پرش به محتوا

نگذاریم که ایالات متحده و ناتو لیبی دیگری در شاخ آفریقا بسازند

نگذاریم که ایالات متحده و ناتو لیبی دیگری در شاخ آفریقا بسازند

فرشید واحدیان

دانش و امید، شماره ۷، شهریور ۱۴۰۰

مقدمه

جبهۀ آزادی‌بخش تیگره (از این به بعد جبهه) ابتدا با همفکری گروهی روشنفکر که از نظریات مائوئیستی و جنگ‌های چریکی در آمریکای لاتین الهام گرفته بودند، تأسیس شد، این جبهه با تکیه بر حق تعیین سرنوشت قوم تیگره، در بدو مبارزه خود با حکومت هایله سلاسی، دست به انجام برخی از اقدامات دمکراتیک چون اجرای اصلاحات ارضی در منطقۀ تیگره زد.اما با به قدرت رسیدن دولت سوسیالیست منگیستو هایله ماریام، به دلایل متعدد، بنای ناسازگاری را با دولت فدرال گذاشت و بعد از مشارکت بسیار فعال در سرنگونی آن دولت، برای سال‌ها نقش بسیار اساسی را در دولت ائتلافی فدرال به عهده داشت. اقدامات ضد دموکراتیک دولت ائتلافی همراه با فساد در آن، موجب شد که مردم از رهبران سیاسی این جبهه فاصله گرفته و زمینه به قدرت رسیدن آبی احمد فراهم گردد. رئیس جمهور جدید، در هماهنگی با خواست مردم، به کاهش میزان نفوذ و مشارکت اعضای جبهه در دولت فدرال کمر بست. به علاوه او توانست که در مدت کوتاهی حدت و تنش مناقشات قومی و منطقه‌ای را در کشور کاهش دهد. نارضایتی اعضای جبهه، زمانی که آبی احمد با استدلال شیوع پاندمی کرونا برگزاری دور جدید انتخابات را به تعویق انداخت، به اوج خود رسید و این بهانه‌ای شد برای جبهه که به پایگاه نیروهای فدرال در منطقۀ تیگره حمله نماید. دولت فدرال هم در پاسخ به این حمله با نیروهای نظامی جبهه درگیر شد.غرب که در ابتدا از آبی احمد حمایت می کرد، با شدت گرفتن مناقشات بین مصر و سودان با اتیوپی بر سر احداث سد النهضه بر روی رود نیل، ایالات متحده با تمام قدرت از مصر حمایت کرد. تا جایی که دونالد ترامپ حتی اتیوپی را به انفجار سد تهدید نمود. ایالات متحده ضمن آنکه به هیچ وجه مایل نیست که یکی از نزدیک ترین متحدان خود در منطقه، یعنی مصر را ناراضی کند، به‌طور جدی در پی بی‌ثبات‌سازی منطقۀ شاخ آفریقاست. از این زمان به بعد است که شاهدیم نظر رسمی ایالات متحده و متحدان غربی‌اش نسبت به آبی احمد برگشته و به ناگاه شاهد شیطان‌نمایی دولت فدرال اتیوپی در مقابل تجلیل از «رزمندگان آزادی» جبهه در رسانه‌های امپریالیستی هستیم. به نظر می رسد که دولت بایدن نیز سناریوی دامن زدن به اختلافات قومی که بارها در مورد یوگسلاوی سابق، لیبی و سوریه شاهدش بوده‌ایم را در اتیوپی کلید زده است. علاوه بر امپریالیست های غربی ، کشور های مرتجع منطقه چون امارات متحدۀ عربی نیز در دامن زدن به این درگیری ها مؤثرند.

 در موقعیت کنونی، علی‌رغم اعلام آتش‌بس یک‌جانبه دولت فدرال، جبهه به درگیری‌های خود در منطقه ادامه می‌دهد و مهم‌ترین اثر مصبیت‌بار این درگیری‌ها، جلوگیری از رسیدن کمک‌های سازمان ملل به مردم قحطی‌زدۀ تیگره است. آنچه در زیر می خوانید اعلامیۀ هشداردهندۀ چند سازمان مترقی پیرامون این درگیری در منطقۀ حساس شاخ آفریقاست. (خوانندگان می‌توانند جهت اطلاع بیشتر از تاریخ اتیوپی و قوم تیگره به مقالۀ مفصلی که در شمارۀ چهارم «دانش و امید» منتشر شده، مراجعه نمایند.) 

گزیدهایی از اعلامیۀ اتحاد سیاهان برای صلح ( 24 ژوئن 2021)

بارها درتاریخ شاهد بودیم که برخورد قیم‌مآب سیاست ایالات متحده در مورد آفریقا، چه نتایج مرگباری برای توده‌های مردم این قاره به جا گذارده است. ده سال پیش بخشی از آنها که اکنون هم مسئولیت‌هایی در دولت بایدن دارند، در انهدام لیبی توسط ناتوی تحت رهبری آمریکا مشارکت داشته‌اند. آنها این جنایت را تحت عنوان حمایت از فعالان «طرفدار دموکراسی» در مقابل خطر کشتار آنها توسط به اصطلاح «دیکتاتور» سرهنگ معمر قذافی انجام دادند. ایالات متحده و شرکای ناتویی آن، با استفاده از شعار به روز شدۀ «مسئولیت انسان سفیدپوست»۱ و یا با عنوان دیگر آن یعنی «وظیفۀ حفاظت از [ستم دیدگان]»۲، موجب قتل و نقص عضو میلیون‌ها لیبیایی شدند. همۀ جهانیان ویدیویی را که در آن وزیر امورخارجۀ وقت خانم هیلاری کلینتون، رضایت‌خاطر سادیست‌گونۀ خود را از قتل قذافی ابراز می‌کند، مشاهد کرده‌اند.

اتحاد سیاهان برای صلح و دیگر سازمان‌های امضاکنندۀ این اعلامیه۳، با در نظر گرفتن تبعات فاجعه‌بار دخالت ایالات متحده و ناتو در لیبی، هرگونه مداخله و تحریک امپریالیسم آمریکا در اتیوپی را بی‌هیچ استثنا و قیدوشرطی محکوم می‌کنند. جهانیان دیگر مایل نیستند مشابه آنچه که در مورد لیبی با اشاعۀ اخبار دروغ و قلب واقعیت‌ها انجام گرفت، در مورد شاخ آفریقا تکرار شود و ایالات متحده با وارونه جلوه دادن پیچیدگی، زمینۀ تاریخی و واقعیت‌های موجود در شاخ آفریقا، بهانه برای دخالت مستقیم، پیدا کند. آنتونی بلیکن می‌گوید: «آنها که از صدور قطعنامه‌ای برای کاهش بحران تیگره، جلوگیری کردند، باید در انتظار اقدامات بیشتری از سوی ایالات متحده و جامعۀ بین‌المللی باشند. ما از کشورهای دیگر می‌خواهیم که به این تلاش مشترک بپیوندند.» ( نقل قول از بیانیۀ خبری 23 مه 2021)

سوسیالیست فقید منگیستو هایله ماریام

حمله به پایگاه‌های دولت فدرال در استان تیگره از سوی «جبهۀ آزادی‌بخش تیگره» که سرآغاز این درگیری‌ها بود، اکنون در واقعیت به ابزاری در دست ایالات متحده برای توجیه سیاست «دخالت بشردوستانۀ » خود در اتیوپی تبدیل شده است. از این منظر تضاد موضعی در ناحیۀ تیگره منعکس‌کنندۀ پویش‌های وسیع‌تر در شاخ آفریقا به مثابۀ یک کل و نشانگر اعمال سلطۀ سرمایه‌داری جهانی و امپریالیسم غربی است که جای پای خود را در منطقه از طریق عامل نیابتی محلی‌اش یعنی «جبهۀ آزادی‌بخش تیگره» تحکیم می‌بخشد. قدرت‌های امپریالیستی تنها در صدد بازداشتن کشور‌های جنوب و شاخ آفریقا از حق تعیین سرنوشت خود هستند.

ما هر گونه اعمال قهر نظامی، قتل‌های غیرقانونی، خشونت‌های جنسی، کوچ اجباری، دزدی، آزار و ایجاد وحشت در میان اهالی تیگره و همین‌طور هرگونه خشونت غیرضروری در مورد مردم اتیوپی و اریتره‌ را به بهانۀ تعلق آنها به نژاد و یا قومی مشخص، هویت ملی،موقعیت آنها به عنوان پناهنده، و یا داشتن موضع سیاسی خاص محکوم می‌کنیم. ما قویاً از همکاری‌های مشترک، همبستگی، و صلح میان تمام گروه‌ها و مردم در اتیوپی و اریتره و منطقۀ وسیع‌تر شاخ آفریقا، حمایت می‌کنیم. 

ما از تلاش‌های محلی، با رهبری خود آفریقایی‌ها، برای حل و فصل منازعه که به شیوه‌ای مستقل از اغراض امپریالیستی، استعمارنو و نقشه‌های بدخواهانۀ قدرت‌های غربی باشد، حمایت می‌کنیم. ما معتقدیم که توانایی و عاملیت ذاتی آفریقائیان قادر است تا بدون تجاوزگری، ایجاد بی‌ثباتی و حفظ منافع اقتصادی استثمارمحور قدرت‌های غربی، منازعه را به شیوۀ صلح‌آمیزی پایان بخشد.

هیچ رحم و شفقت صادقانه‌ای برای جان سیاه‌پوستان در اتیوپی، شاخ آفریقا یا در هرجای دیگر جهان در رفتار ایالات متحده، ناتو و اتحادیۀ اروپا وجود ندارد. نیات واقعی آنها نژادپرستانه، خودخواهانه و ناشی از منافع ژئو پولیتیکی آنها در اریتره و یا اتیوپی است. این منافع عبارتند از : کنترل و نفوذ کامل بر تنگۀ باب‌المندب، گلوگاه حیاتی تأمین انرژی در جهان؛ به چالش کشیدن حضور قدرتمند چین؛ و تحمیل همکاری اریتره با فرماندهی نیروهای ایالات متحده در آفریقا، آفریکام۴. اریتره، تنها کشور آفریقایی است که تابه حال از عضویت در آفریکام شانه خالی کرده است.

عقب‌ماندگی و بی‌ثباتی آفریقا به دلیل دخالت ناکافی قدرت‌های غربی نیست، کاملاً برعکس، عقب‌ماندگی آفریقا دقیقاً ناشی از قرن‌ها استعمار کشورهای اروپایی و ده‌ها سال استعمارِ نوی آنها و ایالات متحده است…. سیاست خارجی ایالات متحده در آفریقا، همیشه شامل حمله به بخشی از قاره است که تهدیدی برای برنامه‌های ژئوپولیتیکی و دامنه جنگ‌های پایان‌ناپذیر امپریالیستی به‌شمار می‌آید. در سال 2011، نیروهای سیاه‌پوست ضد امپریالیست نتوانستند به طوری مؤثر با توطئۀ محورِ سلطۀ ایالات متحده، اتحادیه اروپا و ناتو برای نابودی کشور انقلابی و پان‌آفریقایی لیبی، مقابله نمایند. بخشی از این کوتاهی نیز به دلیل وجود اولین رئیس جمهور سیاه پوست در آمریکا (اوباما) بود، که توانست مخالفان چپ را خلع سلاح کرده وبا ایجاد سردرگمی، آنها را عملاً به همدستی با ارتجاع ایالات متحده سوق دهد. … 


۱. White Man’s Burden    ۲. Responsibility To Protect ( R2B)

۳. USOAN, HOA PALS

۴. AFRICOM: فرماندهی منطقه ای آفریقایی ارتش آمریکا که با همکاری نظامی با ۵۳ کشور، قاره آفریقا را به استثنای مصر پوشش می دهد.

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

این سایت برای کاهش هرزنامه‌ها از ضدهرزنامه استفاده می‌کند. در مورد نحوه پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: