پرش به محتوا

ناتو بازهم صربستان را هدف گرفته!


بریتانیا به کوزوو سلاح می فرستد – امنیت صربستان در خطر است.


برگردان: هما میرفخرائی

«الکساندر وولین وزیر کشور صربستان اعلام کرد ارسال تسلیحات ازبریتانیا به کوزوو منطقه ای که هنوز به رسمیت شناخته نشده اقدامی غیردوستانه علیه بلگراد است. به گفته وی، شما نمی توانید «تروریست ها را مسلح کنید و دم از صلح بزنید».»

الکساندر وولین، وزیر کشور صربستان، در مصاحبه با «ار تی وی پینک» تحویل تسلیحات مقامات بریتانیا به کوزوو را اقدامی غیردوستانه نسبت به بلگراد توصیف کرد. اودر ادامه توضیح داد:

« من فکر می‌کنم که ارسال تسلیحات بریتانیا به آلبانیایی‌های کوزوو اقدامی غیردوستانه است، زیرا شما نمی‌توانید تروریست‌ها را مسلح کنید و به صلح امیدوار باشید. من بسیار نگران هستم.»

وولین تاکید کرد که کوزوو رسما ارتش ندارد، اما با حمایت غرب در حال ساختن ارتش و مسلح کردن آنها هستند. او گفت:

«طبق قطعنامه ۱۲۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد، تنها نیروی مسلح در کوزوو و متوهیا یک گروه تحت چتر حمایت KFOR ناتو است، هیچ نیروی دیگری نباید وجود داشته باشد، ولی شما دارید در آنجا ارتش ایجاد می‌کنید، آنها را مسلح می‌کنید، خودروهای زرهی، سیستم‌های ضد تانک به آن می‌دهید، پهپادها و آموزش های نظامی خود را به آنها ارائه می دهید.»

به نظر او، تنها هدف از نزدیک شدن به کوزوو و ادغام این منطقه در ناتو و «تحریک صربستان» است.

پیش از این رسانه های محلی گزارش داده بودند که لندن ۵۰ مجتمع موشکی هدایت شونده ضد تانک جاولین و موشک های هدایت شونده ضد تانک NLAW را به پریشتینا تحویل داده است. علاوه بر این، قرار است نیروهای نظامی کوزوو در حین عملیات بااین سامانه ها آموزش ببینند. گفته می شود تحویل این تسلیحات اجرای توافقی است که در اواخر فوریه بین بوریس جانسون، نخست وزیر بریتانیا و آلبین کورتی، نخست وزیر کوزوو به دست آمد.

تلاش برای اتحاد
در میان کشورهای عضو ناتو، علاوه بر بریتانیا، ایالات متحده نیز در همکاری دفاعی با کوزوو فعال است. دو طرف مکررا تمرینات نظامی مشترک انجام می دهند. در ۳۱ مارس، پنتاگون گزارش داد که نیروهای آمریکایی همراه گروه عملیات ویژه و نیروهای امنیتی کوزوو «در فعالیت های آموزشی در پریشتینا شرکت می کنند.»

بعداً، در ۱۱ آوریل، فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده در اروپا در صفحه توئیتر خود گزارش داد که نیروهای ویژه آنها در جریان تمرینات آموزشی دوجانبه با نیروهای امنیتی کوزوو در پریشتینا به اهدافی حمله کرده اند. فرماندهی آمریکا تاکید کرد:

« روابط با متحدان و شرکای بالکان ما اولویت اصلی نیروهای عملیات ویژه در اروپا است.»

با توجه به تشدید رویارویی بین بلگراد و پریشتینا در پاییز گذشته، وزارت دفاع ایالات متحده تصمیم گرفت در تقویت نیروهای امنیتی کوزوو مشارکت کند.

روسیه سپس در مخالفت با تلاش‌های غرب برای تشکیل «ارتش کوزوو» سخنانی ابراز کرد و چنین اقداماتی را یک مشکل جدی توصیف کرد. همانطور که واسیلی نبنسیا نماینده دائم روسیه در سازمان ملل در جلسه شورای امنیت سازمان ملل گفت، با چنین ایده هایی باید مقابله کرد و «باید قاطعانه آنها را خنثی نمود» زیرا زیاده روی کشورهای غربی در حمایت و تقویت کوزوو می تواند منجر به درگیری آشکار بین پریشتینا و بلگراد شود.
الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان، در مصاحبه ای با خبرگزاری تانیوگ که در ۱۹ فوریه منتشر شد، رد نکرد که ناتو می تواند کوزوو را تا شش ماه دیگر در صفوف خود بگنجاند و بدین ترتیب چهار کشور عضو اتحادیه اروپا یعنی یونان، اسلواکی، رومانی و اسپانیا را هم وادار کند تا کوزوو را به رسمیت بشناسند.

کوزوو به بهانه عملیات ویژه روسیه در اوکراین، شروع به ترغیب ناتو کرد تا کوزوو را در این بلوک بپذیرد. در ۲۷ فوریه، آرمند محاج، وزیر دفاع کوزوو، در صفحه توئیتر خود اعلام کرد که پیوستن سریع استان شورشی به ائتلاف آتلانتیک شمالی به منظور تضمین ثبات در منطقه و فراتر از آن «فورا ضروری» است. وی همچنین از واشنگتن خواست تا یک پایگاه نظامی دائمی در کوزوو ایجاد کند تا «صلح در منطقه را تحکیم کند» .

در ۵ مارس، مهاج در اظهار نظر دیگری در توییتر تکرار کرد که کوزوو می‌خواهد به ناتو بپیوندد تا صلح و ثبات را ارتقا بخشد. وی همچنین اظهارات وزیر کشور صربستان مبنی بر اینکه عضویت کوزوو در این ائتلاف تهدیدی برای بلگراد است را «غیرقابل قبول» خواند. وزیر دفاع کوزوو گفت:

«کوزوو متعهد به صلح است و هر شکلی از تجاوز را رد می کند.»

دو روز بعد، مهاج اعلام کرد که این استان «دوست و متحد سرسخت ایالات متحده و کشورهای ناتو» باقی خواهد ماند. او نوشت:

« دموکراسی و صلح ارزش های مشترک ما هستند.»

در ۴ آوریل، مهاج اعلام کرد که جمهوری کوزوو «می خواهد بخشی از یک اتحاد قوی تر شود و به صلح کمک کند.»

«پرواز دور از چشم رادار»

به گفته کارشناسان، با توجه به تلاش های آمریکا برای تقویت سیستم دفاعی این استان شورشی صربستان، اقدام لندن برای ارسال تسلیحات به کوزوو به نظر میل به افزایش تنش در منطقه از طریق افزایش فشار بر صربستان است. پاول کندل، محقق برجسته در موسسه اروپا آکادمی علوم روسیه، به راشا تودی گفت:

« بریتانیا دور از چشم رادار پرواز می کند و برای آلبانیایی های کوزوو اسلحه می فرستد و از وضعیت بی ثبات جهان و این واقعیت که توجه جهان اکنون بر بحران اوکراین متمرکز شده است، سوء استفاده می کند.»

او بعید ندانست که لندن با ارسال تسلیحات به پریشتینا امیدوار است که یک حادثه مسلحانه در منطقه ایجاد کند. کندل این موضوع را چنین توجیه کرد:

«با فرض سناریوی فرضی درگیری مسلحانه بین صربستان و کوزوو، که غرب دنبال میکند، موشک های هدایت شونده ضد تانک جاولین و NLAW برای پریشتینا مفید خواهد بود. برای مثال بلگراد تانک های ساخت شوروی دارد. کوزوو در این زمینه از تجهیزات کمتری برخوردار است.»

او معتقد است که به محض تکمیل تحویل تسلیحات جنگی، بریتانیا با مشورت واشنگتن و بروکسل فشار بر صربستان را افزایش خواهد داد. این کارشناس گفت:

« غرب به این نیاز دارد تا دولت ووچیچ را سازگارتر کند. به نظر می رسد جهان غرب فکر می کند که اکنون بهترین زمان برای کنترل بلگراد است.»

در عین حال، کندل اذعان می کند که درخواست های متعدد رهبری کوزوو برای پذیرش این استان شورشی در ناتو می تواند مورد حمایت بریتانیا قرار گیرد. این تحلیلگر استدلال کرد:

«خود ائتلاف به هیچ وجه به پیوستن کوزوو نیاز ندارد، به خصوص که تعدادی از اعضای ناتو هنوز استقلال کوزوو را به رسمیت نمی شناسند. تحت این شرایط، گنجاندن این جمع نامتجانس در این بلوک عملا غیر ممکن است. از اظهارات وزیر دفاع کوزوو می توان این را درک کرد که او قصد داشت با این حرفها توجه غرب را به جمهوری ناشناخته جلب کند تا حداقل مزایایی را از حامیان غربی به دست آورد، مثلاً سفر بدون ویزا.»

پروفسور یلنا پوتوماروآ نیز تحویل تسلیحات بریتانیا به آلبانیایی‌های کوزوو را تلاشی برای تشدید درگیری و وخامت اوضاع در منطقه می‌داند. وی در گفتگو با راشا تودی تاکید کرد:

«این ادامه رویدادهای سال ۱۹۹۹ است، زمانی که نیروهای ناتو سرزمین تاریخی صرب ها را جدا جدا کردند و یک موجود تروریستی – قاچاقچی مواد مخدر را ایجاد کردند. کوزوو را باید به عنوان پروژه ای در نظر گرفت که بازیگران بزرگ، در درجه اول کشورهای اتحاد آتلانتیک شمالی در آن دیده می شود. لندن که به تروریسم و جنایت بین المللی متعهد است، صربستان را به اقدامات تلافی جویانه با تحویل سلاح تحریک می کند.»

او همچنین معتقد است که محموله‌های تسلیحاتی بریتانیا به کوزوو نشان می‌دهد که لندن در حال تلاش برای «بازی ضد مسکو» در منطقه صربستان است. پونوماروا توضیح داد:

«انگلیسی ها علیه فدراسیون روسیه از جمله در بالکان می جنگند. آنها با مسلح کردن آلبانیایی ها به صرب ها نشان می دهند که آماده انجام ناخوشایندترین کارها هستند. به دلیل حمایت صربستان از روسیه فشار عظیمی بر رئیس جمهور الکساندر ووچیچ وارد شد این دیگر قابل کتمان نیست.»

به گفته او، مقامات کوزوو رویای پذیرش این استان در ناتو را دارند، اما بعید است که همه این خواسته ها برآورده شود. این کارشناس گفت:

» تا بحال در تاریخ معاصر نمونه ای وجود نداشته است که کشوری که تقریباً توسط همه کشورهای ناتو به رسمیت شناخته نشده باشد، بتواند بخشی از ناتو شود. همچنین، مقامات کوزوو به سادگی بودجه و پولی برای تخصیص ۲ درصد تولید ناخالص داخلی خود برای پرداختن به این بلوک نظامی ندارند. این اتحاد هرگز پذیرفته نخواهد شد. ناتو معمولا به چنین حوزه‌های مشکل‌زائی علاقه نشان نداده ولی بحث موضوع پذیرش احتمالی، احتمالا ادامه می‌یابد تا از آن به عنوان تهدیدی علیه صربستان و فشار بر این کشور استفاده شود»

منبع روسیه امروز

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: