کوبا, سرمقاله, سرتیتر

اختلاف بیانداز و حکومت کن: ایالات متحده و سیاست براندازی علیه کوبا.

منتشر شده در گرانما ارگان کمیته مرکزی حزب کمونیست کوبا

نویسنده: رائول آنتونیو کاپوته


این عبارت امپریالیستی پایه و مبنای برتری طلبانه‌ای است که ایالات متحده با استفاده از آن توانسته سلطه خود را را در جهان حفظ کند و بویژه آنرا در آمریکای لاتین گسترش دهد.

در سال ۱۵۱۳ نیکولو ماکیاولی در کتاب «شاهزاده» توصیه کرد: «هیچ راهی برای تصاحب یک کشور آزاد وجود ندارد به جز این که ابتدا آن را ویران کنید … مردمی که دچار اختلاف و بی اعتمادی به هم شوند، کسانی بینشان تفرقه بیافتاد استقلال طلبی و اتکا به خود را فراموش میکنند و به آزادی نخواهند رسید».

اختلاف بیانداز و حکومت کن، شعار امپراتوری روم بود و پایه‌های حکومت بر این عبارت بنا شده بود، یک سیاست راهبردی که آنرا به جولیوس سزار منتسب میکنند آنگونه که در کتاب «هنر جنگ» سان تزو نیز شرح داده شده است.

این عبارت امپریالیستی مبنای سیاست ایالات متحده است که اجرای آن موجب گسترش و حفظ سلطه این کشور بر جهان ، به ویژه در آمریکای لاتین شده است.

چرا دولت ایالات متحده میلیون ها دلار صرف ایجاد ، تأمین بودجه و تبلیغ شبکه های مستقلی از زنان ، جوانان و آفریقایی تبار‌ها در کوبا کرده است؟

در برنامه انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان (IRI) برای براندازی حکومت کوبا در سالهای ۲۰۰۸-۲۰۰۹ آمده است: «بر حفظ و توسعه ارتباط و گفتگو با فعالان حقوق بشر کوبایی و دیگر گروههای مستقل در کوبا ، با تمرکز ویژه بر جوانان ، زنان و مردم آفریقایی تبار باید اصرار ورزید »

انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان (IRI) در سند (تسریع گذار به دموکراسی در کوبا) ، یکی از اهداف خود را دسترسی این گروهها به فناوری اطلاعات توصیف می کند تا آنها بتوانند علناً و بی پرده دولت کوبا را به چالش بکشند.

در بخشی از متن آمده است: «انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان (IRI) تلاش خواهد کرد تلفن های همراه را در دسترس همه شبکه های جامعه مدنی ، زنان روستایی ، جوانان و شبکه های آفریقایی-کوبایی قرار دهد و به محض شناسایی شبکه آنها توسط حکومت کوبا، باید تلفن ها جمع آوری شده و کنترل شوند، در گام بعدی باید انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان (IRI) با مشورت با شرکای خود و USAID ، تمام مشترکان مورد حمایتش در کوبا را مورد بررسی دوباره قرار دهد تا اطمینان حاصل کند که آنها از حمایت مالی دولت کوبا برخوردار نباشند و یا از سیاست های حکومت دفاع نکنند در یک کلام باید مانع نفوذ دولت کوبا در شبکه براندازی ساخته شده توسط آمریکا از سوی حکومت شد.

توافق نامه دریافت بودجه و همکاری با موسسه امپریالیستی USAID بیشتر از نیمی از کل درآمد انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان در آن سال ها را تشکیل می داد و USAID را به بزرگترین منبع مالی این موسسه تبدیل کرد. آنها بیش از چهار میلیون دلار برای اجرای برنامه‌های ضد کوبائی خود هزینه کردند.

بند زیر از سند انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان ، اگر بخواهیم به زبان کوبائی مناسبی آنرا بیان کنیم ، یک میلیون پزو ارزش دارد: «انستیتوی بین المللی جمهوری خواهان فعالیت خود در میان جامعه آفریقایی-کوبایی به بهانه پشتیبانی از اصطلاحات فرهنگی و ایجاد فرصت های برای بحث در مورد فرهنگ های نژادی و قومی گسترش میدهد. خم شدن روی تاریخچه کوبا و ایجاد هویت جدید برای جوامع حاشیه‌ای و اقلیت‌ها به عنوان گام اول ایجاد اختلاف در جامعه کوبا از ابتکارات این موسسه است. »

خود این واقعیت که یک موسسه علنا راستگرا که توسط کسی مانند رونالد ریگان تاسیس شده آنهم توسط سناتور‌های راستگرای جمهوریخواه آمریکائی با جهان بینی بنیادگرایانه برای موضوعات فرهنگی، تاریخ و هویت آفریقایی-کوبایی در این جزیره دل می‌سوزانند در واقع باورش سخت است.

در برنامه ریزی دشمنان کوبا اندک تغییراتی بوجود آمده، هدف اصلی دشمنان از بین بردن سلاح مرکزی انقلاب یعنی اتحاد و همبستگی است که حاصل صدها سال مبارزه است.

خوزه مارتی مارتی در پاتریا ، ۱۱ ژوئن ۱۸۹۲ به ما یادآوری میکند که دشمن پیرو یک برنامه است « آنها می‌خواهند ما را از عصبانیت به مرحله انفجار برساند، بین ما تفرقه بیاندازد و ما را خفه کند.به همین دلیل ما پیرو برنامه دیگری هستیم: ما باید بیاموزیم در اندازه دیگری خود را نشان دهیم، همبسته و متحد باشیم، برپاخیزیم و دشمن را شکست دهیم و سرانجام میهن را آزاد سازیم، این است برنامه ما در برابر برنامه دشمن، راه دیگری وجود ندارد.

ترجمه آزاد از موسی خلیلی