پرش به محتوا

آزادی تبت برای مردم، پیشرفت و رفاه را به ارمغان آورد!

آزادی تبت برای مردم، پیشرفت و رفاه را به ارمغان آورد!
شی جین پینگ در تبت
نوشته یورگ کروناور
منتشرشده در روزنامه مارکسیستی یونگه ولت



شرایط اجتماعی در مناطق بایر و کم جمعیت وحشتناک بود. رئیس دولت تقریباً ۴۰ درصد کشور را کنترل می کرد. اشراف ، حدود پنج درصد از جمعیت تبت را تشکیل می‌دادند اما ۲۵ درصد کشور در اختیارشان قرار داشت. روحانیون بودائی ، که حدود ۱۵ درصد از جمعیت تشکیل می‌دادند بیش از یک سوم مساحت زمین‌های مستعد و قابل کشت را در اختیار داشتند. ۲۰ درصد از جمعیت تبت را عشایر فقیر تشکیل میدادند که در مناطق بایر با پوشش گیاهی ضعیف مجبور به گذراندن روزگارشان بودند ، حدود ۶۰ درصد آنها به عنوان سرف هایی مادام العمر با بدبختی غیر قابل تصوری زندگی می کردند. آنها حتی برده ها نیز شمرده نمی‌شدند ، حتی آمار این انسانهای بی چیز و بی کمترین حق حقوقی قابل اعتماد و مراجعه نیست ، اما در برخی از مناطق روستایی احتمالاً به تعدادشان به دو دهک از کل جمعیت می‌رسید. این گزارش کوتاهی از وضعیت تبت – در زمان آزادسازی آن توسط ارتش آزادی‌بخش خلق چین بود ، زمانی که جمهوری خلق چین کنترل تبت را بدست گرفت و شروع به شکستن زنجیرهای برده داری و حکومت استبدادی مذهبی کرد.



به مناسبت هفتادمین سال آزادی تبت توسط ارتش جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۱ رئیس‌جمهور چین شی جین پینگ به این منطقه سفر کرده است.
رئیس جمهور چین روز چهارشنبه وارد شهر نیگچی در شرق تب شد، مسئولان تبت در مورد برنامه های توسعه محلی و اقدامات حفظ محیط زیست به گزارش داده و سپس به وی با قطار سریع و سیر به شهر لهاسا پایتخت سفر کرد. این خط راه آهن از یک ماه پیش به شبکه سراسری پرسرعت جمهوری خلق چین متصل شده است.این امر تحرک بیشتری را برای جمعیت به ارمغان می آورد و سطح زندگی در مناطق دورافتاده را بهبود می بخشد. تبت یکی از مناطقی است که سال گذشته پکن تلاش زیادی برای ریشه کن کردن فقر شدید انجام داد. در پایان نیز موفق شد.
البته نگاه غربی به مسئله طبق معمولاً روی چیز دیگری متمرکز می شود حتی سفر روز جمعه رئیس جمهور چین به تبت برای غربی‌ها تحت تاثیر سوال دالایی لاما مطرح شد.
واقعیت این است که تا زمانی که تبت توسط جمهوری خلق چین آزاد نشده بود دالائی لاما با مشت آهنین و بر اساس سیستم سرف و برده داری زندگی دردناکی را برای تبتی‌ها فراهم آورده بود.


در این مورد باید بر این نکته تاکید کرد که این واقعیت که کشورهای غربی در دوران آنچه خود «زندگی سیاهان مهم است» نام می دهند همچنان از چنین سیستم مذهبی سرکوبگری به عنوان نماینده مردم تبت دفاع می‌کنند تنها نشان دهنده این است که دفاع از حقوق انسانی برای کشورهای غربی تنها جنبه ابزاری دارد و آن را برای مبارزه با جمهوری خلق چین به کار گرفته می گیرند.
مدتهاست که به خوبی اثبات شده است که چگونه دالایی لاما در دهه ۱۹۵۰ با همکاری سیا توطئه گسترده ای کرد تا تبت را از جمهوری خلق جدا کند. حاکمان استعمار انگلیس در هند این هدف را قبلاً در سال ۱۹۱۴ دنبال کرده بودند آنها نیز سعی کردند دولت ضعیف جمهوری جوان چین را برای امضای کنوانسیون سیملا متقاعد کنند. این امر باعث می شد تبت ، که طبق قوانین بین المللی بخشی از چین بود ، در واقع از این کشور جدا شده و مستقل باشد ، به همین دلیل دولت چین حاضر به امضای این معاهده پیشنهادی از سوی استعمار انگلیس نشد. قدرت های استعماری همچنان فعالیت های خود را روی تجزیه جمهوری خلق چین و تشویق تجزیه طلبی متمرکز کردند، تنها یک قدم از رسیدن به این هدف عقب نشستند.

ترجمه مرتضی جهانگیری

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: