پرش به محتوا

مقابله با بازی های جنگی آمریکا

ائتلاف چپکرای کره جنوبی در برابر مانورهای نظامی سئول و واشنگتن مقاومت می کند
نوشته مارتین ویزر، سئول
یونگه ولت
ترجمه حمید علوی



نزدیکی بین سئول و پیونگ یانگ مدت هاست که به فراموش سپرده شده است.
چهار سال پیش، کره جنوبی و شمالی در نشستی با یکدیگر ملاقات کردند و توافقنامه نظامی منعقد شد که هدف بلندپروازانه آن پایان دادن به خصومت ها بود.
اکنون از ۲۲ آگوست تا ۱ سپتامبر، کره جنوبی به همراه ایالات متحده آمریکا به مدت یازده روز تحت عنوان سپر آزادی اولچی دست به یک رزمایش با محتوی «وضعیت اضطراری نظامی» علیه جمهوری دموکراتیک خلق کره زد.
بزرگترین مانور جنگی در چند سال اخیر با حمله شبیه سازی شده به شمال جمهوری دموکراتیک خلق کره به پایان رسید.
زمانی که دولت محافظه کار کره جنوبی که از ماه می بر سئول حکومت می کند، توافقات خود را زیر پا گذاشت، هزاران نفر در ۱۳ آگوست به خیابان های پایتخت کره جنوبی آمدند.
روز آزادی دو روز بعد، که در آن پایان اشغال ۷۷ سال پیش امپریالیسم ژاپن در کره جشن گرفته می شود، به عنوان مناسبت این روز انتخاب شد.
همزمان این تاریخ همچنین نشان دهنده تقسیم شبه جزیره است که تا به امروز توسط کره جنوبی حفظ شده است.
با وجود شرایط بد آب و هوا و تعطیلات آخر هفته، حدود ۶۰۰۰ نفر در اعتراض به رزمایش نظامی با آمریکا تظاهرات کردند.
در این اعتراضات، این که بخش جنوبی شبه جزیره در حال تبدیل شدن به منطقه استقرار واشنگتن است و در آن ۲۸۵۰۰ سرباز مستقر شده اند مورد انتقاد قرار گرفت.
این تظاهرات که از ایستگاه اصلی قطار تا اقامتگاه رسمی جدید رئیس جمهور یون سوک یول برگزار شد، توسط ائتلافی که به طور خاص برای این منظور تشکیل شده بود – «کمیته ۱۵ اوت برای اتحاد مجدد مسالمت آمیز مستقل» سازماندهی شد.
در مجموع ۹۱ گروه برای این منظور گرد هم آمدند، از انجمن های بسیار بزرگ گرفته تا سازمان های غیردولتی کوچکتر.
اینها شامل کمیته اجرای بیانیه ۱۵ ژوئن، یکی از مهم ترین سازمان های درگیر در روابط بین کره است.
از زمان اولین نشست بین سئول و پیونگ یانگ در سال ۲۰۰۰، این کشور متعهد به اجرای بیانیه توافق شده در آن زمان بوده است که به عنوان مثال، همکاری اقتصادی و مبادلات بیشتر بین کره‌ای‌ها در دو طرف مرز را پیش‌بینی کرده بود.
پس از اینکه محافظه کاران در سال ۲۰۰۸ دوباره کنترل سئول را به دست گرفتند، توافق به تدریج ضعیف تا به صفر رسید.
فدراسیون های اتحادیه کارگری در این تظاهرات شرکت کردند.
آنها متعهد به ایجاد روابط نزدیک بین سئول و پیونگ یانگ هستند، تقاضا برای پایان دادن به مانورهای نظامی تنها بخش کوچکی از آن است. از سوی دیگر، سازمان های متحد در جبهه چپ کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری کره جنوبی بسیار فعال‌تر هستند و قبل از برگزاری تظاهرات جلسات جداگانه‌ای نیز برگزار کردند.
در این نشست تبریک اتحادیه ملی کارگری جمهوری دموکراتیک خلق کره نیز قرائت شد که در آن مانورهای نظامی به شدت محکوم شده بود.
تنها حزبی که در این تظاهرات حضور داشت، حزب کوچک ترقی خواه بود. این حزب که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد، عملاً جانشین حزب دموکراتیک کارگران شد، که اولین نیروی چپ بود که در سال ۲۰۰۴ در پارلمان کره جنوبی کرسی هایی را به دست آورد.
اما در سال ۲۰۱۴، این حزب به بهانه «توطئه» ممنوع اعلام شد.
کیم جائه یون، رهبر فعلی حزب مترقی کرسی خود را در پارلمان از دست داد.
برای توجیه این ممنوعیت از بهانه ای استفاده شد از یک لطیفه که نسبت به کره شمالی»دوستانه» تلقی می شد:
«در یک جلسه، یکی از اعضای حزب در حالیکه چشمک میزد گفته بود که زیرساخت های کره جنوبی ممکن است در صورت جنگ فلج شود. »

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: