پرش به محتوا

استفاده درخور مردم آمریکای لاتین از شمشیر بولیوار!

نویسنده: دن کوالیک
مترجم: م. قربانی
برگرفته از: مجله کووِرت اکشن
تارنگاشت عدالت

هفتم اوت ۲۰۲۲ مصادف بود با مراسم تحلیف ریاست جمهوری کلمبیا، گوستاوو پترو، و معاون وی، خانم فرانسیا مارکِس. این یکی از مهم‌ترین حوادث تاریخی در آمریکای لاتین، دست‌کم در یک قرن گذشته بود.

برای نخستین بار پس از رهايی کلمبیا از اسپانیا به دست سیمون بوليوار، کلمبیا دارای رهبرانی است که قول دگرگونی‌های بنیادی در کلمبیا و فراتر از آن در آمریکای لاتین می‌دهند. من خیلی خوش شانس بودم که توانستم در این مراسم پر شور و امیدبخش حضور داشته باشم.

در بوگوتا پایتخت کلمبیا، گفته می‌شد که این اولین باریست که چنین انبوهی از مردم در مراسم جشن آغاز به کار ریاست جمهوری جدید در میدان بولیوار شرکت می‌کنند.

این قابل درک است، هرچه باشد، نخستين مراسم تحلیف رهبران مترقی پس از سالیان دراز حاکميت رهبران راستگرايی مانند آلوارو اوریبه، خوان مانوئل سانتوس، و ایوان دوکه است که همگی ارتباطات نزدیکی با جوخه‌های مرگ شبه‌نظامیان داشته اند. گوستاوو پترو سناتوری بود که «رسوايی شبه‌نظامیان» را برملا کرد که بسياری از سیاست‌مداران کلمبیايی در همه سطوح درگير آن بودند. اين به علاوه، سیاست‌مدارانی را شامل می‌شد که با نفوذ در شبه‌نظامیان کلمبیا را تسخیر کرده و رهبران محبوب مردم را به قتل می‌رساندند، رهبرانی که موقعیت اولیگارشی مرتبط با اقتصاد و قدرت سیاسی را تهدید می‌کردند. اینک، پترو و مارکِس مسؤولیت تلاش برای قطع تسلط الیگارشی / شبه‌نظامیان بر کشورشان را به عهده می‌گیرند.

بعدازظهر آن روز خاص، هوا به طور غیر معمول آفتابی بود و به فضای شاد و نشاط‌آور این جشن می‌افزود. هزاران نفری که به میدان بولیوار آمده بودند پر حرارت با فریاد و تشویق فراوان از ورود فرانسیا مارکِس و سپس گوستاوو پترو به صحنه، استقبال کردند.

جمعیت ذهنیت خاص خودش را داشت، مهمانانی را که می‌پسندید تشویق می‌کرد، مانند ريیس‌جمهور تازه‌منتخب هندوراس، زیامورا کاسترو؛ ريیس‌جمهور چپ‌گرای بولیوی، لوئیس آرسه کاتاکورا؛ و همسر ريیس‌جمهور مترقی مکزیک، اندرِآس مانوئل لوپِز اوبرِرو معروف به «اَملو». در عین‌حال، با صدای بلند ريیس‌جمهور ارتجاعی اکوادور، گیلِرمو لاسو را هو کردند و به دنبال این هو کردن نام فامیل رافائل کورآ ريیس‌جمهور چپ‌گرای اسبق اکوادور را تکرار کردند.

از آنجا که ایالات متحده یک هیأت دون‌پایه به ریاست سامانتا پاور، ريیس آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا USAID را به مراسم فرستاده بود، حتی نام نماینده آمریکا هم از تریبون خوانده نشد و جايی هم روی صحنه برایشان اختصاص داده نشد. به این ترتیب جمعیت فرصت واکنش به میهمانان آمریکايی را پیدا نکرد.

اسپانیا به جای نمایندگان رسمی کشور به طور نمادین پادشاهش را فرستاده بود – بله، اسپانیا هنوز یک شاه دارد. با شاه فلیپه ششم رفتار رقت‌باری شد به طوری که وی به آن واکنش شدیدی نشان داد.

گوستاوو پترو، چریک سابق جریان ام-۱۹، در حضور ريیس مجلس کلمبیا، رُوی بارِراس، به عنوان ريیس‌جمهور سوگند یاد کرد. و برای شادی و شعف بیش‌تر جماعت، حمایل ریاست جمهوری را ماریا خوزه پیسارو، دختر فرمانده سابق ام-۱۹، که پس از خلع سلاح شدن به قتل رسید، بر وی پوشاند.

سپس پترو مشت گره کرده خود را به سوی مردم بالا برد که با تشویق جانانه جمعیت و فریاد «نه به جنگ» استقبال شد. آن‌چه بیش از همه مورد علاقه جمعیت بود، مراسم سوگند یادکردن معاون ريیس‌جمهور، فرانسیا مارکِس فعال آفریقايی-کلمبیايی بود که کار خود را به عنوان خدمتکار خانگی شروع کرده بود.

در ادامه ویديوی تکان دهنده‌ای از تصاویر عکاس معروف کلمبیايی، هسوس عباد کولورادو، به نمایش گذاشته شد. این ویديو با صدای قدرتمند ستارۀ آواز آفریقايی-کلمبیايی اُپرا، بتی گارسِس، همراه بود. تا انتهای نمایش ویديو هیچ چشم خشکی در سراسر میدان یافت نمی‌شد. بخشی از ویديو که مورد تحسین و خوشنودی حضار قرار گرفت، هنگامی بود که تصویر مانوئل مارولاندا، رهبر چریک‌های فارک ظاهر شد.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: