پرش به محتوا

فروپاشی ارتش: نمی خواهیم گوشت دم توپ باشیم!

جنگ در اوکراین
نمی خواهیم گوشت دم توپ باشیم!

فقدان انگیزه: در اوکراین، سربازان به طور فزاینده ای از اطاعت از دستورات خودداری می کنند. انتقاد از سیاست سربازی اجباری و ادامه اعتراض بستگان سربازان

نوشته دیمیتری کووالویچ، کیف
منتشر شده در دنیای جوان
مترجم مینا صابری


در ۲۴ می، دقیقاً سه ماه از آغاز «عملیات ویژه» روسیه در اوکراین می گذرد. در این دوره، تاکتیک های ارتش روسیه و روحیه در جامعه مردم اوکراین تغییر کرده است. تابوت های حاوی اجساد سربازان اوکراینی به طور دسته جمعی به تمام شهرها و روستاهای اوکراین رسید و باعث وحشت سربازان بازمانده و خانواده های آنها شد.

در تمام قبرستان های کیف ردیف هایی از قبرهای جدید کنده شد. برخی از آن‌ها پرچم‌های هنگ نئونازی «آزوف»، گردان‌های ملی‌گرای «عیدار» و «بخش راست» را دارند، اما به نظر می‌رسد ۷۰ درصد آن‌ها سرباز هستند. در خطوط مرکزی گورستان ها، بخش های جدیدی از روکش آسفالت معابر کورستان در حال برداشته شدن است تا جا برای قبرهای جدید باز شود.

یک زن سالخورده و مذهبی همه رهگذران را متوقف می کند و وحشت شدید خود را از مرگ جوانان بروز میدهد. وحشت جنگ در صدای او شنیده می شود. آیا واقعا راهی برای دستیابی به توافق وجود ندارد؟
من برای این مردم و مردم دونتسک متاسفم و برای روس ها متاسفم. در حال حاضر، حتی این کلمات در اوکراین تحریک کننده تلقی می شوند.

مقامات اوکراینی همچنان در تلاش هستند تا با پیش بینی های هفتگی مبنی بر «حمله متقابل قریب الوقوع» و فروپاشی روسیه «در اواخر امسال» به مردم اطمینان دهند. با این حال، نظامیان اوکراینی که مستقیماً در این جنگ شرکت دارند، بسیار کمتر خوشبین هستند. در ماه می، موجی از اعتراضات در میان سربازانی که از اطاعت از دستورات خودداری کردند و خانواده هایشان آغاز شد.
اعضای گردان دفاع میهنی چرکاسی (شبه نظامیان) از جنگیدن خودداری کردند و یک پیام ویدئویی به همین منظور ضبط کردند. آنها شکایت دارند که بسیاری از آنها در نبرد اول کشته یا زخمی شده اند، اما هیچ کمک و مراقبت پزشکی دریافت نکرده اند. آنها حضور خود در خط مقدم جبهه را غیرقانونی می دانند، زیرا دفاع میهنی صرفاً برای دفاع از شهرهای آنها سازماندهی شده است. اعضای شورشی دفاع میهنی به طور مختصر اعلام کردند : «ما نمی خواهیم گوشت دم توپ باشیم.» سپس مقامات اوکراینی آنها را خلع سلاح کرده و تهدید به حبس کردند.

پیش از این، سربازان تیپ ۱۱۵ نیروهای مسلح در سورودونتسک از اطاعت از دستورات مقامات بالاترخودداری کردند و فیلمی از شرایط نامناسب خدمت ضبط و منتشر کردند. مسئولین اوکراینی سپس آنها را به عنوان فراری از خدمت در یک زندان حبس کردند. در اوایل ماه مه، زنان در شهر خوست، منطقه زاکارپاتیا، به دفتر اعزام و سربازگیری یورش بردند و نسبت به اعزام مردان خود از دفاع میهنی به جبهه دونباس اعتراض کردند. رئیس دفتر پاسخی برای آنها نداشت و پس از آن زنان شروع به شکستن شیشه ها کردند و وارد ساختمان شدند.

این اعتراضات و عدم تمایل به «گوشت دم توپ» بودن تا حدی ناشی از تغییر تاکتیک ارتش روسیه در ماه مه است. به جای نفوذ به اعماق اوکراین با ستون‌های تانک، اکنون از تاکتیکی استفاده می‌کند که نیروهای اوکراینی را به آرامی با توپ‌های دوربرد درهم می‌کوبد و مناطق مستحکم آنها را به خاک یکسان میکند. در این شرایط، ارتش اوکراین شانس کمی برای بقا دارد.

ولودیمیر زلنسکی مدعی است که اکنون ۷۰۰ هزار سرباز اوکراینی در جنگ شرکت دارند. بر اساس برآوردهای الکسی رزنیکوف، وزیر دفاع اوکراین، تعداد ارتش روسیه در اوکراین ۱۶۷ هزار نفر است. دلیل عقب نشینی ارتش اوکراین که بسیار بیشتر از سه برابر ارتش روسیه است، فقدان تسلیحات عنوان می شود که به طور فعال توسط کشورهای ناتو برای آنها ارسال می شود، اما در حقیقت دلیل واقعی عقب نشینی ارتش بی انگیزگی سربازان اوکراینی است.

برخی از آنها در خیابان های خارکف در حالی مشغول سرپیچی از دستورات نهاد سرباز گیری بودند دستگیر شدند. آنها همچنین بین کشاورزانی که اکنون مشغول کاشت برای نجات جهان از قحطی قریب الوقوع هستند، توزیع خواهد شد. حتی مشاور وزیر کشور، ویکتور آندروسیو، از این رفتار سربازان خشمگین شده و اعلام کرد که وجود سربازان بی انگیزه در جبهه یک فاجعه است، زیرا آنها ۱۰۰ درصد در مواقعی که لازم است از دستورات سرپیچی خواهند کرد. اندروسیو هفته گذشته در کانال تلگرامی خود نوشت و اگر آنها از شرکت در عملیات های مهم خودداری کنند، آنها مختل کننده این عملیات خواهند بود.

تا زمانی که اوکراین وابسته به غرب با مذاکرات سازنده موافقت نکند، چنین جنگی تا آخرین اوکراینی ادامه خواهد داشت.
با این حال، رهبران غربی یک جنگ طولانی را پیش‌بینی می‌کنند و خواهان سلاح‌های بیشتر هستند. این در حالی است که کارگران آسفالت معابر گورستان ها برای قبرهای جدید میکنند ولی به دلیل نداشتن نیروی کار کافی نمی توانند این حتی این کار را هم انجام دهند. برخی از آنها مستقیماً از مشاغل خود به خدمت سربازی فرستاده شدند، برخی دیگر اصلا سر کار نرفتند و ترجیح دادند از چشم خدمت اجباری پنهان شوند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: