پرش به محتوا

آمریکا پاداش نوکری آلمان را میدهد.

ترجمه مجله هفته

آلمان به عنوان یک کشورصنعتی و تجاری بوسیله قیمت بالای انرژی تهدید می شود. ایالات متحده در حال حاضر در تلاش است تا شرکت های آلمانی را با قیمت های پایین انرژی شکار کند. برلین از این مشکل آگاه است و اکنون در تلاش برای مقابله با آن است.

به دلیل بحران انرژی ناشی از تحریم های ضد روسیه، آلمان به عنوان یک کشور تجاری و صنعتی به طور فزاینده ای در معرض تهدید قرار گرفته است. بر اساس گزارش رسانه ها، به ویژه ایالات متحده آمریکا در حال حاضر از وضعیت نامطمئن سود می برد. ایالات متحده به طور فزاینده ای در تلاش است تا با اشاره به قیمت پایین انرژی در ایالات متحده، شرکت هایی را از آلمان شکار کند. این امر به ویژه در ایالت های جنوبی آمریکا صادق است.

بر اساس گزارش هندلزبلات، ایالت های ویرجینیا، جورجیا و اوکلاهاما در ایالات متحده به طور خاص از شرکت های آلمانی دعوت به مهاجرت می کنند.
و آنهم با موفقیت بزرگ. مقامات اوکلاهاما به روزنامه گفتند که «هزینه های انرژی کم است و شبکه ها پایدار هستند.»
کوین استیت، فرماندار اوکلاهما به هندلزبلات گفت:
ما کمترین هزینه انرژی را در ۱۱ فصل از ۱۴ فصل اخیر در ایالات متحده داشته ایم.
تصمیم برای حذف تدریجی زغال سنگ نیز در اوکلاهاما گرفته شده است، اما دو نیروگاه هسته ای جدید قرار است تا سال ۲۰۲۴ به شبکه متصل شوند.
به گفته استیت، ۴۰ درصد انرژی از منابع تجدیدپذیر تامین می شود و تولید گاز طبیعی در رتبه سوم قرار دارد.
انرژی ارزان مورد توجه شرکت های آلمانی است.
ظاهراً تبلیغات وسیع و تحریک کننده ایالت اوکلاهاما شرکت‌ها جذب خود کرده است: ۶۰ شرکت آلمانی از جمله لوفت‌هانزا، آلدی و زیمنس تماس را با اوکلاهاما برقرار کرده‌اند.
این شرکت ها حدود ۳۰۰ میلیون دلار در آنجا سرمایه گذاری کرده اند.
ایالت جورجیا ایالات متحده نیز انرژی ارزان تر و ایمن تر را تبلیغ می کند و از تسویه حساب های جدید شرکت ها با معافیت های مالیاتی حمایت می کند.
به نظر می رسد که این سیاست ها برای دولت نتیجه بخش بوده است: پس از کره جنوبی، آلمان یکی از کشورهای سرمایه گذار است که در سال های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ بیشترین شغل را در آنجا ایجاد کرده است.
به نظر می رسد دولت آلمان فدرال نیز از خطر فرار صنایع و صنعتی زدایی به دلیل قیمت بالای انرژی آگاه است. یورگ کوکیس، مشاور ارشد اقتصادی صدراعظم آلمان، گفت: « مهاجرت صنایع مهم آلمان را تهدید می کند.»
بیشتر از همه تولیدکنندگان فولاد، شیشه، سرامیک، آلومینیوم و سیمان را تحت تاثیر گرانی وانرژی و فرار صنایع قرار دارند. کوکیس می گوید که دولت اکنون در تلاش است تا با بسته امدادی اقدامات متقابل انجام دهد.
صنعت خودروسازی آلمان نیز به طور فزاینده ای در حال گسترش کارخانه های خود در ایالات متحده است.
اما نه تنها جنوب آمریکا، ایالات دیگر در ایالات متحده نیز می توانند سود ببرند.
به عنوان مثال، شرکت داروسازی بایر ۱۰۰ میلیون دلار آمریکا در یک مرکز جدید بیوتکنولوژی در بوستون سرمایه‌گذاری کرد و BASF قصد دارد تا سال ۲۰۲۶ حدود ۲۵ درصد از سرمایه‌گذاری جهانی خود را به ارزش حدود ۲۶ میلیارد یورو در آمریکای شمالی انجام دهد.
به گفته آژانس توسعه تجارت در ایالت ویرجینیا ایالات متحده، شش شرکت آلمانی نیز اعلام کرده اند که در سال ۲۰۲۲ مکان خود را راه اندازی یا توسعه خواهند داد. در سال ۲۰۲۱ تنها دو شرکت وجود داشت.
در برلین تلاش هایی برای اتخاذ تدابیر متقابل انجام می شود. کوکیس هفته گذشته با تامین کنندگان انرژی ایالات متحده گفتگو کرد.
او به هندلزبلات گفت که امیدوار است به زودی قیمت انرژی دوباره عادی شود: «ما در حال جایگزینی عرضه گاز از روسیه با LPG از آمریکا، خاورمیانه و آفریقا هستیم، مناطقی که گاز به وفور یافت میشود.»
علاوه بر این، آنها می خواهند «پایانه های جدید گاز مایع را در برونسبوتل با سرعت بی سابقه تکمیل کنند.

۱ دیدگاه »

  1. عنوان مقاله نوید حقایقی برگرفته از مناسبات آلمان آمریکا را میداد.
    متاسفانه مقاله نویس حقایق تقسیم مجدد جهان را طبق قانون امپریالیسم لنینی در اثر جنگ دوم جهانی را در نظر نگرفته است.
    ام.آمریکا بعنوان یکی از نیروهای پیروز جنگ که اصولا در جنگ بعنوان نیروی تعیین کننده ای شرکت نداشت ودر اواخر جنگ پس از حادثه خود خواسته پرل هاربر وارد معرکه گردید و بیش از یک میلیون آمریکایی برای شرکت در جنگ نام نوشتند، آنچنان در جنگ شرکت کرد که خونی از دماغش نیاید و نیامد.
    ولی تشکیل جبهه دوم درآخرین روزهای جنگ که ارتش سرخ درنزدیگی برلین قرار داشت با بمباران اتمی ژاپن راس کشورهای غربی قرار گرفت. و آلمان غرب تماما تحت تصرف قدرت نبروهای غربی در آمد.
    پس از پایان دادن به مارشال پلن و اتحاد آلمان غرب و شرق و عقب کشیدن کلیه کشورهای پیروز از آلمان، آمریکا توانسته بود که کلیه بنگاه های مالی و صنعتی آلمان را به مالکیت بیمه روک آلیانس و دویچه بانک در آورد که در کتاب Wem gehört den Republik با استناد به اداره کل آمار در ۱۹۷۶ بچاپ رسید.
    ام.آمریکا با خرید ۵.۱۷ درصد سهام دویچه بانک و اخراج یوزف آکرمن در اواسط سال ۲۰۱۲ صاحب دویچه بانک گردید و از آنزمان طبق برنامه سیاسی مونیتور کانال یک آلمان، اقتصاد آلمان کلا توسط دویچه بانک به پارلمان دیکته شده و تاکنون بدون استثناء اجرا گردیده اند.
    کلیه کارخانه های نام برده مانند BASF Bayer AG و کلیه بنگاه های مالی و صنعتی حتی موستانتوی آمریکایی فروخته شده (جیب بجیبب شده) در ید قدرت ام.آمریکا قرار دارند.
    بنابراین اکنون هر تغییری در نام و مالکیت شرکت های صنعتی و تولیدی آلمان و تغییر مکان به آنور اقیانوس انجام یابد، در اصل قضیه تفاوتی ندارد. فقط در درجه اول بضرر طبقه کارگر و متحدین وی در آلمان و جهان میباشد همچنین باعث نارضایتی سرمایداران آلمانی که روزنامه بیلد و دی ولت آنها را نمایندگی میکند، گاه گاهی به غرولند مینشینند ولی هر بار با دماغی شکسته تاکنون عقب نشسته اند. بدترین نمایندگان سرمایداران همان سوسیال دمکرات ها میباشند که تا کنون دو جنگ جهانی را از کشور آلمان رقم زده اند و اکنون هم با کلیه نیرو بدستور آمریکا خود را برای جنگ جهانی دیگری آماده میکنند که میرود با جرقه های فاشیست های آمریکا/اوکراینی کاملا خواسته شده شعله ور گردد.

    لایک

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: