رسانه ها

خبرنگار چینی تبار در آمریکا: از زمان تولد با نژادپرستی روبرو بودیم

به گزارش شبکه تلویزیونی سی ان ان، دو خبرنگار چینی تبار سی ان ان از رفتار‌های نژادپرستانه‌ای که در طول زندگی خود در آمریکا با آن رو به رو بوده اند، پرده برداشتند.
مجری سی ان ان در گفتگو با اَمِرا واکر، خبرنگار چینی تبار این شبکه در آتلانتا که خبر تیراندازی‌های مرگبار اخیر در این شهر را پوشش داد، گفت: شما دیشب درست قبل از برنامه و گزارشی که (از آتلانتا) دادید، گفتید یک نفر آنجا با فریاد، شما را «ویروس» خطاب کرد. چه احساسی به شما دست می‌دهد وقتی نه تنها نفرت علیه آسیایی تبار‌ها را پوشش خبری می‌دهید، بلکه خودتان آن را تجربه می‌کنید؟
خبرنگار گفت: ناراحت کننده است، اما روراست بگویم خشم آور هم هست و شما را حسابی عصبانی می‌کند. چون من چند ماه اخیر تصاویر ویدئویی سالمندان و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی را دیده ام که صرفاً به خاطر آسیایی بودن هل داده شدند یا با مشت به صورتشان زدند، یا در برخی موارد کشته شدند. این تصاویر باعث می‌شود به پدر و مادرم فکر کنم و اینکه شاید چنین اتفاقی برای آن‌ها بیفتد و بخاطر همین به آن‌ها زنگ بزنم و بگویم که شاید بهتر باشد بیرون نروند، چون امن‌ترین کار این است که در خانه بمانند. همینطور وقتی می‌شنوم افراد مرا «ویروس چین» خطاب می‌کنند یا می‌گویند که باید به کشورم برگردم، یا دوستان و همکارانم می‌گویند در خواربارفروشی دیده اند که یک زن دست بچه هایش را گرفت و ناگهان از من فاصله گرفت که نشان دهد شاید من آلوده به ویروس باشم، این چیز‌ها مرا عصبانی می‌کند. اما به پوشش خبری تیراندازی‌های اخیر اشاره کردید. من در آتلانتا زندگی می‌کنم، بنابراین وقتی شنیدم چه اتفاقی افتاده است، و شش تن از قربانیان، زنان آسیایی بوده اند، واقعاً مرا تحت تاثیر قرار داد. این، مقطع ترسناکی برای آسیایی تبار‌ها (در آمریکا) است. این ترس و نگرانی جدی است و ما تحت فشاریم.

مجری سی ان ان در گفتگو با کیانگ لا، دیگر خبرنگار این شبکه، گفت: شما تجمعات انتخاباتی جمهوریخواهان را در مناطق محافظه کار کشور در طول سال گذشته پوشش خبری دادید و درباره آن در این برنامه و دیگر برنامه‌های سی ان ان گزارش دادید. شما در جا‌هایی گزارش تهیه کردید که افراد از شما می‌پرسیدند اهل کجایید و اینکه آیا می‌توانید انگلیسی صحبت کنید. شما همیشه خیلی حرفه‌ای برخورد کرده اید، اما به هر حال این سؤال‌ها شما را تحت تاثیر قرار می‌دهد، اینطور نیست؟
این خبرنگار گفت: من به این چیز‌ها عادت دارم. فکر می‌کنم بهتر است بگویم دیگر (در برابر این برخوردها) کرخت شده ام، و در واقع این امر… همین ماه پیش بود که در منطقه‌ای محافظه کار -که آسیایی‌های خیلی کمی آنجا زندگی می‌کنند-کیم بریمن تهیه کننده سفیدپوست و همکارم از خودرو خارج شد و با عصبانت پرسید: «چرا همه می‌پرسند تو اهل کجایی؟» این حسی است که شما به آن عادت می‌کنید؛ این حس که (به این جامعه و این کشور) تعلق ندارید و با دشواری به کارتان ادامه می‌دهید. اما واقعیت این است که شما (به این جامعه) تعلق دارید، اما همیشه باید بجنگید و به مردم بگویید که متعلق (به اینجا) هستید؛ و این کار شما را خسته می‌کند، تحت فشار قرار می‌دهد و آزاردهنده است. شما دوست ندارید که احساس کنید در خانه خودتان بیگانه هستید. اما در بسیاری موارد این اتفاق می‌افتد.

مجری از خبرنگار مستقر در آتلانتا پرسید: شما گفتید که آسیایی‌ها مدت‌های طولانی اقلیتی بوده اند که نادیده گرفته شده اند و بخشی از آن به خاطر تصورات کلیشه‌ای است. اگر می‌خواهید کمی در این باره توضیح دهید.
امرا واکر گفت: بله، این تصور کلیشه‌ای و برداشت نادرست وجود دارد که همه آسیایی تبار‌ها (ی آمریکا) ثروتمند و تحصیلکرده هستند و اینکه ما مشکلی نداریم و بنابراین می‌توانیم با نژادپرستی کنار بیاییم. اما بسیار دور از واقعیت است. فکر می‌کنم گیانگ هم همینطور فکر می‌کند. خیلی از ما‌ها از روزی که متولد شدیم با نژادپرستی رو به رو بوده ایم. یادم می‌آید وقتی بچه بودم به خاطر ظاهرم، بچه‌های دیگر به من زور می‌گفتند. این باعث می‌شود ما در جامعه به نظر نیاییم. چون مردم فکر نمی‌کنند ما با نژادپرستی رو به رو هستیم و برای همین در بحث‌ها درباره نژادپرستی و نابرابری در آمریکا نادیده گرفته می‌شویم. همچنین فکر می‌کنم برخی از ما باید مسئولیت این امر را بر عهده بگیریم. منظورم آمریکایی‌های آسیایی تبار است. چون نوعی موانع فرهنگی هم وجود دارد. خیلی از ما طوری بزرگ شده ایم که سرمان را پایین بیندازیم، سر و صدا نکنیم، توجه‌ها را به خودمان جلب نکنیم. به عنوان فرزند یک زوج مهاجر، پدر و مادرم همیشه به من می‌گفتند همین که در این کشور متولد و بزرگ شده‌ای باید شکرگزار باشی؛ بنابراین فکر می‌کنم دیدن اینکه به تازگی آسیایی تبار‌های بیشتری درباره نفرتی صحبت می‌کنند که در طول زندگی شان در این کشور تجربه کرده اند، دلگرم کننده است. اما ما آسیایی تبار‌ها مدت خیلی زیادی سکوت کرده ایم.

ایرنا