تاریخی, سرتیتر

ریاکاری بزرگ «دوباره با دروغ ما را به جنگی نکشانید»

totenhofer220472744.jpg


ریاکاری بزرگ

«دوباره با دروغ ما را به جنگی نکشانید»


یورگن تودن هوفر

حميد بهشتي -تلاکسکالا


دوستان عزیز

آمریکا نزدیک به همه جنگهایش را با دروغی توجیه کرده است. آیا شما ادعای من در آوردی «تسلیحات کشتار جمعی» عراق را بخاطر دارید؟ تصاویر ماهواره ای را که آمریکا بعنوان مدرک مطرح ساخت؟ سر تا پای آن دروغ بود. حال دیگر چه کسی به دلائلی که آمریکا عرضه می کند باور دارد؟

آیا ایران مهاجم بود؟

این کشور که در محاصره سلاح های هسته ایست آیا واقعا چه قدر باید ابله باشد که در یک چنین وضعیت حادّی به تأسیسات نفتی عربستان تهاجم نماید؟ به قلب اقتصاد جهان؟ بسیار بعید است!

اگر آدمی اندکی با دقت تصاویر ماهواره ای را که آمریکا مطرح ساخته است تحلیل نماید به روشنی در می یابد که آن موشک ها نه چنان که آمریکا مدعیست از سوی شمال (ایران) آمده بود و نه از جانب شمال غربی (عراق)، بلکه از جانب غرب، که آن را نیویورک تایمز نیز گزارش کرده است. یا از جنوب غربی. جنوب غربیِ عربستان مناطق تحت کنترل حوثی ها در یمن است. البته این برای آمریکا بسیار شرم آور است و نیز برای بسیاری از رسانه های غرب که با بی دقتی تبلیغاتِ به سادگی قابل تکذیب آمریکا را تکرار نموده اند.

یا کار یمن بوده؟

آیا یمن قادر است از مسافت 1000 کیلومتری موشک ها یا پهبادهایی را به هدف بزند؟ سه هفته پیش، من در آن کشور که از جهان خارج به کلی جدا مانده است بودم. در داخل این کشور، در صنعا، پایتخت حوثی ها و در جبهه جنگ با عربستان سعودی. بدون اینکه کسی مرا کنترل کند توانستم گفتگوهای بسیاری را با مردم انجام دهم. هم با طرفداران و هم با مخالفان حوثی ها.

نتیجه گیری من: در یمن نه نیروهای ایران هست، نه واحدهای حزب الله و حوثی ها نیز عامل ایران نیستند. آنها نا امیدانه مصاف خویش را می جنگند، گذشته از آنچه تبلیغات آمریکا مطرح می سازد. تسلیحات سنگین نیز سالهاست از ایران بدین کشور نمی رسند. در محاصره کامل است. من مجبور بودم در راه جنوب از عدن به صنعا که در شمال غربی واقع است از میان قریب به صد پست بازرسی، که افراد مسلح همه چیز را بازرسی می کردند، بگذرم.

ادعای آمریکا که ایران علی رغم همه ی این پست های کنترل، به یمن موشک های عظیم را رسانده است، به جز داستان سرایی برای کودکان نیست که فقط بدین سبب آنرا تعریف می کنند که خبرنگاران به خاطر محاصره سعودی- آمریکایی دیگر قادر نیستند بدانجا بروند و نیز بخاطر اینکه دروغ گفتن کار ساده ایست.

در این بین یمنی ها تبدیل به ملتی شده اند پر از صنعتگران غیر حرفه ای. آنها با مهارت بسیار همه تسلیحات روسی و کره شمالی را تغییر می دهند. موشک های برد کوتاه را به موشک های برد متوسط، هوا به هوا و زمین به هوا و غیره تبدیل می کنند. ظاهرا این کار مشکلی نباید باشد و تمام اطلاعات لازمه نیزد در اینترنت وجود دارد.

این را که یمن خود پهباد می سازد خودِ سعودی ها نیز تأیید کرده اند. آنها پهبادهای قادر به پرواز دور نیز می سازند. به تازگی و در همین اوائل سپتامبر بود که سعودی ها به گفته خود به یک انبار پهباد و موشک های حوثی حمله کرده و باز هم بیش ار صدها تن را به دیار عدم فرستادند.

پس حوثی ها می توانند به تأسیسات نفتی سعودی حمله کرده باشند. من آگاهانه می گویم «می توانند» زیرا خودم آنجا نبودم. البته انگیزه این کار را به سادگی میتوان دریافت. مناطق تحت کنترل حوثی ها در یمن سالهاست بی رحمانه توسط سعودی ها بمباران می شوند. با تسلیحات آمریکائی، انگلیسی و متاسفانه همچنین با اسلحه جات آلمانی. من خودم شاهد این بمباران های مرگبار در صنعا بودم. با ده ها کشته. که علاوه بر آن مناطق تحت مدیریت حوثی ها دائما محاصره غذایی می شوند. هزاران افراد غیرنظامی توسط بمب ها کشته شده اند و صد هزار کودک در رنج و عذاب گرسنگی به سر می برند.

آیا این پرسش بدخیم قابل مطرح است: ارزش کدامیک بیشتر است، نفت سعودی ها یا جان کودکان یمنی؟ در احتیاج غیر قابل تصوری که یمنی ها به سر می برند، سخت است از آنها انتظار داشته باشیم که دفاعی متناسب و خردمندانه را سامان دهند. به ویژه به این دلیل که آلمان نیز در ویرانگری یمن به دلیل ارسال تسلیحاتش به عربستان سعودی شریک است.

شاید حوثی ها بر این باور باشند که می توانند سعودی ها را با حمله به مرکز رفاهشان به پای میز مذاکره بکشانند. چه کار جنون آمیزی. جنون انسان های نا امیدی که در مقابل نابودی کامل سرزمینشان از خود دفاع می کنند؟

آیا راه حلی نیز هست؟

آمریکا دارد با تحریم هایش یمن و ایران را به ذلت می کشاند. آنها می کوشند کرامت انسانی این دو ملت سرافراز را نابود سازند. تا زمانیکه آمریکا به تحریم های ضد قانونی خویش پایان ندهد اوضاع خاورمیانه انفجارآمیز باقی خواهد ماند. هر روز ممکن است جنگی بزرگ در آنجا درگیرد و تمامی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.

اگر ترامپ و روحانی نتوانند با یکدیگر وارد مذاکره شوند، باید واسطه هایی پا به میدان بگذارند. در گذشته مرکل نامزد مطلوب ایرانیان بود. اما این دیگر به گذشته تعلق دارد. حال ماکرون است که می تواند واسطه گردد. او می باید به ترامپ بفهماند که بدون کنار گذاردن تحریم ها جنگ خواهد شد. زمانی ! حتا اگر توسط عملیات مخفیانه آن گروه از کشورهایی باشد که مدت هاست آرزوی جنگ علیه ایران را در سر می پرورانند.

اما جنگِ بزرگ می تواند شانس انتخاب مجدد ترامپ را از بین ببرد. و این برای او از هر جنگی بیشتر غیرقابل تحمل است. او در مقطع فعلی نمی تواند خواهان این جنگِ غیر قابل پیش بینی باشد. به همین دلیل نیز هست که می گویم: کلید صلح خاورمیانه در واشنگتن است. ما می توانیم از این جنگ از طریق دیپلماسی جلوگیری کنیم. اما ساعت در حال تیک تاک کردن است.