پرش به محتوا

حفاظت از آب و هوا شامل ۳۷۰ میلیون انسان نمی شود

یونگه ولت ترجمه رضا نافعی

آینده ما

در حالی که حفاظت از آب و هوا حتی در احزاب محافظه کار اروپا نیز تعمدا چنان مورد بحث قرار می گیرد که توجه رسانه ها نیز به آن جلب گردد و مباحثات را بگونه ای موثر منعکس سازند ، بسیاری از افرادی که هنوز خود در هماهنگی با طبیعت زندگی می کنند و دانستنی های خود را در مورد اکوسیستم پاس میدارند و آن راحفظ می کنند ، خود مورد حفاظت قرار نمی گیرند. آنچه به اصطلاح رشد و توسعه خوانده می شود- ولع برای چنگ انداختن بر منابع و استخراج بی رویه مواد اولیه – است که زادبوم مردم بومی را نابود می کند، طبیعت را نابود می کند و تغییرات آب و هوایی را به دنبال می آورد و گسترش می دهد. چه تولید نفت در جنگلهای بارانی اکوادور و چه در دلتای نیجر، استخراج ذغال سنگ در کلمبیا، استخراج کبالت در کنگو و یا فراکینگ در آرژانتین: فهرست جنایات زیست محیطی طولانی است.

آنها که بویژه آسیب می بینند همین جوامع بومی هستند که بی رحمانه از سرزمین های مادری خود رانده می شوند. این ها در مجموع 370 میلیون نفرند که با 5000 فرهنگ مختلف زندگی می کنند و به 4000 زبان از 7000 زبان دنیا صحبت می کنند. آنها پنج درصد جمعیت جهان را تشکیل می دهند ولی از 80 درصد تنوع زیستی جهانی محافظت می کنند. با این همه هنوز هم صدای آنها شنیده نمی شود.

دیروز در برلین – در شهری که در سال 1884/85 با بر پا شدن کنگره کنگو سنگ بنای تقسیم آفریقا به مستعمرات گذاشته شد – روز دوشنبه 9 آگوست 2021- گروهی از اتحاد «قانون اکوسید» و سازمان «Glocal» تظاهراتی برپا کردند. تظاهراتی بمناسبت روز جهانی مردمان بومی جهان.

مبارزه برای حقوق اساسی این انسان ها مبارزه ایست بین المللی ، به همین مناسبت، در همان روز اعتراضاتی در سراسر جهان بر پاشد، بویژه اعتراضات گسترده ای در برزیل صورت گرفت که یک فاشیست برآن حکومت می کند.

پیتر امورینکن دوناتوس، سخنگوی اتحاد «قانون زیست محیطی» »Ökozidgesetz«، روز دوشنبه در گفتگو با یونگ ولت گفت که تغییرات آب و هوایی «به طور نامتقارن» مورد بحث قرار می گیرد ، زیرا مردم بومی جهان در آن شرکت داده نمی شوند.

دیگر زمان آن فرا رسیده است که سرانجام «اروپامحوری» را کنار بگذاریم «. قانون اکوسید» خواستار پیگرد جنایات زیست محیطی است.

برای این منظور، اکوسید، یعنی تخریب عمدی مشترکات طبیعی ، باید توسط دیوان کیفری بین المللی لاهه با اصلاح اساسنامه رم به عنوان پنجمین جنایت حقوق بین الملل تکامل یابد و مجازات شود.

به گفته عسرئیل Kaunatjike ، افسر آموزش و پرورش و فعال Herero ، دولت آلمان در مذاکرات مربوط به پرداخت غرامت با دولت نامیبیا به کنوانسیون سازمان ملل متحد که در سال 2007 بتصویب رسید در مورد حق تعیین سرنوشت بومیان پایبند نمانده است .

در گفتگوی روز دوشنبه عسرئیل کائوناتیکه به یونگه ولت گفت آن «به اصطلاح مذاکرات» بدون مردم هِرِرو و ناما صورت گرفت که مورد نسل کشی قرار گرفته بودند. «نتایج آن مذاکرات موهن است ، از ما دعوت نشده بود.»

Llanquiray Painemal ، عضو ماپوچه از شیلی ، که او نیز سخنگوی تظاهرات برلین بود، از یونگه ولت درخواست کرد تا سرانجام جنایت استعماری آلمان را که تا حد زیادی ناشناخته مانده است مطرح سازد. تاریخ ماپوچه، که هنوز هم در مقاومت به سر می برد ، به طور جدایی ناپذیری با تاریخ محلی آمیخته شده است.

در پایان قرن نوزدهم مهاجران آلمانی به شیلی مهاجرت کردند و منطقه ماپوچه برای «ترویج توسعه» به انها هدیه داده شد. فرزندان و نوادگان مهاجران تا به امروز هم در آنجا زندگی می کنند ،اما آنها هیپگاه نه غرامت پرداخت کرده اند و نه حاضر به پس دادن زمین هائی هستند که سازمان های ماپوچه خواستار پس گرفتن آن هستند. بنا به گفته پاینه مال بومیان مخالفتی با رشد و توسعه ندارند. اما می خواهند «خودشان تصمیم بگیرند که چه نوع» توسعه «ای را در سرزمین خود تحمل کنند».

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: