پرش به محتوا

ابرقدرتی که عقب ماند/بحران زنجیره تامین و قفسه‌های خالی از مواد غذایی در آمریکا

بسیاری از مشکلات اجتماعی که صرفا در کشورهای در حال توسعه رخ می دهد، در حال وقوع در آمریکا، قدرت شماره یک جهان است! یکی از این مشکلات قفسه های خالی در فروشگاه های مواد غذایی آمریکاست.
تصاویر و ویدئوهایی در شبکه های اجتماعی منتشر شده اند که قفسه های خالی در سراسر آمریکا را نشان می دهد آن هم در بحبوحه ظهور شواهد روز افزون حاکی از کمبود مواد غذایی و مایحتاج روزانه از جمله دستمال بهداشتی در این کشور!
فردی در توئیتر با انتشار پستی در کنار عکسی از قفسه های خالی مغازه ها نوشت: «من در طول عمرم قفسه های خالی این شکلی ندیده ام.» 

هشتک «جو و قفسه های خالی» (EmptyShelvesJoe#) به ترند اول توئیتر تبدیل شده که هدف از به راه انداختن این هشتک، انتقاد از «جو بایدن» رئیس جمهور آمریکا بابت بحران زنجیره تامین و افزایش سرسام آور قیمت هاست.
گزارش ها و نظرات رسانه های آمریکایی مشکل فوق را به بحران زنجیره غذایی ربط داده اند اما به ندرت در این رسانه ها به این نکته پرداخته می شود که در پشت پرده بحران قفسه های خالی در آمریکا، ناتوانی این کشور در مقابله با بحران زنجیره تامین نهفته است. 
کاهش توانایی آمریکا در مقابله با بحران ها و تغییر تصورات جهانی از این کشور با همه گیری بیماری کووید-19 آغاز شد؛ در حقیقت آمریکا بر خلاف اینکه بهترین منابع پزشکی دنیا را داراست، شاهد بیشترین آمار تلفات و ابتلا به کرونا بوده که این روند نماد واضحی از بی کفایتی و ناتوانی این کشور در مقابله با بحران در سلامتی همگانی است.
برخی محققان حتی بر این باورند که نوع واکنش آمریکا به پاندمی کرونا این کشور را در طبقه کشورهای شکست خورده و ناکام قرار می دهد.
حال می رسیم به واکنش آمریکا در مقابله با بحران انرژی!
در فوریه سال جاری میلادی (2021) بود که ایالت تگزاس آمریکا در نتیجه وقوع سه طوفان زمستانی شدید که باعث قطعی برق و کمبود دسترسی به مواد غذایی و گرما شد، دچار کمبود برق گشت؛ مقامات ایالت تگزاس اعلام کردند که قطعی برق 151 کشته بر جای گذاشت در حالیکه کارشناسان دریافتند که آمار واقعی تلفات در این ایالت بیش از 700 نفر بوده است. 
فقدان آمادگی مسئولان ایالت تگزاس آمریکا در برابر این گونه بلایای طبیعی مورد توجه گسترده ای قرار گرفت.
بعد از آن نوبت رسید به سقوط برج کاندو در میامی که ژوئن 2021 رخ داد که به مرگ 98 نفر و جراحت ده ها نفر دیگر منجر شد؛ عملیات امداد و نجات در پس این حادثه تقریبا دو هفته زمان برد و به طور کامل از 72 ساعت طلایی بعد از حادثه ریزش این ساختمان استفاده نشد.
باورها بر این است که سقوط ساختمان صرفا در کشورهای عقب مانده اتفاق می افتد و بدتر اینکه ظرفیت های امداد و نجات آمریکا در شرایط اضطراری بسیار پائین تر از سطح انتظارات مردمی بوده است.
نگاهی به این حوادث کافی است تا مردم جهان نسبت به بی کفایتی دولت آمریکا در مقابله با بحران ها متقاعد شوند. تمامی این موارد به یک واقعیت اشاره دارند و آن حقیقت این است که آمریکا ابزارهای محدودی در مواجه با بحران های اجتماعی در اختیار دارد. وقوع بحران های مکرر در آمریکا ثابت کرده است که دولت واشنگتن به ندرت آماده مقابله با بدترین سناریوهاست و در عین حال از انعطاف لازم برای پاسخ و واکنش در مواقع بحران نیز برخوردار نیست.
بحران فعلی زنجیره تامین در آمریکا نیز آخرین بحران در این کشور نخواهد بود.
حقیقت این است که مشاهده قفسه های خالی برای آمریکایی ها تازگی دارد و واکنش مردم این کشور نسبت به این بحران تازه، تمسخر رئیس جمهورشان بوده است.
در دهه 2000 میلادی بود که رسانه های آمریکایی به طور گسترده قفسه های خالی در زیمبابوه، کشور هدف تحریم های بسیار زیاد و غیر قانونی دولت واشنگتن، را تحت پوشش خبری خود قرار دادند. 
در سال 2014 میلادی بود که روزنامه «واشنگتن پست» آمریکا در مقاله ای نوشت که سوپرمارکت های ونزوئلا فاقد مواد غذایی کافی و دستمال بهداشتی هستند. در ادامه این مقاله این سؤال مطرح شده بود که چرا یک کشور غنی از نفت حتی نمی تواند فروشگاه هایش را تامین کالا کند؟!
هفت سال از انتشار این مقاله در واشنگتن پست می گذرد و اکنون همین سؤال هفت سال پیش این رسانه آمریکایی باز هم مطرح می شود و این بار مردم سراسر جهان برایشان سؤال شده است که چرا تنها ابرقدرت جهان، آمریکا، نمی تواند مغازه هایش را تامین کالا کند؟
آمریکا عادت دارد که با ذهنیت برتری به جهان بنگرد. پوشش رسانه ای این کشور سرشار است از کلیشه و کلیات درباره کشورهای در حال توسعه و گویی که تمامی مشکلات کشورهای در حال توسعه باید به این حقیقت نسبت داده شود که آنها سیستمی متفاوت از سیستم آمریکا دارند و اینکه سیستم دموکراتیک آمریکا تنها راه حل برای تمامی مشکلات است!
اما وقتی تمامی مشکلاتی که تصور می شود فقط مربوط به کشورهای در حال توسعه است،‌ در حال حاضر در آمریکا رخ می دهند، سؤال این است که پس چرا سیستم دموکراتیک این کشور نوبت به خودش که می رسد، درست کار نمی کند و نتیجه ای برای خود این کشور به دنبال ندارد؟
حقیقت این است که این آمریکا نیست که در حال نجات جهان است بلکه قضیه کاملا برعکس است و آمریکا کاری می کند که جهان بارهای این کشور را نیز بر دوش بکشد! آمریکا در حال حاضر دیگر کشوری توانمند محسوب نمی شود و شاید فقط در شرایط فعلی این آمریکایی های خودشیفته باشند که به توانمندی کشورشان همچنان باور دارند!

  
persian.cri.cn

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: