پرش به محتوا

راه انداختن مسابقه تسلیحاتی با گسترش فقر



ائتلاف از جنگ اوکراین به عنوان بهانه ای برای پیشبرد تسلیحات برنامه ریزی شده بلندمدت استفاده می کند. شولتس خواهان نظامی شدن هر چه بیشتر اتحادیه اروپا است.
نوشته آرنولد شولتسل
یونگه ولت
ترجمه مجله هفته

سال هاست که تسلیح به جای خلع سلاح، اصل راهنمای دولت آلمان شده است.

درست در روز جهانی مخالفت با جنگ در ۱ سپتامبر ۲۰۲۲ صدراعظم اولاف شولتس نیز روز دوشنبه به عنوان سخنران اصلی در پراگ اعلام کرد که اروپا می بایست یک پتانسیل استاندارد نظامی مشترک داشته باشد و «قابلیت های تسلیحاتی» اتحادیه اروپا باید تقویت شود.
وزارت جنگ آلمان از سال ۲۰۱۵ اعتراف می‌کند که یک «روند تغییر در امور مالی» در این کشور صورت گرفته است:
از آن زمان، بودجه این کشور به طور متوسط سالانه ۷.۵ درصد افزایش یافته است، از حدود ۴۰ میلیارد دلار بر اساس معیارهای ناتو به زودی به حدود ۸۰ میلیارد دلار افزایش یافته است تا به هدف تعیین شده توسط پیمان ناتو در سال ۲۰۱۴ مبنی بر صرف دو درصد از تولید ناخالص داخلی برای تسلیحات و ابزار جنگی برسد.
پیش بینی می شود در سال ۲۰۳۰ بودجه این وزارتخانه حدود ۱۰۰ میلیارد دلار باشد.
یک جهش تعیین کننده دیگر برای سال ۲۰۲۵ برنامه ریزی شده است:
در مقایسه با سال قبلی یعنی سال ۲۰۲۴، باید بیست و پنج درصد بیشتر برای تسلیحات و جنگ هزینه شود.
به طور کلی، کشورهای ناتو هزینه های نظامی خود را تا سال ۲۰۲۱ به ۱۸ برابر بودجه نظامی روسیه افزایش دادند.
اما این نباید پایان کار باشد. بر اساس برنامه های بلندمدت کشورهای ناتو، هزینه های تسلیحاتی آنها به ۲۵ برابر روسیه افزایش می یابد – بدین ترتیب «مسابقه تسلیحاتی» معروف تکرار می شود. (مسابقه تسلیحاتی به معنای تسلیح نظامی دولت ها یا اتحادهای متخاصم است که در مرحله به مرحله انجام می شود. این یک فرآیند فرعی از دینامیک تسلیحات است. رقابت‌های تسلیحاتی معروف بین دو بلوک قدرت غربی و شرقی در طول جنگ سرد برگزار شد. – مترجم )
بزرگترین فشار تسلیحاتی در تاریخ آلمان، که شولتس در ۲۷ فوریه آن را به عنوان «دورانی جدید» یا یک نقطه عطف اعلام کرد، بر اساس طرح هایی است که برای مدت طولانی در کشوهای دولت بودند، اما از نظر سیاسی تا این تاریخ غیرقابل اجرا بودند.
مداخله روسیه در جنگی که ناتو و کیف علیه ساکنان دونباس از سال ۲۰۱۴ به راه انداختند، فقط بهانه ای برای اعلام کردن این تصمیمات است.

حزب سوسیال دموکرات آلمان، سبزها و حزب لیبرال آلمان، قبلاً خود را متعهد به «مشارکت هسته ای» در توافقنامه دولت ائتلافی خود کرده بودند، و دولت مرکل از قبل خرید جنگنده های F-35 ایالات متحده را تصویب و آغاز کرده بود که که قابلیت حمل بمب های اتمی را دارند.

پروژه یک بمب افکن رادارگریز آلمانی-فرانسوی که از نظر جنون بزرگنمایی از همه چیز پیشی می گیرد و توسط آنگلا مرکل و امانوئل ماکرون در سال ۲۰۱۷ به مردم ارائه شد، حدود ۱۰۰ میلیارد یورو هزینه توسعه و در مجموع ۵۰۰ میلیارد یورو پول مالیات دهندگان دو کشور را می بلعد.
این سیستم تسلیحاتی برای دستیابی به برتری هوایی جهانی در نظر گرفته شده است.
تولید تسلیحات در اتحادیه اروپا، ایجاد یک مرکز نظامی اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵ تحت رهبری آلمان، و همچنین یک سیستم دفاع هوایی که توسط آلمان به همراه سایر کشورهای همسایه توسعه یافته است، نشان می‌دهد که آنها خواستار تبدیل اتحادیه اروپا به یک «اروپا ژئوپلیتیکی با قابلیت سیاست جهانی» هستند.
هدف بلندمدت نیروهای اتحادیه اروپا این است که بتوانند مستقل از ناتو نیز در درگیریهای ژئوفیزیکی مداخله کنند.
در روز جهانی صلح امسال، جمهوری فدرال آلمان به سوی مسابقه تسلیحات بی‌سابقه و جنگ با روسیه در حرکت است، جنگی که در واقع به دلیل ارسال تسلیحات به اوکراین در جریان است و ادامه می‌یابد.
هر دو در حال حاضر پیامدهای اجتماعی جدی برای توده مردم دارند.
بنابراین جنبش صلح خواستار یک اقدام سراسری و غیرمتمرکز در ۱ اکتبر است، ظرفی که اعتراض اجتماعی و جنبش صلح باید در کنار هم در آن قرار گیرند.

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: