پرش به محتوا

کسب و کار جلاد سکه است.

جلاد استعماری
غرب و پیروزی طالبان
نوشته آرنولد شولتسل
منتشر شده در یونگه ولت.
ترجمه از حمید علوی
مجله هفته

یک سال پس از ورود طالبان به کابل – فتح شهر به دلیل عدم وجود مقاومت ضروری نبود – روزمرگی در کشورهایی که ۲۰ سال جنگ استعماری را در هندوکش به راه انداخته بودند، طبق روال همیشگی پیش می رود.

یک نمونه آن، مصاحبه هفته نامه دست راستی بیلد آم زونتاگ با وزیر کشور آلمان، نانسی فایزر (سوسیال دموکرات) است، که در این گفتگو موارد زیر را با حرف های بی محتوایش اعلام می کند:
فایزر «خطرات جدید را از سوی چپ گرایان می بیند و برای مهاجرت بیشتر و اخراج بیشتر تلاش میکند».
تنها مشکلی که در مورد افغانستان مطرح می شود، تخلیه نیروهای به اصطلاح محلی است که در واقع شامل افرادی میشود که به عنوان عوامل سرویس های مخفی غربی نیز فعالیت می کردند.
این قبا برای تن دموکرات های نژاد برتر مناسب است: کسانی که به دلیل «همبستگی نامحدود» (گرهارد شرودر) با ایالات متحده آمریکا به ویرانی افغانستان همت گماشتند برای شهروندان این کشور، چه اهمیتی قائلند؟
آنها برای افغانها«دموکراسی» را وارد کردند و ملتی تازه سرهم بندی کردند – به عبارت دیگر، این باید برای افغانها بالاترین ارزش ها باشد.
اگر ناتو و اتحادیه اروپا کشوری را بمباران کنند، هزاران غیرنظامی را با هواپیماهای بدون سرنشین به قتل برسانند و احتمالاً حدود ۲۵۰ هزار کشته بر جای بگذارند، همه اینها به این معنی است: ساکنان چنین مناطقی هیچ چیزی سرشان نمی شود و کلا بی اطلاعند.
دیگر آنها را «بدوی» نمی نامند، فقط جلادان استعماری وقتی آنجا ترک میکنند همان ویرانی و بدبختی را پشت سر خود می گذارند که در زمان کلونیالیسم به جا می گذاشتند.
روس ها هم فقط از بیرون شبیه اروپایی ها هستند.
علاوه بر این، به گفته وزیر دفاع در آن زمان، پیتر اشتروک (سوسیال دمکرات) در سال ۲۰۰۲، بوندس‌ور باید «از وطن (آلمان) در هندوکش دفاع میکرد».
شهروندان افغان – به گفته وزارت امور خارجه آلمان اکنون ۳۰۰ هزار نفرشان پس از اخراج از افغانستان و فرار در آلمان زندگی می کنند – در حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ که آمریکا به بهانه دفاع از میهن جنگ ۲۰ ساله خود را آغاز کرد شرکت نداشتند. اما این حقایق مانع از آن نشد که حزب سوسیال دمکرات حاکم و اتحاد سبزها اعتبارات جنگ را در اوایل سال ۲۰۰۱ تصویب نکنند.
اعضای «حزب برای سوسیالیسم دموکراتیک PDS» بوندستاگ که در آن زمان از آنها انتقاد می کردند، به همان شیوه ای سرکوب شدند که امروز کسانی که «نقطه عطف یا تغییرزمانه» تحویل تسلیحات و جنگ اقتصادی علیه روسیه را زیر سوال میبرند، سرکوب میشوند.
چه چیزی تغییر کرده است: هر منتقدیی که در جناح چپ دست به این کار بزند توسط خود چپ ها به حسابش رسیدگی میشود.
پرچم بورژوازی آلمان روزنامه فرانکفورتر آلگماینه FAZ روز شنبه خلاصه کرد که افغانستان با پولی «سرمایه گذاری شده» که از غرب عمدتاً به جیب دست نشانده های سیاسی نصب شده در کابل سرازیر شده است، اما «یکی از فاسدترین کشورهای روی زمین و یکی از بزرگترین مناطق تولید مواد مخدر» باقی مانده است. دولت آلمان نیز نمی تواند بدبختی هایی را که خود ایجاد کرده التیام ببخشد.
نماینده کاریتاس روز جمعه در کابل گفت که غذا به اندازه کافی وجود دارد، اما مردم پولی برای خرید ندارند. بیش از ۵۰ درصد از ۳۸ میلیون نفر از جمعیت افغانستان از گرسنگی و ۹۵ درصد از مشکلات شدید اقتصادی رنج می بردند.

ایالات متحده آمریکا با سیستم «با قاعده» همانگونه که در مورد روسیه هم انجام دادند، عملاً میلیاردها دلار آمریکا را از اموال دولتی در افغانستان دزدیدند و همچنان به کشتار با هواپیماهای بدون سرنشین ادامه می دهد.
کسب و کار جلاد سکه است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: