس جمهور صربستان گفت: «کلینتون و انگلیسی ها [از اوربان] خواستند که از شمال به صربستان حمله کند تا بتوانند نیروهای ما را از کوزوو و متوهیا تا وویودینا متفرق کنند».
اوربان، که در آن زمان در اولین دوره نخست وزیری مجارستان برنده شده بود، نپذیرفت و با کمک گرهارد شرودر صدراعظم وقت، در برابر «فشار کاخ سفید» مقاومت کرد.
به گفته رئیس دولت صربستان، در جلسه اخیر، اوربان از تماس شرکای ناتو در آن زمان به ووچیچ اطلاع داد و همچنین به او اجازه داد تا در مورد آن به طور علنی صحبت کند.
در سال ۱۹۹۹، ناتو یک جنگ تجاوزکارانه غیرقانونی را علیه جمهوری فدرال یوگسلاوی که در آن زمان فقط از صربستان و مونته نگرو تشکیل می شد، آغاز کرد.
با این بمباران، که علیه زیرساخت‌های غیرنظامی این دولت مستقل نیز انجام شد، اتحاد نظامی فراآتلانتیک در کنار جدایی‌طلبان آلبانیایی کوزوو قرار گرفت که برای استقلال کوزوو، استان صربستان، با صرب ها می‌جنگیدند.

مجارستان در اوایل سال ۱۹۹۹ – چند هفته قبل از شروع عملیات ناتو که بدون دستور سازمان ملل انجام شده بود – به ائتلاف نظامی فراآتلانتیک پیوسته بود، اما در حملات هوایی علیه یوگسلاوی شرکت نکرده بود.

به گفته ووچیچ، اوربان در آن زمان برای گفت‌وگوهای رسمی با تونی بلر، نخست‌وزیر وقت بریتانیا و همچنین با مارگارت تاچر، نخست‌وزیر پیشین، به بریتانیا سفر کرده بود.
به گفته ووچیچ، تاچر دم در با این کلمات از او استقبال کرد:
«این موضوع من را آزار می دهد که شما از حمله به صربستان امتناع کردید، با این تصمیم شما، سربازان انگلیسی بیشتری در این جنگ کشته خواهند شد. »
در نهایت، هیچ سرباز انگلیسی در جریان عملیات ناتو کشته نشد. توافقنامه ای در شهر کومانوو مقدونیه در ۹ ژوئن ۱۹۹۹ امضا شد که به خصومت ها پایان داد.
استان جنوبی صربستان تحت کنترل سازمان ملل قرار گرفت و پس از آن نیروهای ناتو نیز به کوزوو رفتند و تا به امروز نیز در آنجا مستقر هستند.
ارتش صربستان مجبور شد از این استان خارج شود. با خروج ارتش صرب ها ده ها هزار صرب کوزوو و متوهیا مجبور به ترک وطنشان شدند. گفته می شود تعداد آنها به حدود ۲۰۰۰۰۰ نفر میرسد.
این بمباران اولین باری بود که ائتلاف پاتو تحت رهبری ایالات متحده از نیروی نظامی خود بدون تأیید شورای امنیت سازمان ملل برای حمله به یک کشور مستقل استفاده کرد و توسط بسیاری از کشورهای جهان به عنوان غیرقانونی محکوم شده و این محکومیت همچنان پا برجاست.
در سال ۲۰۰۸، پریشتینا استقلال کوزوو را اعلام کرد که صربستان تا به امروز آن را به رسمیت نشناخته است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: