پرش به محتوا

مهندسی اعتراضات اخیر کوبا در سازمان سیا انجام شد

عبدالحمید شهرابی تأکید کرد بر اساس شواهد و مدارک موجود، این نهادهای جاسوسی آمریکا بودند که با بزرگنمایی مشکلات اقتصادی کوبا اعتراضات اخیر را در رسانه‌های اجتماعی کلید زدند تا زمینه برای به خیابان کشیدن مردم معترض فراهم شد.گروه جهان خبرگزاری آنا- محمد جعفری، تظاهراتی که اواخر تیرماه در برخی از شهرهای کوبا ازجمله هاوانا به راه افتاد بی‌گمان ناشی از نارضایتی مردم از مشکلات اقتصادی کوبا و کمبود کالاهای اساسی بود که عمدتاً درنتیجه تحریم‌های چند دهه اخیر ایالات‌متحده علیه کوبا پیش آمده است. علی‌رغم اینکه گفتگوهایی درزمینهٔ کاهش یا لغو کامل این تحریم‌ها در دوران باراک اوباما انجام شد اما دولت دونالد ترامپ تحریم‌های کوبا را تشدید کرد تا اقتصاد این کشور را بیشتر تحت‌فشار قرار دهد. با شکست ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰، جو بایدن رئیس‌جمهور جدید آمریکا اعلام کرد که خواهان بازنگری در روابط بین واشنگتن و هاوانا است، اما دولت او همچنان به رویکرد تند ترامپ در اعمال فشار اقتصادی به کوبا ادامه داد.


به همین منظور، آنا در گفت‌وگویی تفصیلی با عبدالحمید شهرابی مدیر تحقیقات و برنامه‌ریزی خانه آمریکای لاتین به واکاوی دلایل پیدا و پنهان این تحولات پرداخته است که به شرح ذیل است:


آنا: شما به‌عنوان یکی از افراد مطلع درزمینه تاریخ و تحولات آمریکای لاتین چه دلایلی را در بروز اعتراضات خیابانی در کوبا دخیل می‌دانید؟

شهرابی: خب. در رابطه با تحولات اخیری که در کشور کوبا رخ ‌داده است یک سؤال مهم مطرح است که اصلاً در این ماجرای چندروزه بین نهم تا دوازدهم ژوئیه چه شد و چه اتفاقی افتاد؟

پاسخ این است: آنچه اتفاق افتاد، تظاهرات عده‌ای در کوبا بود که با شعار «روح ما را نجات دهید»، «کشتی ما را نجات دهید» یا «کوبا را نجات دهید» به خیابان‌های چند شهر در این کشور آمدند.

کوبا براثر تحریم‌های اقتصادی آمریکا تابه‌حال حدود ۱۴۷ میلیارد دلار زیان‌دیده است

پنجم ژوئیه یعنی ۶، هفت روز قبل از تظاهرات این هشتگ«کوبا را نجات دهید» با تعداد پنج هزار توئیت ترند می‌شود. بلافاصله ظرف روزهای آتی، این تعداد بازنشر این هشتگ به‌طور تصاعدی و بی‌سابقه بالا می‌رود. به دلیل اینکه افزایش با نشر این هشتگ بسیار عجیب بود، شخصیت‌های مستقل متخصص در کار رسانه، یک شخصیت‌ برجسته رسانه‌های اجتماعی از اسپانیا، یک محقق دیگر از آرژانتین و مؤسسات علاقه‌مند به تحولات آمریکای لاتین دست به تحقیق در این زمینه زدند و مشخص کردند که این بازنشر عجیب کار ربات‌ها و حساب‌های اینترنتی دروغین بوده است. یعنی رسیدن پنج هزار بازنشر در ششم ژوئیه به دو میلیون بازنشر تا یازدهم ژوئیه توسط ربات‌ها و حساب‌های فیک توییتری صورت گرفت که به‌خودی‌خود نشانگر دخالت نهادها و سازمان‌های جاسوسی ضد کوبا در امور داخلی این کشور است.


اگر در رابطه با سابقه دخالت ایالات‌متحده و سازمان اطلاعات مرکزی این کشور (سیا) در انقلاب کوبا بخواهم صحبت کنم که مثنوی ۷۰ من کاغذ خواهد شد اما تأکید می‌کنم که اقدامات مداخله‌جویانه آمریکا و سیا از ابتدای انقلاب کوبا تابه‌حال حتی برای یک روز هم متوقف نشده است.

آنا: مشکلی نیست، اگر لازم می‌دانید به نمونه‌هایی از دخالت‌های سازمان سیا و کلاً آمریکا در امور کوبا اشاره کنید.

شهرابی: این مداخلات آمریکا در امور کوبا اشکال گوناگون داشته‌اند. از تلاش برای ترور رهبران انقلاب، ازجمله فیدل کاسترو گرفته تا عملیات نظامی در خلیج خوک‌ها و اعمال تحریم‌های سنگین اقتصادی علیه هاوانا همه در زمره این مداخلات هستند. یک ماجرایی در این منطقه سر زبان‌ها است که اگر قرار بود جایزه المپیک یا جایزه‌ای مشابه آن به شخصی در جهان به خاطر دفعاتی که مورد توطئه تروریستی قرارگرفته بدهند، قطعاً فیدل کاسترو این جایزه را بدست می‌آورد زیرا دشمنان انقلاب کوبا ۶۰۰ بار تلاش کردند تا فیدل را به قتل برسانند.

علاوه بر اقدام به قتل علیه فیدل کاسترو، ایالات‌متحده دست به عملیات مستقیم نظامی علیه هاوانا در خلیج خوک‌ها زد. تلاش‌های زیادی هم درزمینهٔ از بین بردن مزارع کشاورزی کوبا صورت گرفت. در ضمن سازمان سیا در سال‌های پس از انقلاب در فلوریدا اقدام به آموزش نیروهای تروریستی و اعزام آن‌ها به کوبا برای خرابکاری می‌کرد. مهم‌تر از همه این‌ها کوبا از سال ۱۹۶۲ به بعد برای ۶ دهه تحت تحریم‌های اقتصادی سنگین ایالات‌متحده بوده است.

آنا: خب. به نظر می‌رسد که به نقطه خوبی رسیده‌ایم که می‌شود این معضلات اقتصادی حال حاضر در کوبا را نتیجه همین دشمنی‌های ایالات‌متحده دانست مخصوصاً در خصوص تحریم‌ها. این‌طور نیست؟

شهرابی: بله کاملاً درست است. اگر بخواهیم به منشأ اصلی تحولات اخیر کوبا پی ببریم مشخصاً باید از تحریم‌های ویرانگر اقتصادی واشنگتن علیه هاوانا صحبت کنیم.

وقتی‌که از تحریم کوبا صحبت می‌شود خوب است این واقعیت را متذکر بشوم که بر اساس یک تخمین، کوبا براثر همین تحریم‌های اقتصادی تابه‌حال حدود ۱۴۷ میلیارد دلار زیان‌دیده است. این مبلغ خسارت مستقیم تحریم‌هاست حال‌آنکه تحریم‌ها تبعات دیگری هم دارند که شاید نتوان آن‌ها را با اعداد و ارقام محاسبه کرد. برای مثال در چند ماه گذشته مردم کوبا سوختی که بخواهد امکانات حمل‌ونقل شهری را فراهم کند، نداشته‌اند. درنتیجه بعضی از مردم برای رفتن به سرکار خود مجبور بودند ساعت‌ها پیاده‌روی کنند.

همین‌طور درزمینهٔ کمبود غذا و دارو در شرایط سخت ناشی از همه‌گیری بیماری کرونا، این فشارها روی ملت بوده و قطعاً این فشارها نه‌فقط در یک یا دو نفر بلکه در میان همه ملت نارضایتی ایجاد می‌کند ولی همان‌طور که من در روزهای اخیر در مصاحبه‌ها و اظهارنظرهایم به‌دفعات اشاره ‌کرده‌ام، ملت کوبا به‌درستی منشأ این فشارها را کاخ سفید می‌داند، درنتیجه نارضایتی ملت کوبا متوجه ایالات‌متحده و نظام سلطه است و این آگاهی در مردم کوبا وجود دارد که حکومت همه امکانات خود را برای مقابله با تحریم و این فشارها به کار گرفته است.

آنا: اقدامات کوبا برای غلبه بر این فشارهای آمریکا را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

شهرابی: بهره‌برداری از امکانات مادی و نیروی انسانی موجود در کشور برای ایستادگی و پایداری در مقابل این فشارها به‌خوبی توسط دولت این کشور انجام شده است ولی این‌ها جایگزین این واقعیت نمی‌شود و آن را نفی نمی‌کند که وقتی شما نمی‌توانید محصولات خود را به بازار جهانی عرضه کنید و متقابلاً از بازار جهانی کالا برای رفع نیازهای مردم تهیه کنید، این موضوع شرایط بسیار دشواری را ایجاد می‌کند و در مواردی باعث خشم مردم نیز می‌شود.

یکی از مقامات ایالات‌متحده گفته است که تنها در یک فقره، ۲۰ میلیون دلار به تقویت رسانه‌هایی اختصاص داده‌اند که علیه دولت کوبا فعالیت می‌کنند

واقعیت این است که روی این موج نارضایتی که در ملت کوبا وجود دارد، دخالت‌های سازمان‌یافته و آگاهانه‌ای از طرف ایالات‌متحده صورت گرفته و می‌گیرد تا اعتراض به کاستی‌های اقتصادی به اغتشاش کشیده شود و درنهایت کشور بی‌ثبات شود.

در یک کلمه «بی‌ثبات‌سازی»، جوهر و محور اقدامات ایالات‌متحده علیه کوبا بوده و این تظاهرات هم طبق حقایق موجود توسط همین سازمان سیا برانگیخته‌شده است. این شعار نیست و مستندات مربوط به این موضوع قابل‌ارائه است.

آنا: مطمئناً کوبا هم مانند هر کشور دیگری مخالفانی دارد که نمی‌توان همه آن‌ها را مزدور یا فریب‌خورده دانست اما موضوع مهم درصد این مخالفان از کل جمعیت است. در این خصوص توضیح دهید.

شهرابی: به نکته بسیار مهمی اشاره کردید. جمعیت کوبا حدود ۱۱ میلیون و ۳۰۰ هزار است. حال با در نظر گرفتن همه تخمین‌ها در خصوص تعداد معترضان در اعتراضات اخیر می‌توان تعداد معترضان را چند هزار نفر اعلام کرد. ببینید نهایتاً صحبت از چند هزار نفر است و در قیاس با یک ملت ۱۱ میلیون و ۳۰۰ هزارنفری می‌شود گفت جمعیت قابل‌توجهی نیست. اگرچه در رسانه‌های امپریالیستی این‌طور منعکس می‌شود که تظاهرات بی‌سابقه‌ای بوده، اما به این صورت هم نیست.

بعلاوه مستنداتی وجود دارد که خیلی از این‌هایی که این اعتراضات را سازمان‌دهی کردند و حتی برخی از افرادی که به خیابان‌ها ریختند برای این کار پول دریافت کرده بودند و درواقع اجیرشده بودند تا کشور را به بی‌ثباتی بکشانند.

اخیراً یکی از مقامات ایالات‌متحده خودش اذعان کرد که تنها در یک فقره، ۲۰ میلیون دلار به تقویت رسانه‌هایی اختصاص داده‌اند که علیه دولت کوبا فعالیت می‌کنند.

همین تعداد دروغین بازنشر هشتگ «کوبا را نجات دهید» که برای زمینه‌سازی این تظاهرات انجام شد تحت حمایت مالی و مدیریتی همان ۲۰ میلیون دلار صورت گرفت.

در رسانه‌های تحت کنترل نظام سلطه صحبت از این شد که دولت کوبا برخورد بسیار خشنی با معترضان داشت ولی این امر واقعیت ندارد. حتی در گزارشی که روزنامه انگلیسی ایندیپندنت تهیه و منتشر کرده، خوانده‌ایم که خبرنگارش اظهار می‌کند دو ساعت و نیم بعدازاینکه یک عده‌ای از همین سازمان دهنده‌های تظاهرات به‌طرف جمعیت و نیروهای امنیتی که بدون اسلحه ناظر بر این اعتراضات بودند و می‌خواستند تظاهرات را کنترل کنند، سنگ پرتاب کردند پلیس دست به بازداشت تعدادی از آشوبگران زد. پس‌ازآن هم دولت کوبا در یک اطلاعیه رسمی خود را به رعایت حقوق بازداشت‌شدگان متعهد می‌داند.

شایعاتی مبنی بر کشته شدن چند نفر در جریان اعتراضات اخیر در رسانه‌های معاند دولت کوبا مطرح شد که صحت نداشت. کلاً در این تظاهرات یک نفر کشته شد آن‌هم فردی بود که با سلاح سرد به مردم حمله کرده بود. بااین‌حال دولت کوبا از اینکه حتی یک نفر در جریان این تظاهرات کشته‌شده اظهار تأسف کرده است.

آنا: به عقیده شما جهان خارج که با ایالات‌متحده همسو نیست چگونه می‌تواند به پایان بحران در کوبا کمک کند؟

شهرابی: لازم است که همه مدافعان آزادی و استقلال ازجمله دولت و مردم ایران در حمایت از کوبا و خلع ید مداخله جویانه آمریکا از امور هاوانا متحد شوند تا مردم کوبا حق این را داشته باشند که سرنوشت خود را تعیین کند.

همین دو، سه روز پیش صدها نفر از شخصیت‌های برجسته بین‌المللی، فعالان جنبش صلح نامه‌ای را خطاب به رئیس‌جمهور ایالات‌متحده نوشتند و درخواست کردند که بگذارید مردم کوبا زندگی کنند! بگذارید کوبا زندگی کند! در حقیقت یعنی دست از سر کوبا بردارید.

از هنرپیشه‌ها و خواننده‌های همین کشورهای انگلستان و آمریکا گرفته تا شخصیت‌ها شناخته‌شده‌ای مانند نوام چامسکی اندیشمند آمریکایی و لولا دا سیلوا رئیس‌جمهور سابق برزیل و بسیاری از فعالان جنبش صلح از آمریکا خواسته‌اند که از دخالت در امور کوبا دست بردارد.


جامعه جهانی به حقانیت مردم و دولت کوبا پی برده‌است
در حقیقت این احساس عمومیت‌یافته افکار عمومی جهان است. همین چند وقت پیش ناظر بر این بودیم که در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ۱۸۴ کشور خواستار لغو تحریم‌ها علیه کوبا شدند، فقط ایالات‌متحده و اسرائیل با این لایحه مخالفت کردند.

وظیفه ما به‌عنوان یک کشور مستقل و ظلم‌ستیز این است که بیش از هر زمان دیگری با خواهران و برادران کوبایی خود اعلام همبستگی کنیم زیرا مردم کوبا علی‌رغم شرایط سختی که در این ۶ دهه بعد از انقلاب خود متحمل شده‌اند، هر جا که نیاز به کمک بوده صف اول کمک به ما و دیگر ملل مستقل بوده‌اند.

به شکرانه آمادگی ملت کوبا برای دفاع از انقلاب خودشان، موج تظاهرات خشونت‌آمیزی که باهدف بی‌ثبات‌سازی و براندازی حکومت کوبا صورت گرفت، فروکش کرده است

به‌عنوان‌مثال در همین جریان کرونا این دولت کوبا بود که هزاران پزشک را برای کمک‌رسانی به کشورهای دنیا اعزام کرد. صحبت در این زمینه زیاد است. من می‌خواهم از حوصله مطلب خارج نشود.

لازم است از بابت اینکه برخی رسانه‌ها دائما مشغول به انتشار اخبار کذب علیه دولت کوبا هستند ابراز تاسف کنم.

به‌عنوان‌مثال یک کانال خبری است که یک روز خبر می‌زند که کوبا قصد دارد درزمینهٔ واکسن کرونا کمک‌هایش را به ایران قطع و به بعد موکول کند که این‌ها کذب محض است یا مثلاً یک تیتر دیگر می‌زند که مردم کوبا در اثر کرونا له‌ شده‌اند که بازهم دروغ است. اگر به آمار رجوع کنیم متوجه می‌شویم که مرگ‌ومیر کرونا در کوبا ۱۸ نفر در هر یک‌صد هزار نفر است. این رقم در قیاس با کشورهای پیشرفته غربی ازجمله ایالات‌متحده و انگلستان یک‌دهم است.

تعداد مرگ‌ومیر ناشی از کرونا در کشورهایی مثل برزیل، آرژانتین، اروگوئه و پرو به‌مراتب بیشتر از کوبا است و این در شرایطی است که کوبا علی‌رغم تولید واکسن و داروهای پیشرفته از تجهیزات تولید این داروها و امکانات بهداشتی و درمانی به خاطر تحریم، محروم است. کوبا حتی در رابطه با دسترسی به سرنگی که واکسن از طریق آن تزریق شود و تجهیزاتی که برای تولید واکسن لازم است مشکل دارد.

این کل قضیه بود ولی خوشبختانه آن چیزی که شاهدش هستیم این است که به شکرانه آمادگی ملت کوبا برای دفاع از انقلاب خودشان، این موج تظاهرات خشونت‌آمیزی که باهدف بی‌ثبات‌سازی و براندازی حکومت کوبا صورت گرفت، فروکش کرده است.

این هم که داریم می‌گوییم شعار نیست. شهردار میامی در همین جریانات تقاضا می‌کند که کوبا بمباران شود! یک طومار جمع می‌کنند که ظاهراً یک شهروند بلژیکی پشتش است که ۵۰۰ هزار نفر امضا و درخواست تصرف خاک کوبا را دارند که نشان می‌دهد منشأ این تبلیغات و بی‌ثبات‌سازی کجاست.

همان‌طور که عرض کردم این نیاز حس می‌شود که ما به یاری خواهران و برادران کوبایی خودمان بشتابیم همان‌طور که آن‌ها در شرایط سخت در صف اول ابراز همبستگی و کمک‌رسانی جهانی بوده‌اند؛ از پاکستان گرفته تا کشورهای آفریقایی، چه از طریق اعزام پزشک و کادر خدمات درمانی و چه از طرق دیگر.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: