پرش به محتوا

«جولیان آسانژ» افشاگری که جان را کف دست گرفت

راشاتودی ، ترجمه رضا نافعی

آینده ما

«نیز ملزر» ، گزارشگر ویژه سازمان ملل و «فیدل ناروا» مشاور سابق سفارت اکوادور در لندن، در مصاحبه با راشا تودی انگلیسی، در مورد پرونده «جولیان آسانژ» اظهار نظر کردند  «ناروا» دقیقاً دو سال پیش دستگیری او را آدم ربایی توصیف کرد.

 دو سال پیش، جولیان آسانژ، بنیانگذار ویکی لیکس در سفارت اکوادور در لندن دستگیر شد. اخیراً ، چندین ابراز همبستگی بین المللی برای بنیانگذار ویکی لیکس، جولیان آسانژ، که در حال حاضر در زندان بلمرش در لندن زندانی است صورت گرفته است.

حتی پاپ فرانسیس حمایت خود را از این روزنامه نگار در تاریخ 28 مارس اعلام کرد. پیش از این ، سه نماینده استرالیایی با یک مقام ارشد در سفارت آمریکا در کانبرا دیدار کرده بودند تا برای آزادی آسانژ وساطت کنند.

اگر آسانژ به ایالات متحده تحویل داده شود و به جرایمی تحت عنوان «قانون جاسوسی» محکوم شود، مجازات زندان او تا 175 سال خواهد بود. اتهامات واشنگتن علیه آسانژ در مجموع 18 مورد  است، از جمله جاسوسی و سوء استفاده از رایانه در ارتباط با افشای بیش از 250،000 سند طبقه بندی شده در مورد عملیات ایالات متحده در عراق و افغانستان از طریق پلات فرم افشاگر ویکی لیکس است.

آسانژ در سال 2012 در سفارت اکوادور در لندن پناهندگی یافت، اما حمایت دیپلماتیک وی در آن پناهگاه در آوریل 2019 برداشته شد. اندکی بعد، وی توسط مقامات انگلیسی در داخل ساختمان سفارت دستگیر و سپس در یک زندان با حداکثر امنیت در لندن زندانی شد. درخواست ایالات متحده از واشنگتن دی سی برای تحویل دادن آسانژ در دادگاه انگلستان در ژانویه 2021 به دلیل وجود نگرانی در مورد سلامت روان وی و احتمال بدتر شدن آن در شرایط بازداشت در ایالات متحده، توسط دادگاه انگلیس رد شد.

فیدل ناروائز، مشاور سابق سفارت اکوادور، در مصاحبه با راشا تودی توضیح داد که در روز دستگیری آسانژ توسط مقامات انگلیسی، که دقیقاً دو سال پیش اتفاق افتاد، او از رفتاری که  دولت اکوادور به  آن مبادرت کرد شرمنده بود:

«من احساس شرم می کنم که این دولت به یک قدرت خارجی اجازه داد  تا در را باز کند و یک پناهنده سیاسی را، به معنای واقعی کلمه برباید. چنین کاری در تاریخ نمونه ندارد، بی سابقه است.»

اکوادور در گذشته به حمایت از حقوق بشر و حق پناهندگی سیاسی افتخار می کرد. اما «لنین مورنو» ، رئیس جمهور اکوادور در آنزمان، به دموکراسی، به مردم اکوادور وبه جولیان آسانژ خیانت  کرد». ناروائز همچنین دوباره یادآور شد كه آسانژ در زمان حضور خود در سفارت تابعیت اکوادور را دریافت كرده بود. طبق قانون اساسی این کشور آمریکای لاتین، به گفته ناروائز ، شهروندان اکوادور را نمی توان به کشورهای دیگر تحویل داد، این یکی از دلایل غیرقانونی بودن این روش در آن زمان است.

مشاور سابق همچنین معتقد است که رسانه های جریان اصلی علاقه چندانی به این پرونده نشان نمی دهند ، زیرا آسانژ نه تنها جنایات جنگی را افشا می کند، بلکه نشان می دهد که  دم و دستگاه رسانه ای موجود در جنگ ها چگونه کار می کنند: » ژولیان آسانژ این رسانه ها را هم بی آبرو کرد.»

با این حال ، این امر نگران کننده است که نمایندگان رسانه ها نمی فهمند که این روش چقدر برای امر روزنامه نگاری در کلیت آن خطرناک است. تیم همکار»نیلز ملزر» گزارشگر ویژه سازمان ملل  در مورد شكنجه به این نتیجه رسیده است كه علائم شكنجه روانی مدت هاست  در این  روزنامه نگارمشاهده می شود ، قبلاً نیز گفته  شده بود كه اگر او  به ایالات متحده  تحویل داده شود تحت سخت ترین   شرایط غیرانسانی، در انزوای تقریبا مطلق «قرارخواهد گرفت.

ملزر همچنین در این مصاحبه با راشا تودی تأیید کرد که آسانژ مورد انواع گوناگون رفتارهای غیرانسانی  قرار گرفته  که  در نهایت  به نوعی شکنجه روانی منتهی می شود. دو متخصص دیگر که سالها علائم شکنجه  روانی را بررسی کرده بودند نیز مستقل از یکدیگر به همین قضاوت رسیده اند. در صورت تحویل دادن آسانژ  به ایالات متحده ، محاکمه عادلانه ای در انتظار او نخواهد بود.

«فقط برای یادآوری 175سال زندان در انتظار او خواهد بود. چرا؟ تنها به این جرم که او از جنایات و فساد دولت ها پرده برداشت، در حالی که هیچکس بدلیل افشا شدن این جنایات، این جنایات سنگین، توسط   ویکیلیکس، نه  تحت تعقیب قرارگرفته و نه مجازات شده است».

ملزر همچنین از نقش دولت ها و رسانه های جریان اصلی در پرونده آسانژ انتقاد می کند: به گفته ملزر، دولت ها همراه با رسانه ها موفق شدند  روایت خاصی در مورد آسانژ بسازند:

«روایت این بود که  اوخائنی است خود شیفته، او هکر است، او مسئول انتخاب شدن ترامپ  است، و او کسی است که تجاوز به عنف کرده است، ولی  مدرکی  که این همه اتهامات  را تایید کند ارائه  نکرده اند».  

دولت توانست کل گفتمان عمومی را وارونه کند:   «آنها  یک بحث عمومی ایجاد کردند درباره آسانژ، در حالی که صحبت بر سر آسانژ نیست: صحبت بر سر  ایالت ها ست ، بر سر رفتارهای نادرست آنها است. اما هیچ کس در مورد خلافکاران صحبت نمی کند.»

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: