پرش به محتوا

کلمبیا پس از انتخابات

کلمبیا پس از انتخابات

«مردم این پیروزی را از آن خود می دانند»

کلمبیا: اقشار توده ای، پیروزی رئیس جمهور جدید پترو را جشن می گیرند. درباره تولد یک کشور جدید.

گفتگو با سزار آگوستو آیالا دیاگو

منتشر شده در یونگه ولت، مصاحبه: الیاس کورته

ترجمه مجله هفته

پس از پیروزی گوستاوو پترو در انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا در ۱۹ ژوئن، بسیاری صحبت از یک نتیجه تاریخی کردند. چه چیزی در مورد این پیروزی تاریخی است؟

هرگز پیش از این در تاریخ کلمبیا، پیروزی یک رئیس جمهور توسط طبقات مردمی جشن گرفته نشده بود. بسیاری از مردم کلمبیا بر این باورند که این اولین بار است که یک رئیس جمهور چپگرا به قدرت می رسد. در واقع طرز فکر پترو چپ نیست، فقط دموکراتیک است. 

اما پترو به دلیل خاستگاه سیاسی اش در چریک های ام-۱۹،  اولین رئیس جمهور چپ محسوب می شود. مردم این پیروزی را از آن خود می دانند. 

آنها تابحال احساس پیروزی در انتخابات را نمی شناختند، زیرا در تاریخ کلمبیا شکست‌ها، قتل نامزدها و انتخابات دزدیده شده سریالی وجود داشته است. 

پترو از چه چیزی دفاع می‌کند؟

او نشان دهنده آنچه  که در کلمبیا لیبرالیسم پیشرو و اصلاح‌محور دهه‌های ۱۹۳۰، ۴۰ و تا ۵۰ بود، است.  او خلاء لیبرالیسم را پر می کند. 

او نماینده نیروهایی از پایین است. چریکهای ام- ۱۹ که او از صفوف آنها می آید، در نهایت از یک جنبش سوسیالیستی بود که به مرور به یک جنبش دموکراتیک خرده بورژوایی تبدیل شده بود که تجلی یک بورژوازی ملی در برابر انحصارها بود. 

این پاسخی بود به نئولیبرالیسم از سوی همه کسانی که در سیاست کلمبیا نمایندگی نمی شدند، سازش بین خرده بورژوازی و توده ها. 

پترو با موفقیت این سنت سیاسی را با مبارزات سازمان های بومی و آفریقایی-کلمبیایی و از جمله برای نمونه جنبش های فمینیستی ترکیب کرده است. 

به نظر شما دولت جدید به طور واقع بینانه چه چیزی می تواند به دست آورد؟

حداقل باید بتوان جلوی سیاست اصلاحات ارتجاعی را بگیرد و راهی دیگری برای تغییرات پیدا کند.  کلمبیا بایستی موضعی بین المللی در مورد تغییرات آب و هوایی اتخاذ کند و بتواند حفظ جنگل های بارانی آمازون را به یک موضوع تبدیل کند. 

این واقع بینانه است که این دولت فرکینگ (استخراج  نفت و گاز از منابع زمینی نامناسب برای انسانها و محیط زیست) را متوقف کند، اصلاحات بازنشستگی را به نفع گروه های محروم اجرا کند، آموزش عالی عمومی را تقویت کند، آموزش رایگان را امکان پذیر کند و به سوء مدیریت مراقبت های بهداشتی پایان دهد. 

پترو می تواند در معرفی فرهنگ سیاسی جدید تعادل و گفتگو موفق شود.  همه اینها برای کلمبیا چیز کمی نیست. 

حالا برای اولین بار در نقش اپوزیسیون از جناح راست چه انتظاری دارید؟

اگر پترو اصلاحاتی را اجرا کند که حمایت طبقات متوسط را برای او تضمین کند، اگر او تقویت شود و جناح راست به سختی می تواند برای او مشکل ساز شود. اما من نگران قدرت واقعی راست هستم که به عنوان مثال در شبه نظامی گری، در قاچاق مواد مخدر، در جنایات سازمان یافته بیان می شود. 

شانس او در سیاست خارجی چطور است؟

پترو استعداد دیپلماتیک زیادی دارد و از یک سنت قاره ای و دموکراتیک می آید. او همیشه دیدگاه بین المللی داشته است. این چشم‌اندازی از اتحادهای احتمالی بین کشورهای آمریکای لاتین و روابط برابر با ایالات متحده را باز می‌کند. 

جو سیاسی این قاره برای پترو مساعد است: لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا در ماه اکتبر در برزیل به قدرت می رسد. مکزیک، کلمبیا، برزیل و آرژانتین نقش های ویژه ای دارند. پترو حتی می تواند به یک رهبر منطقه ای تبدیل شود. 

و اگر او خوب عمل کند، ذهنیت کلمبیایی به سمت چپ تغییر خواهد کرد. اگر اوضاع خوب پیش برود، مبارزات انتخاباتی دیگر آنقدر وحشیانه و قطبی نخواهند بود، و دیگر خبری از تهدید ادعایی کمونیستی نخواهد بود. 

مردم متوجه خواهند شد که چپ لزوماً نباید با کمونیسم همذات پنداری کند و لازم نیست کمونیست باشید تا به عنوان یک چپ شناخته شوید. 

در اینجا چیزهای زیادی در معرض خطر قرار دارد و این تولد یک کشور جدید است. 


سزار آگوستو آیالا دیاگو در بخش تاریخ دانشگاه ملی کلمبیا (UNAL) در بوگوتا تدریس و تحقیق می کند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: