پرش به محتوا

با دوزخیان روی زمین

نوشته مومیا ابوجمال
منتشر شده در یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

در فوریه ۲۰۱۲ اعلام شد که مومیا ابوجمال، فعال حقوق مدنی، در به عنوان شخصیت ضد استعماری سال ۲۰۱۲ به رسمیت شناخته شد و به همین دلیل نیز جایزه بنیاد فرانتس فانون در سال ۲۰۱۲ را دریافت کرد.

در ۲۶ فوریه ۲۰۱۲ برادرش کیت کوک این جایزه را به نمایندگی از او در مراسمی در پاریس از Mireille Fanon-Mendès-France، دختر فانون و بنیانگذار بنیاد، دریافت کرد.

بنیاد فرانتس فانون برای بزرگداشت زندگی و مبارزات این نویسنده، فیلسوف و انقلابی بزرگ، هر ساله این جایزه را به افرادی اعطا می کند که با همه توان خود برای حقوق بشر و علیه ظلم استعماری به پا خواسته اند.

فرانتس فانون در ۲۰ ژوئیه ۱۹۲۵ در مستعمره سابق مارتینیک فرانسه در هند غربی به دنیا آمد.
تا زمانی که او ۳۶ سال بعد از دنیا رفت، سخنان او الهام بخش جنبش های آزادی در سراسر جهان بود.
اعتقادات سیاسی او، که او در کتاب منتشر شده پس از مرگ خود به نام «دوزخیان روی زمین» – که در اصل به زبان فرانسوی «Les Damnés de la Terre» بود، یادداشت کرد – به کتابی کلاسیک تبدیل شد که میلیون‌ها نفر آن را خواندند.
فانون به عنوان یک دکتر روانپزشک وضعیت آسیب‌شناختی اجتماعی سیستم استعماری شنیع حاکم را تشخیص داد و توصیف کرد.
او از نزدیک با جبهه آزادیبخش ملی الجزایر FLN (به فرانسوی: Front de Liberation Nationale) که در مارس ۱۹۵۴ توسط احمد بن بلا در قاهره تأسیس شد، همکاری داشت.
جبهه آزادیبخش ملی الجزایر به عنوان یک نیروی ضد استعماری علیه امپریالیسم فرانسه که کشور را با سیاست های استعماری خود سرکوب می کرد، جنگید.
در طی این روند آزادی، فانون صدای مقاومت ملی الجزایر شد و مقالاتی برای مجله FLN El Moudjahid نوشت که از سال ۱۹۵۶ منتشر می شد.
مقالات او انتقادات تند و گزنده‌ای از ظلم استعمارگر فرانسه بر الجزایر و سیستم های استعماری مشابه در جنوب صحرای آفریقا مطرح میکردند.
هنگامی که هوی پی نیوتن و بابی سیل در سال ۱۹۶۶ سازماندهی حزب پلنگ های سیاه را آغاز کردند، این سیل بود که نسخه ای از ترجمه انگلیسی فانون «دوزخیان روی زمین» را به نیوتن داد. می گویند نیوتن آنقدر مجذوب این کتاب شده بود که شش بار آن را خواند.
انتقاد فانون از روابط استعماری انگیزه ای برای ایده هایی فراهم کرد که بعدها رهبری و اعضای حزب پلنگ های سیاه را شکل دادند.
فکر کلی او این بود که استعمار شدگان باید با هر وسیله ای که در اختیار دارند با استعمارگران ستمگر خود مبارزه کنند.
سخنان فانون به انقلاب الجزایر که پس از هفت سال جنگ آزادیبخش پیروز شد، وزن و قدرت بخشید. بیش از نیم قرن پس از مرگ فانون، نوشته های او هنوز زنده است.
قلب او با کسانی بود که او آنها را «دوزخیان روی زمین» می نامید – با همه محرومان این جهان.
این انقلابی در دسامبر ۱۹۶۱ بر اثر سرطان خون درگذشت. در همان ماهی که اثر اصلی او، دوزخیان زمین، منتشر شد، که به عنوان کتاب «راهنمای انقلاب سیاه» از آکرا، غنا تا اوکلند، کالیفرنیا مورد استفاده قرار انقلابیون گرفت شده است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: