رسانه ها

توطئه آمریکائی با بوی خیانت

lebonan

به گزارش رای الیوم ، متحد شدن همه احزاب و گروه‌ها برای مخالفت با دولت لبنان و تلاش برای خلع سلاح حزب الله نشانه توطئه آمریکا و اسرائیل است.
عبدالباری عطوان سردبیر روزنامه اینترنتی رای الیوم در مقاله خود آورده است: در شرایطی که بررسی‌های دقیق و رسمی در حسابرسی وزارت دارایی از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۷ از ناپدید شدن حدود ۲۷ میلیارد دلار یعنی یک سوم بدهی‌های عمومی خبر می‌دهد، اسقف بشاره الراعی در اظهاراتی حزب الله را نکوهش می‌کند و مسئولیت نرسیدن کمک‌های مالی از کشور‌های غربی و خلیج فارس را متوجه آن می‌داند به نحوی که باعث شده است لبنان به حالتی از فروپاشی و بحران اقتصادی که اکنون در آن به سر می‌برد، برسد.

علت پرداختن ما به برملا شدن بزرگترین عملیات غارت و سرقت اموال عمومی این است که بیشتر رسانه‌های لبنان از جمله شبکه تلویزیونی ام تی وی به سرعت جزئیات را با استناد به اسناد منتشر کردند. همان طور که قبلا موضوع حواله ده‌ها میلیارد دلار از سرمایه بانک‌ها و موسسات مالی لبنان به حساب‌های بانکی اروپا و آمریکا آن هم با اطلاع و موافقت بانک مرکزی لبنان را مطرح کرده بودند که طرحی مطالعه شده برای ویران کردن بخش مالی لبنان و از بین رفتن ۸۰ درصد از ارزش لیره به عنوان پول رسمی کشور و ورشکست شدن ده‌ها هزار شرکت و گرسنه نگه داشتن ملت لبنان بود، تا در نهایت به شعله ور شدن آتش جنگ فرقه‌ای و غرق کردن کشور در هرج و مرج و جنگ داخلی منجر شود.
فکر نمی‌کنم اظهارات اسقف الراعی با توجه به حمله شدید به دولت حسان دیاب و همسو شدن بیشتر احزاب و گروه‌های سیاسی مخالف و حتی ائتلاف حامی دیاب در پویش‌های مربوط به تخریب وجهه او با همکاری طرف‌های خارجی به رهبری آمریکا، تصادفی باشد.
خانم دوروتی شیا سفیر آمریکا در بیروت نوک پیکان عملیات تبلیغات ضد حکومت و حزب الله، جسورانه و حتی وقیحانه حزب الله را به غارت خزانه لبنان متهم و تاکید کرد هیچ کمک خارجی تا زمان حضور حزب الله در حکومت و مسلح بودن آن به لبنان نخواهد شد.
تناقض اینجاست که بعد از این اظهارات کاهش ارزش لیره رکورد زد و طی چند روز قیمت آن به بیش از ۹ هزار لیره به ازای هر دلار رسید. ناکامی در مذاکرات با صندوق بین المللی پول برای دستیابی به وام ۲۰ میلیارد دلاری و اعطای ۱۱ میلیارد دلار دیگری که کشور‌های کمک کننده در کنفرانس پاریس قرار بود بدهند نیز به خاطر همان عوامل و درخواست‌های ناممکن بود.
کسانی که برای سرنگونی حکومت حسان دیاب که در نظرشان همان حکومت حزب الله است جنگ به راه می‌اندازند یکی از این دو گزینه را می‌خواهند:

نخست، بازگشت یکی از نخست وزیران سابق که ۲۷ میلیارد دلار و شاید بیشتر در زمان دولت‌های آنان غارت شد یا کشیده شدن کشور به باتلاق هرج و مرج و جنگ داخلی. منافع شهروند لبنانی فقیر و بی چیز هم آخرین چیزی است که سران این گروه‌ها و حامیان آن‌ها به آن فکر می‌کنند.
هشدار‌های یک هفته پیش خانم میشل باشیله کمیساریای سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر که در آن گفت ”وضع لبنان خارج از کنترل شده است و صد‌ها هزار نفر با خطر گرسنگی به سبب ورشکستگی شرکت‌ها و افزایش میانگین بیکاری و قطعی برق مواجه هستند، توسط ”گربه‌های چاق“ و توطئه کنندگان که از شیا دوروتی سفیر آمریکا خط می‌گیرند، نادیده گرفته شد.
این حملات به حزب الله و سلاح آن و میشل عون که با شجاعتی بی سابقه برای حفظ امنیت، ثبات و هویت ملی لبنان با حزب الله متحد شده است با هدف آغاز مذاکرات ترسیم مرز‌های زمینی و دریایی لبنان با اشغالگران اسرائیلی و عملی شدن طمع ورزی‌های این رژیم در تسلط و غارت ذخایر نفت و گاز لبنان و اعطای خرده چیز‌هایی به توطئه کنندگان در مقابل همسو شدن با دشمن انجام می‌شود تا میلیارد‌های حرام شان در بانک‌های خارجی بیشتر شود.
سلاح حزب الله که از پشتوانه مشروعیت پارلمانی و رئیس جمهوری منتخب برخوردار است از حقوق نفتی و گازی لبنان حمایت می‌کند و مانع زیاده خواهی اسرائیل و اقدام آن در نقض حاکمیت لبنان می‌شود. از این رو آن‌ها می‌خواهند این سلاح را هر چه سریعتر از حزب الله بگیرند حتی اگر این طرح به ویرانی لبنان و غرق کردن آن در جنگی چه بسا طولانی‌تر و مخرب‌تر از جنگ نیمه دهه هفتاد منجر شود.
اگر ملت لبنان بین جنگ و مردن از گرسنگی گرفتار شود به ناچار گزینه نخست را انتخاب خواهند کرد. این ملت یا دست کم اعضای نجیب آن در سنگر مقاومت ایستاده اند و از جنگ نمی‌هراسند و از کرامت و حاکمیت ملی خود دفاع خواهند کرد و هرگز دولتی را که سفیر آمریکا آن را اداره کند نخواهند پذیرفت، زیرا واشنگتن منافع و طمع‌های اسرائیل را بالاتر از هر چیز دیگری می‌داند.
در پایان بر خود لازم می‌بینم به همه کسانی که در سنگر آمریکا و اسرائیل ایستاده اند هشدار بدهم که زمان به طور ریشه‌ای تغییر کرده است. آن که امروز امنیت و کرامت و حاکمیت لبنان را حفظ می‌کند یک محور لبنانی صرف است که ائتلافی غیرفرقه‌ای شامل مسیحیان در کنار مسلمانان از مذاهب مختلف آن را هدایت می‌کند. علاوه بر این آمریکا و متحدانش به ویژه اسرائیل امروز به اندازه حدود نیم قرن پیش و هنگام بروز جنگ داخلی قبلی قوی نیستند. مقاومت لبنان نیز امروز قوی‌تر و با تجربه‌تر با تسلیحات پیشرفته‌تر است و هیچ وطن دیگری غیر از لبنان ندارد.
لبنان امروز بی طرف نیست و نباید باشد، چون سوئیس نیست و عضو کشور‌های اسکاندیناوی هم نیست. هر درخواستی در این زمینه نشانه نادیده عامدانه واقعیت با همه جزئیات آن است. کدام طرف آن هم با توجه به زیاده خواهی آمریکا و قانون سزار و طرح‌های فقیرکننده جامعه و با توجه به همسایه اسرائیلی تشنه سیطره و خون ریزی هستند؟
ما طرفدار صلح و هم زیستی بین همه اعضای تشکیل دهنده جامعه لبنان در دو بخش سیاسی و اجتماعی و دوری از هرگونه جنگ به هر شیوه ممکن و به هر قیمتی هستیم، زیرا همه لبنان بدون استثنا در صورت بروز جنگ قربانی آن خواهد شد و انسان حکیم از دیگران عبرت می‌گیرد و ما اطمینان داریم تعداد حکیمان در لبنان چندین برابر احمق هاست و امیدواریم درست فرض کرده باشیم.