پرش به محتوا

«فقط یک چیز مسلم است: جنگ در اینجا بیداد می کند.»


عملیات نظامی روسیه: اوضاع در کیف در ابتدا در روز جمعه آرام بود. رسانه ها آمار و ارقام مختلفی را منتشر کردند.

گفتگو با دیمیتری کووالویچ
مصاحبه: یان گریو
منتشر شده در دنیای جوان
دیمیتری کووالویچ روزنامه نگار اوکراینی و عضو سازمان مارکسیستی بوروتبا است.



شما یک روزنامه نگار هستید و در منطقه کیف زندگی می کنید. پس از آغاز عملیات نظامی ارتش روسیه در اوکراین در روز پنجشنبه، وضعیت میدانی چگونه است؟

روز با انفجار تأسیسات و انبارهای ارتش اوکراین در مناطق مختلف این کشور آغاز شد. حملات نیروی هوایی روسیه به زیرساخت های نظامی با نزدیک شدن نیروهای روسی به داخل کشور از سمت شمال اوکراین ادامه یافت. سربازان اوکراینی برای کند کردن پیشروی نیروهای روسی پل ها را منفجر کردند. در همین حال، بسیاری از مردم کیف را ترک می کنند، اما به دلیل شلوغی خیابان ها به سختی می توانند با ماشین تردد کنند. اکثر کسانی که شهر را ترک می کنند از طبقه متوسط هستند. فقرا که چیزی برای از دست دادن ندارند و آنهایی که ارتباط خاصی با دولت فعلی ندارند، طبعا همینجا مانده‌اند.

وضعیت نسبت به پنجشنبه و جمعه چقدر تغییر کرده است؟

در ابتدا، به ندرت کسی تصور می کرد که وضعیت واقعاً جدی است. تا اواخر عصر پنجشنبه، مردم در خیابان های کیف قدم می زدند و بچه ها در زمین های بازی پرسه می زدند. اگرچه صداهای انفجارهای دوردست شنیده می شد، اما هیچ گونه عدم اطمینانی مشاهده ای نمی‌شد. بیشتر آنها مشغول صحبت از دغدغه های روزمره خود بودند تا نگران جنگ. روز جمعه جمعیت کمتری در خیابان ها حضور داشتند، اما بسیاری از مغازه ها باز ماندند. کمبود مواد غذایی ملموسی وجود ندارد.

آیا سربازان، تانک ها یا هواپیماهای جنگنده روسی را در کیف دیده اید؟

نه هنوز. اما صدای درگیری آنها از جاهای دیگر بگوش میرسد. ارتش اوکراین منطقه که من در آن ساکن هستم را کنترل می کند. در اینجا هیچ برخورد مستقیمی وجود ندارد.

گزارش های مختلف و بعضا متناقضی در رسانه ها دست به دست می شود. چگونه از رویدادهای جاری مطلع می شوید؟

من از منابع مختلفی استفاده می کنم: رسانه های اوکراینی، کانال های محافل نازی های منطقه – برای اطلاع از برنامه ریزی های آنها -، منابع روسی -آنها فیلتر هستند اگر بتوانم به آنها دسترسی پیدا کنم – و رسانه های شورشی در دونباس. این اطلاعات واقعاً متناقض است، به خصوص در مورد تعداد کشته شدگان. فقط یک چیز مسلم است: جنگ در اینجا بیداد می کند.

عصر دوشنبه، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه اعلام کرد که جمهوری های موسوم به دونتسک و لوگانسک را به عنوان کشورهای مستقل به رسمیت می شناسد. این خبر در کیف چگونه دریافت شد؟

همانطور که قبلاً گفتم پس از انتشار این خبر هیچ نشانه ای از وحشت وجود نداشت. به نظر من، بخش سیاسی شده جامعه اوکراین به دو گروه بزرگ تقسیم شده است. از یک سو کسانی هستند که در کنار دولت حاکم و نهادهای غربی ایستاده اند. آنها در حال حاضر بسیار نگران هستند. و در طرف دیگر حامیان دولت های قبل از ۲۰۱۴ و اوکراینی های طرفدار شوروی قرار دارند. با این حال، اکثریت مردم کشور نسبت به جنگ بی تفاوت هستند تا آنجا که نمی توانند به طرفداری از این یا آن طرف بپردازند.
در نتیجه سال‌ها تبلیغات دولتی و گزارش‌های مداوم از تهاجم روسیه به عنوان بخشی از جنگ در دونباس، بسیاری از مردم نسبت به میهن‌پرستی و تمایل به جنگ بازمی‌گردد مقاوم شده اند و مصونیت پیدا کرد‌اند. گاهی اوقات به نظر می رسد که برای بسیاری از اوکراینی ها این درگیری نه در کشور آنها بلکه در کشوری دور اتفاق می افتد.

شما به عنوان یک روزنامه نگار سال ها با وضعیت اوکراین و درگیری بین ناتو و روسیه سر و کار داشتید. آیا انتظار این عملیات نظامی را داشتید؟

راستش نه، انتظارش را نداشتم. از این گذشته، جنگ در دونباس و فعالیت های گروه های نئونازی اوکراینی در آنجا تحولات جدیدی نیستند. اکنون وضعیت ژئوپلیتیک ظاهراً تغییر کرده است. من به اظهارات اخیر ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین در مورد تسلیح احتمالی با سلاح هسته ای یا گزارش هایی در مورد طرح هایی برای ایجاد پایگاه های نظامی ناتو در اینجا فکر می کنم. ما فقط می توانیم امیدوار باشیم که جنگ فعلی کوتاه مدت باشد و تا حد امکان تلفات کمتری به بار آورد.


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: