پرش به محتوا

شرایط هولناک زندان، آسانژ را هر روز به فکر خودکشی میاندازد.

در حالی که جولیان آسانژ منتظر استرداد به ایالات متحده است، گزارش جدیدی تصویری تیره و تاری از زندان بلمارش لندن ترسیم می کند. شرایط غیرانسانی بازداشت وی منجر به افزایش خودآزاری و همچنین تشویق افکار خودکشی در آسانژ می شود.

به گزارش شبکه خبری روسیه امروز، سازمان بازرسی زندان های بریتانیا گزارش تحقیقی خود در مورد شرایط زندان بلمارش لندن را منتشر کرد در این گزارش تاکید شده است که شرایطی زندانی که جولیان آسانژ بنیانگذار ویکی لیکس پس از خروج اجباری از سفارت اکوادور در آنجا زندانیست بسیار وحشت آور و غیر قابل تحمل است.

این گزارش بر اساس دو بازدید از قبل اعلام نشده و غیر منتظره از این زندان توسط هیئت بازرسی تهیه شده است. نتایج این گزارش به‌ویژه زمانی نگران‌کننده میشود که بریتانیا در ژانویه پرونده استرداد ایالات متحده را به این علت رد کرده است که احتمال می دهد جولیان آسانژ زیر یک فشار روحی قرار دارد و این فشار روحی وی را در یک قدمی مرگ قرار داده است و هر آن خطر خودکشی آسانژ در زندان لندن وجود دارد، تصور این نکته که دادگاه تصمیم به استرداد جولیان آسانژ به ایالات متحده را بگیرد و چه وضعیتی در آنجا در انتظار انسانی است که فعلاً در شرایط بسیار بد روحی قرار دارد بسیار تکان دهنده است.
لازم به یادآوری است که کلیه تعاملاتی که به جولیان آسانژ نسبت داده می‌شود بر اساس شهادت دروغی است که کاملا ساختگی بوده و توسط فردی که دارای سوابق تجاوز به کودکان و کلاهبرداریست به وی وارد شده است بر اساس این اتهامات ساختگی اکنون او با حکم ۱۷۵ سال زندان در آمریکا روبروست.

بازرسان زندان بلمارش در لندن به این نتیجه رسیده‌اند که کارکنان این زندان به تعداد فزاینده زندانیان با بیماری های روحی خود آزاری و خودکشی توجه کافی نمی کند و آنها از زندانیانی که در خطر خودکشی قرار دارند مراقبت کافی به عمل نمی آورند آنها حتی دست به اقدامات ضروری برای حفاظت از زندگی این زندانیان نمیزنند. چهار مورد خودکشی اخیراً در زندان به وقوع پیوسته است. در حالیکه تعداد خودکشی ها ثبت شده ۴ برابر بیشتر از آمار واقعی اعلام شده بوده است.

بر اساس قوانین بریتانیا، زندانیانی که در خطر خودکشی و خود آزاری قرار دارند می بایستی تحت کنترل های رفاهی قرار بگیرند، اما امکانات مراقبت و خدمات رفاهی در این زندان بسیار محدود است.
بازرسان متوجه شده اند که کار تیمی بسیار ضعیفی برای حفاظت از جان زندانیان در خطر صورت می گیرد و کانال‌های ارتباطی امن برای نجات جان زندانیان عملا وجود ندارد.
کارکنان زندان اهمیتی به وضعیت نگران کننده زندانیان که در خطر قرار دارند نمی دهند.

تعداد حوادث ثبت شده خود آزاری در دوران بیماری کرونا بعلت محدودیت های این بیماری دو برابر شده است در یک سال گذشته ۳۵۴ مورد که در آن ۹۴ زندانی دخیل بودن ثبت شده است. همانطوری که قاضی دادگستری در حکم استرداد جولیان آسانژ خاطرنشان کرد تقریبا هر شب در این زندان یک تماس تلفنی با موسسه خیریه بریتانیایی صورت می گیرد که وظیفه اش کمک کردن به افرادیست که در وضعیت خطرناک روحی قرار دارند. این نشان می دهد که چه تعداد از محبوسین این زندان مخوف با مشکلات جدی مانند خودآزاری و خودکشی دست و پنجه نرم می‌کنند.
بازرسان در گزارش خود تصویر بسیار نگران کننده ای از مسئولان زندان به تصویر می‌کشد که به شبیه رانندگانی است که پشت فرمان اتومبیل خوابشان برده ولی همچنان به راه خود ادامه میدهند. دوربین های مراقبت نصب شده در زندان که برای تحت نظر گرفتن زندانیانی که در خطر جانی قرار دارند ویا آسیب پذیرند یا بسیار فرسوده اند و یا کار نمی کنند.
بازرسان کارکنانی را مشاهده کرده اند که به جای رسیدگی و مراقبت از زندانیان مشغول خواندن روزنامه بودند و یا شاهد صحنه هایی بودند که کارکنان زندان به زندانیان فحاشی کرده و آنها را مورد تعرض فیزیکی قرار داده اند.

افزایش خشونت در زندان

با وجود آن که زندانیان مجبور هستند به دلیل بیماری کرونا رفت و آمد های خود را در سلول ها محدود و یا حتی متوقف کنند خشونت در بین زندانیان پر مقایسه با بازدید های قبلی بازرسان از زندان افزایش چشمگیری داشته است.
با وجود آن که آمار و ارقام افزایش خشونت جمع آوری و در اختیار مسئولین زندان قرار داده شده است اما آنها هیچ برنامه معین کوتاه و بلند مدتی برای کاهش خشونت‌ها و جلوگیری از این درگیری ها ندارند.
در یک سال گذشته ۳۴۱ واقعه خشونت‌آمیز صورت گرفته است که ۷۰ مورد بیشتر از سال گذشته بوده است بیشترین خشونت ها در بین خود زندانیان بوده است و این خشونت ها محیط ناامنی برای سایر زندانیان ایجاد کرده است.
۶۰ درصد از زندانیان گفته‌اند که در مقاطع معینی در دوران بازداشت خود احساس خطر شدید می‌کردند از هر چهار نفر یک نفر در این زندان نگران زندگی و سلامتی خود است. حتی بسیاری از زندانیان تاکید کردند زمانی که بازرسان به طور غیر منتظره درب سلول آنها را زدند دچار وحشت شدید شده اند.
مسئولین زندان برای کمتر نشان دادن آمار خشونت در زندان دست به جعل آمار داخلی زدند، آنها سعی داشتند نشان دهند که خشونت در زندان کاهش یافته است اما در حقیقت این آمار خشونت در زندان نبوده که کاهش یافته بلکه این تعداد زندانیان محبوس در زندان بوده است که کاهش یافته است.

یک گزارش روانشناختی نشان می‌دهد که جولیان آسانژ با توجه به شرایط تیره و تاریکی که در زندان باید تحمل کند روزانه صدها بار به خود آزاری و خودکشی فکر می کند. روانشناسان معتقدند به دلیل شرایط بسیار بد قبل و بعد در زندان او به یک بیماری شدید افسردگی و اختلال روحی دچار شده است.
نشانه های ابن بیماری، افسردگی شدید و مکرر کم خوابی و بدخوابی کاهش وزن و از دست دادن اشتها تا فکر کردن به خودکشی می باشد.
بارها مشاهده شده است که وی در سلول خود با حالت هیجانی بالا و پایین رفته و خود را به در و دیوار سلول میکوبد تا بی حال و بی رمق شود.
در نتیجه زندانی کردن جولیان آسانژ در یک سلول انفرادی آنهم در ایالات متحده آمریکا با آن شرایط بسیار وحشتناک زندان هایش وضعیت آسانژ را به شدت بدتر خواهد کرد و منجر به افسردگی شدید بالینی مداوم و اختلالات روحی وی خواهد شد.

در جلسه اخیر استرداد جولیان آسانژ به ایالات متحده وکلای دولت بایدن سعی کردند اینگونه استدلال کنند که آسانژ در زندان بدنام فلورانس در کلورادو که یکی از امنیتی ترین و سخت ترین زندانهای آمریکاست زندانی نخواهد شد و تحت تدابیر اداری ویژه بیش از حد خشن قرار نخواهد گرفت.

با این حال ارائه اسناد رسمی ارائه شده واشنگتن به دادگاه نشان می‌دهد که آنها آشکارا و به صراحت در این اسناد اشاره کرده‌اند که ایالات متحده توانایی و قدرت انجام هر کاری علیه آسانژ را دارد.
سرنوشت جاشوا شولتس، که متهم به ارائه اسناد حساس سیا به ویکی لیکس بود، تصویری وحشتناک از آنچه ایالات متحده ممکن است منتظر آسانژ باشد را ارائه می دهد. انتشار این اسناد توسط شولتس باعث شد که مدیر وقت آژانس، مایک پمپئو، از تارنمای ویکی لیکس به عنوان «سازمان اطلاعاتی غیر دولتی دشمن ایالات متحده آمریکا» یاد کند و امکانات لازم را برای نظارت بدون مانع، آزار و اذیت قانونی آسانژ و کارکنانش را فراهم آورد.
پرونده‌های دادگستری شولتس که توسط وکلایش در ماه ژانویه منتشر شده است نشان می دهد که او از زمانی که وارد سیستم زندانهای متروپلیتن نیویورک شده است پایش به خارج از این زندان‌ها نرسیده است این یعنی دو سال متمادی بدون کوچکترین مرخصی!
او در این مدت در یک سلول انفرادی نگهداری می‌شود و اگر هم از سلول خارج شود در دست ها و پاهایش در زنجیر های کلفت و سنگین قرار دارد.

سلول شولتس «کثیف … به اندازه یک پارکینگ، جایی که او در آنجا زندانی است آلوده به مدفوع موش های بزرگ است، محل رفت و آمد سوسک و موش های بزرگ بوده و در و دیوار آن به علت سرمای شدید و رطوبت از کپک های سمی که برای سلامتی انسان بسیار مضر است پوشیده شده است.
محل نگهداری او از سیستم گرمایش و یا تهویه محروم است «آنها حتی ورود نور خورشید را هم ممنوع کرده و پنجره های کوچک این سلول را با رنگ تیره کردند.» . دمای هوا به حدی کاهش می‌یابد که «آب در لیوان در ماه زمستان یخ میزند و او با وجود پوشیدن چهار لایه لباس، پنج جفت جوراب، دو پتو و سه جفت دستکش، می‌لرزد» و «و مسئولین زندان برای آزار و اذیت وی لامپ به شدت آزار دهنده ای را در تمام روز و شب روشن نگاه می دارند».



نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: