تیتر, سرتیتر

هدف غرب در بلاروس نابودی سیستم تعاونی‌ها و برقراری سرمایه‌داری نولیبرال است

رهبر اعتراضات غربگرایان بلاروس در کنار

Bernard-Henri Lévy

میلیونر صهیونیست و حامی تروریست های اسلامی آدمخور در سوریه منبع تویتر


محمود رضا تهرانی

ششمین انتخابات ریاست جمهوری بلاروس درحالی با تدابیر شدید امنیتی در روز ۱۹ مرداد برگزار شد که پس از رای گیری الکساندر لوکاشنکو با کسب ۸۰ درصد آرا با فاصله زیاد نسبت به دیگر رقبا پیروز برای ششمین بار بر مسند قدرت در بلاروس تکیه زد تنها دقایقی پس از اعلام رسمی آرا با برنامه از قبل مهندسی شده توسط آمریکا و اروپا، خیابان های مینسک مورد حمله مخالفان قرار گرفت.

غرب با جو سازی اینکه تقلب قطعی است و زمان زمان تغییر است و بیست و شش سال بس است، وضعیتی هیجانی در کشور ایجاد کرده است، غرب با سرمایهدگراری روی جوانان و اقشار فعال در حرفه های اینترنتی و رایانه ای قشری شدیدا غربگرا و نولیبرال در کشور بوجود آوردهدکهذبرایشان امتیازات شخصی شأن مهم تر از آینده کشور بوده و حاضر به دست زدن به هر ریسکی برای پیوستن به قطار انقلاب سیلیکون ولی اروپای شرقی می باشند این گرایش تغییر به کارگران هم سرایت کرده و اعتراض ها در پایتخت بلاروس به دنبال اعلام نتیجه انتخابات ریاست جمهوری در این کشور آغاز شد و به بخش هایی از جامعه سرایت کرد که به طور معمول وفادار به رئیس جمهوری تلقی می شدند، به طوری که بخشی از کارگران کارخانه های بزرگ دست از کار کشیدند و بخشی از بدنه پلیس، روزنامه نگاران رسانه های دولتی و یکی از سفیران بلاروس به صف معترضان پیوستند.

مخالفان لوکاشنکو مدعی اند که وی در انتخابات ریاست جمهوری تقلب کرده تا ماندن خود در قدرت را تضمین کند. اما لوکاشنکو با استناد به نتایج رسمی اعلام شده که از تصاحب بیش از ۸۰ درصد آرا از سوی وی حکایت دارد، شکست در انتخابات را رد کرده است.

در جدیدترین تحولات مربوط به ناآرامی‌های پس از انتخابات بلاروس، الکساندر لوکاشنکو روز گذشته ( جمعه) اعلام کرد که آمریکا در حال سازماندهی و هدایت ناآرامی های اخیر است و اروپایی‌ها نیز تابع آن هستند.

این در حالی است که واشنگتن طبق معمول تجارب گذشته مانند جنبش سبز ایران، اوکرائین و ونزوئلا مدعی شده است که انتخابات بلاروس هم نه آزاد بوده نه عادلانه و از مقامات این کشور خواسته به مذاکرات با شورای مخالفان بپیوندند. گزارش شده است که رهبران اتحادیه اروپا نیز همزمان با آمریکا و به پیروی از این سلطه گر امپریالیستی در حال آماده شدن برای اعمال تحریم‌ها علیه مقامات دولتی بلاروس هستند. این در حالی است که ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری روسیه اخیرا در گفت وگوی تلفنی با رئیس اتحادیه اروپا، صدراعظم آلمان و رئیس جمهوری فرانسه از آنان خواست در امور داخلی بلاروس دخالت نکنند. اتحادیه اروپا چند روز پیش مقامات بلاروس را به اتهام به‌کارگیری خشونت، سرکوب و وادار کردن ملت این کشور به پذیرش نتیجه انتخابات ریاست جمهوری تهدید کرد.

در این میان آنگلا مرکل و امانوئل مکرون روز گذشته از پوتین خواستند که در راستای آغاز مذاکرات ملی در بلاروس گام بردارد تا بلاروس بتواند از این طریق بر بحران سیاسی اش غلبه کند.

مسئولان بلاروس نیز شماری از فعالان غربگرای مخالف دولت را برای ارائه پاره‌ای توضیحات فراخوانده اند و این در حالی است که معترضان هوادار غرب همچنان خواستار استعفای لوکاشنکو هستند. روز گذشته نیز هزاران معترض در شهر مینسک پایتخت بلاروس گردهم آمدند و تظاهرات کردند.

در این میان لوکاشنکو همچنین روز گذشته پیشنهادهای کشورهای غربی برای میانجی‌گری میان دولتش و مخالفان را محکوم کرد و به آمریکا و اروپا گفت که در امور این کشور مداخله نکنند.

روز جمعه همچنین دو منبع آگاه گزارش دادند که «استیو بیگان» معاون وزیر خارجه آمریکا قرار است بزودی به روسیه و لیتوانی که محل ستاد توطئه‌ها علیه بلاروس است سفر کند تا مذاکراتی با رهبران این دو کشور در مورد مسئله بلاروس داشته باشد.

پیش از این گزارش شده بود که اسوتلانا تیخانوسکای رهبر مخالفان دولت بلاروس به لیتوانی رفته و در سلامت است.

رئیس جمهوری قانونی بلاروس اخیرا پیشنهاد مخالفان دولت برای برگزاری دوباره انتخابات ریاست جمهوری را رد کرد و برای برگزاری این انتخابات شرط گذاشت. وی این احتمال را بعید ندانست که پس از تایید قانون اساسی جدید، انتخابات ریاست جمهوری برگزار شود. به گفته وی کار برای تنظیم قانون اساسی جدید جریان دارد.

لوکاشنکو همچنین روز جمعه طی سخنانی بار دیگر مخالفان را عامل غرب معرفی کرد و قول داد به سرعت در راستای حفظ صلح و ثبات و بلاروس اقدام کند. وی تاکید کرد: بزودی همه مشکلات را حل خواهیم کرد.

بلاروس کشوری کوچک در غرب روسیه است که تنها ۱۰ میلیون نفر جمعیت دارد اما از این نظر حائز اهمیت است که آخرین سنگر روس‌ها در مقابل پیشروی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به مرزهای روسیه به حساب می آید.

لازم به یادآوری است پس از فروپاشی شوروی در جمهوری بلاروس سرمایه داران الیگارش با روش‌هایی نئولیبرالی به قدرت رسیدند و وضعیت اقتصادی مردم در شرایط بسیار بدی قرار گرفت آنها سیاست‌هایی معادل سیاست یلتسین در روسیه را در این کشور به اجرا نهادند در مخالفت با این سیاست‌های کشور بر باد ده بود که لوکاشنکو در انتخابات آزاد به قدرت رسید و به برقراری سیستم تعاونی در کارخانه ها و کشاورزی های بزرگ همت نهاد که تا امروز وضعیت اقتصادی بلاروس را درشرایطی نگاه داشته که مردم بتوانند به زندگی معمولی خود ادامه دهند
نگرانی غرب از ادامه سیاست‌های تعاونی

رادیوی آلمان (deutschlandfunk) در بحث گسترده‌ای نگرانی خود را از باقی ماندن لوکاشنکو در قدرت سیاسی و ادامه سیستم تعاونی در این کشور ابراز می کند. سیاست گذاران آلمانی معتقدند که باید مردم بلاروس متقاعد کرد که ادامه این سیاست (تعاونی) منجر به جدایی(ایزولاسیون) و تنها ماندن آنها در جهان خواهد شد.
در این گفتگو متفکران اتاق‌های فکری اروپا و آلمان تاکید داشتند که مردم بلاروس باید متوجه شوند (باید متوجه شان کرد) که دموکراسی و آزادی آنها مهمتر از ادامه سیاست تعاونیهای لوکاچنکو است و آنها باید این نکته را درک کنند که «سیستم های اقتصادی مبتنی بر عدالت اجتماعی و تعاونی ها همیشه در طول تاریخ شکست خورده اند و به جز گسترش فقر و عقب مانده ای در جهان نتیجه ای نداشته اند »

صاحبنظران سیاست خارجی آلمان در این رادیو اذعان داشتند که مردم بلاروس از این وضعیت که ممکن است تغییر سیاست تعاونی‌های و سرنگونی لوکاشنکو منجر به فقیر شدن آنها بشود نگرانند اما فضای موجود و شدت گرفتن تمایل به تغییر در قدرت سیاسی کشور می‌تواند مانند خواسته ای غیر قابل کنترول از این ترس مردم بکاهد و غرب را در به ثمر رساندن یک انقلاب رنگی دیگر موفق کند.

بی شک لوکاشنکو نه کمونیست است و نه حامی واقعی منافع کارگران، اما بی شبهه او خواستار یک سیاست مستقل از غرب با تکیه با نیروی خودی بوده که تلاشش را بر بازی میان دو صندلی ناتو و روسیه استوار کدده است. بازی که او در صورت ادامه اش بازنده اش خواهد بود.

او سالهاست که توانسته گسترش سیستم سرمایه داری نولیبرالی و خصوصی سازی بی رحمانه را در کشورش متوقف کند و در ضمن مانعی برای سیطره الیگارش های روس یلتسینی بر اقتصاد و سیاست کشورش شود، سیاست روسیه ی دوران پوتین بیشتر حمایت و همکاری با دولت لوکاشنکو بوده است که بارها توسط لوکاشنکو با کارت باز کردن پای آمریکا به بلاروس به چالش کشیده شده است. از این حماقت لوکاشنکو آمریکا بیشترین بهره را برده است و توانسته به دوایر تصمیم گیری این کشور وارد شده و آنها را بسوی خود جلب کند.

تا قبل از شلوغی های اخیر لوکاشنکو واقعا به این نتیجه رسیده بود اگر زمانی روسیه حمایت هایش را از او قطع کند و یا به خواسته هایش بی توجهی نشان دهد بلاروس در آغوش آمریکا جای نرم و مناسبی خواهد داشت! امروز با این آشوب رژیم چنجی لوکاشنکو دچار وحشت جدی شده است و دیگر شکی برایش نمانده که نقشه آمریکا بوجود آوردن اوکراينی دیگر است.