پرش به محتوا

هشدار ۲۰۲۱ پوتین به غرب به سبک  هشدار ۱۹۴۲ استالین

یونگه ولت ترجمه رضا نافعی

آینده ما

در آغاز این هفته روسیه خواست خود را مبنی بر گرفتن تضمین های امنیتی مکتوب به ناتو ارائه کرد و این کاری بود تازه : متن مذکور بلافاصله علنی شد. درست مانند یادداشت روسیه به برلین و پاریس در مورد صلح در اوکراین که چند هفته قبل صورت گرفت. واکنش دیپلمات های  حاکی از ناخرسندی بود و رسانه های روسی  نوشتند نارضایتی غربی ها سیگنالی است به این معنی که مسکو دیگر به توافقات ضمنی و توافقات جنتلمن مابانه  امید نمی بندد.

تفسیر یکی از مقامات وزارت خارجه روسیه در واکنش به خواست های روسیه این بود: این یادداشت صورت غذای (رستوران) نیست که بتوان از میان آن اقلامی  را انتخاب کرد و بقیه را نادیده گرفت. مسکو خواستار آن شد که این خواست ها همانطور که فرموله شده، پذیرفته شود. ولادیمیر پوتین در سخنرانی خود در جمع مقامات عالی وزارت دفاع گفت: در غیر این صورت، «پاسخ‌های نظامی- فنی»، بویژه استقرار موشک‌های کوتاه ‌برد و میان ‌برد، بسوی  کشورهایی قرار گرفته است که تهدید کننده روسیه هستند  پوتین با اشاره به دستور معروف استالین به ارتش سرخ در تابستان ۱۹۴۲ گفت: «ما نمی توانیم بیشتر از این عقب نشینی کنیم.»

واکنش های اولیه در غرب، خشمگینانه و در عین حال تحقیرآمیز بود.  گفته شده که خواست های روسیه یک «اولتیماتوم» است که به هیچ وجه نمی توان به محتوای اصلی آن پرداخت – (ازجمله) این وعده که اوکراین هرگز به عضویت در ناتو پذیرفته نخواهد شد.  چند روز بعد با لحنی که اندکی متفاوت بنظر می رسید  گفته شد : دولت ایالات متحده از آغاز ماه ژانویه مذاکرات در مورد مسائل امنیتی با روسیه را آغاز خواهد کرد و بدین ترتیب دولت ایالات متحده حداقل یکی از خواست های روسیه را در سطح رسمی برآورده کرد: مذاکرات باید به سرعت آغاز شود.

این که آیا مذاکرات آن‌طور که روسیه می‌خواهد پیش خواهد رفت – نتیجه ‌محور خواهد بود و با دوری از «اطناب ممل». (یعنی زیاده گوئی بیش از حد و اطاله کلام در روند مذاکره به نحوی باشد که باعث ملالت و از مسیر خارج شدن روند مذاکرات گردد. در زبان معمولی این اصطلاح را به مته بر خشخاش گذاشتن تعبیر کرده اند. م) لحن بیانیه های روسیه کمی شبیه به اولین بیانیه آنگلا مرکل صدراعظم سابق در آغاز همه گیری کرونا است – بسیار تاکیدی: «این جدی است. شما هم جدی بگیرید.»

در این میان، نیز به نظر می رسد که وزیر امور خارجه جدید  آلمان فدرال آنالنا بئربوک (سبزها) متوجه شده است   او در گفتگو با هفته نامه  دی تسایت، در توصیف روسیه لحنی غیرمعمولی بکار گرفت: او کشور بزرگ همسایه در شرق را به عنوان «بخشی از خانه اروپایی» و فرهنگ اروپایی توصیف کرد و اظهار داشت گفتگو بهتر از تقابل است.  در حال حاضر چیزی پشت آن وجود ندارد، یا دقیق تر بگوئیم  تقریباً هیچ چیز. سفیر آلمان در اوکراین، انکار فلدهوسن، در نامه کریسمس خود به شهروندان آلمانی مقیم اوکراین نوشت که تهاجم روسیه به این کشور بعید است و همچنین: «در چند هفته گذشته ما شاهد افزایش قابل توجه  نیرو در نزدیکی مرز روسیه با اوکراین.نبوده‌ایم. «

این ارزیابی، فلدهوسن به وضوح با ارزیابی سرویس‌های ایالات متحده که سی‌ان‌ان روز چهارشنبه به عنوان سرنخی از طرح‌های ادعایی که روسیه برای حمله به منطقه مرزی، با 55 «گروه رزمی گردان» هر یک در حدود ۱۰۰۰ نفر  در منطقه مرزی، مستقر کرد، در تضاد است.  ولی  این رقم  را قبلاً  خود تحلیلگران نظامی غربی در اوایل نوامبر ارائه کرده بودند.

به نظر می رسد در داخل ناتو، این واقعیت که روسیه خواست های خود را متوجه متحدان سابق خود در ائتلاف ضد هیتلر- قدرت های هسته ای ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه – کرده است، باعث نارضایتی رهبران اتحادیه اروپا خواهد شد.  جوزپ بورل، نماینده خارجی آنها روز چهارشنبه شکایت کرد که نگرانی‌های همه دست اندرکاران باید در مورد مسائل امنیتی که اروپا را تحت تأثیر قرار می‌دهد در نظر گرفته شود. این دقیقاً همان چیزی است که روسیه آشکارا می خواست از آن اجتناب کند یعنی : کلنجار رفتن اجباری با لهستان، لیتوانی و لتونی. روسیه در رویکرد مذاکره‌اش، بر این عدم تقارن تکیه می‌کند که اوکراین برای روسیه بسیار مهم‌تر از ایالات متحده است و بر این واقعیت که اگر توافقی بین مسکو و واشنگتن حاصل شود، ایالات متحده آن را به اروپایی های» همپیمان» خود تحمیل خواهد کرد. » قطعا مسکو از پیش آمدن  کمی اختلاف نظر  در ناتو ناخرسند نخواهد شد.

با نگاهی خوش بینانه، ممکن است یک پنجره زمانی تا اواسط سال آینده برای مراحل احتمالی آرامش وجود داشته باشد. سپس نشست عادی ناتو در مادرید برگزار خواهد شد، که از جمله در مورد درخواست ارتش ایالات متحده برای استقرار نیروهای اضافی این ائتلاف در رومانی و بلغارستان – یعنی در مناطق داخلی اوکراین و دریای سیاه تصمیم می گیرد. منطقه ای که به عنوان حوزه نفوذ روسیه شناخته می شود. وزیر دفاع بلغارستان استفان ژانیو قبلاً این را رد کرده و آن را «در حال حاضر زائد» دانسته است.  با این وجود، اگر ناتو این پروژه را پیش ببرد، نشانه آن است که همه مذاکرات آتی با روسیه حرف مفت است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: