پرش به محتوا

دموکراسی محصول اختصاصی چند کشور خاص یا ارزشی مردم‌محور؟

دموکراسی محصول اختصاصی چند کشور خاص یا ارزشی مردم‌محور؟

«شی جین پینگ» رئیس جمهوری خلق چین روز سه شنبه 21 سپتامبر/ 30 شهریور در نشست هفتاد و ششمین مجمع عمومی سازمان ملل  تاکید کرد: دموکراسی در انحصار معدودی از کشورها نیست، بلکه حق مردم کشورهای مختلف است؛ مداخله نظامی خارجی و تحمیل «دموکراسی» بر دیگران آسیب های بی‌شماری در پی دارد.

دموکراسی چیست؟ حزب و دولت چین اصرار دارند که تمام قدرت در این کشور متعلق به مردم است و مردم ارباب کشور هستند. ویژگی های دموکراسی به سبک چینی عبارتند از توانمندی در انجام کارها، انجام اقدامات عالی و موفقیت در انجام این اقدامات و کارها. دموکراسی وسیله تزئینی نیست، بجای تزئین باید از آن برای حل مشکلاتی که مردم می خواهند حل کنند، استفاده شود.

شی جین پینگ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، هنگام طرح پیشنهادهای توسعه جهانی، منطق درونی توسعه و دموکراسی را عمیقاً توضیح داد و تصریح کرد: ما باید به رویکرد مردم محور پایبند باشیم.

به باور رئیس جمهوری خلق چین در جریان توسعه باید معیشت مردم را تضمین و بهبود ببخشیم و از حقوق بشر محافظت کنیم و آن را ارتقاء دهیم. وی افزود: توسعه برای مردم است، توسعه متکی بر مردم است و ثمرات توسعه بین مردم به اشتراک گذاشته می شود و احساس شادی، احساس دستیابی و احساس امنیت مردم را تقویت می کند و در نهایت توسعه همه جانبه بشر محقق می شود.

مدتی است که سیاست‌بازان آمریکایی تمام تلاش خود را به کار گرفته اند تا اینگونه تبلیغ کنند که رقابت بین ایالات متحده و چین به اصطلاح «رقابت دموکراسی و دیکتاتوری» است. دولت بایدن نه تنها همواره در مورد «همفکری» در سیستم دموکراتیک صحبت می کند، بلکه قصد دارد برای نخستین بار نشستی موسوم به «اجلاس دموکراسی» را تا پایان سال جاری میلادی برگزار کند که در آن به صراحت جهان را به دو طیف «دموکراسی» و «دیکتاتوری» تقسیم می کند. این اجلاس قرار است 9 و 10 دسامبر (18 و 19 آذر) برگزار شود.

ایالات متحده هرگونه قوانین بین المللی را نادیده می گیرد و اراده و قوانین داخلی خود را به اجبار در هر گوشه ای از جهان که بخواهد تحمیل می کند. در ادامه همه کشورهایی که این رویکرد ایالات متحده را قبول ندارند و با سلطه گری آن مخالف باشند را «کشورهای مستبد یا دیکتاتور» نامگذاری می کند. در واقع، این رفتار آمریکا هیچ ربطی به سیستم سیاسی این کشورها ندارد و فقط به نگرش این کشورها نسبت به ایالات متحده وابسته است. در غیر این صورت، هیچگاه نمی توان توضیح داد که چرا ایران، ونزوئلا و بلاروس که رئیس جمهور با رای مردم انتخاب می شود، توسط اردوگاه غرب «کشورهای مستبد» نامیده می شوند، در حالی که برخی کشورهای پادشاهی، متحدان نزدیک ایالات متحده هستند؟

کشورهای مختلف در هفتاد و ششمین مجمع عمومی سالانه سازمان ملل متحده به اقدامات آمریکا که به بهانه گسترش دموکراسی حقوق سایر کشورها را نقض می کند، اعتراض کردند. به عنوان مثال «سیدابراهیم

 رئیسی» رئیس جمهور ایران در سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: امروز برای جهان

مهم نیست که آیا «آمریکا اول» است یا اینکه «آمریکا برگشته است». اگر عقلانیت در دستورکار

 تصمیم‌گیران باشد باید بفهمند که استقامت ملت‌ها قوی‌تر از قدرت ابرقدرت‌هاست. اشتباه آمریکا

در چند دهه گذشته این بوده بجای تغییر «روش زندگی» خود با جهان، «روش جنگ» خود با

جهان را تغییر می‌دهد. راه غلط را نمی‌توان با روش متفاوت به نتیجه رساند.

رئیسی افزود: تحریم  روش جدید جنگ آمریکا با ملت‌هاست. تحریم، بخصوص تحریم دارو، در دوران کرونا، جنایت علیه بشریت است.

دموکراسی ارزش مشترک همه بشریت است، نه محصول ثبت شده یک کشور خاص. سیاست دموکراتیک یک کشور باید و فقط می تواند توسط مردم آن کشور بر اساس واقعیت و شرایط آن ملت تنظیم شود؛ به عبارت دیگر وقتی کشوری دیگران را مجبور به پذیرش سیستم خود کند، یا قصد دارد پرچم دموکراسی به کل جهان دهد، بی حرمتی و دستکاری ارزش های دموکراسی است و فقط باعث ایجاد تفرقه و افزایش تنش می شود.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: