دریافتی, سرتیتر
نوشتن دیدگاه

سرود ناچیزان و یک شعر دیگر – ارنست جونز – ژاله سهند

kar_etehadieh_col


سرود ناچیزان
شاعر: ارنست جونز ERNEST JONES

رهبر و شاعر چارتیست، 1819-1869- محکوم به دو سال زندان در سال 1848

ترجمه: ژاله سهند


 

نازل و نا چیزیم ما- نازل و نا چیزیم ما- بسیار بسیار نازل و نا چیزیم ما

به آن قدری که نازلی و ناچیزی می تواند باشد;

عالی مقامند توانگران – چرا که می آفرینیم اینچنین ما آنان را-

و بسیار تیره بختیم ما!

و بسیار تیره بختیم ما!

بسیار تیره بختیم ما!
می زنیم شخم و می کاریم ما- بسیار بسیار نازل و ناچیزیم پس ما
که در خاک رس کثیف ما می کاویم،
تا آن دمی که برکت دهیم دشت را- با بذری طلایی
و زمین را با یونجه معطر.
جایگاه ما – می دانیم بسیار نازل و ناچیزیم ما.
با این حال در پای پاهای زمیندار:
بسیار نازل و نا چیز نیستیم ما – که نان برویانیم

بسیار نازلیم و ناچیز که نان بخوریم اما.

نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- الی اخر
به زیر، به زیر می رویم ، بسیار بسیار نازل و ناچیزیم ما
به جهنم معادن عمیق غرق شده،
ما اما جمع می آوریم فخر آورترین جواهراتی را که می درخشند
آنوقت تاج سلطان ستمگر می درخشد.
و هر گاه کسری داشت او- برپشت ما
با تمکین می گذارد بارهایی تازه را:
بسیار نازل و ناچیزیم ما که به مالیات رای دهیم

نه آنقدر نازل و ناچیزکه پرداختش نماییم اما.

نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- الی اخر
نازل و ناچیزیم ما، نازل و ناچیزیم ما، اراذل و اوباش محض ، میدانیم ما،

در نتیجه اما قدرت تحول پذیر ما
در پای خرده اربابان، در کالبد ما خواهد بالید
به سوی کاخ و کلیسا و برج-

سپس به سجده – درسرای مرد ثروتمند سقوط خواهد کرد
و مداحی در درب مرد ثروتمند:
برای ساختن دیوار خیلی نازل و ناچیز نیستیم ما
اما برای پای نهادن بر زمین بسیار نازل و نا چیزیم ما.

نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- الی اخر
نازل و نا چیزیم ما- نازل و نا چیزیمما – بسیار، بسیار نازل و نا چیزیم ما

با این حال از انگشتان ما سر می خورد
روالی ابریشمین و البسیه ای که می درخشند
دور اندام فرزندان تکبر.
و آنچه دریافت می کنیم ما- و آنچه می دهیم ما-
می دانیم ما، و سهممان را می دانیم ما:
بسیار نازل و نا چیز نیستیم ما که ببافیم پارچه را-
اما بسیارنازل و ناچیزیم ما که بر تن کنیم لباس را.

نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- الی اخر
نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- بسیار، بسیار نازل و ناچیزیم ما
و با این حال وقتی ترومپت طنین می اندازد
قدرت بازوی مردی فقیر
در راستای قلب مفتخرترین پادشاه دخول خواهد کرد.
نازل و ناچیزیم ما – نازل و ناچیزیم ما – جایگاه ما میدانیم
فقط رسته هایی عادی ایم ما
برای کشتن دشمن -خیلی نازل و ناچیز نیستیم ما

خیلی نازل و ناچیزیم که دست بر فاسد لوس نهیم اما.

نازل و ناچیزیم ما- نازل و ناچیزیم ما- الی اخر

 

The Song of The Low

By ERNEST JONES

Chartist leader and poet, 1819-1869; sentenced in 1848

to two years imprisonment.

WE’ER low—we’re low—we’re very very low,
As low as low can be;
The rich are high—for we make them so—
And a miserable lot are we!
And a miserable lot are we! are we!
A miserable lot are we!

We plough and sow—we’re so very very low,
That we delve in the dirty clay,
Till we bless the plain with the golden grain,
And the vale with the fragrant hay.
Our place we know—we’re so very low,
‹Tis down at the landlords› feet:
We’re not too low—the bread to grow,
But too low the bread to eat.
We’re low, we’re low, etc.

Down, down we go—we’re so very very low,
To the hell of the deep sunk mines.
But we gather the proudest gems that glow,
When the crown of a despot shines;
And whenever he lacks—upon our backs
Fresh loads he deigns to lay,
We’re far too low to vote the tax.
But not too low to pay.
We’re low, we’re low, etc.

We’re low, we’re low—mere rabble, we know,
But at our plastic power,
The mould at the lordling’s feet will grow
Into palace and church and tower—
Then prostrate fall—in the rich man’s hall,
And cringe at the rich man’s door,
We’re not too low to build the wall,
But too low to tread the floor.
We’re low, we’re low, etc.

We’re low, we’re low—we’re very very low,
Yet from our fingers glide
The silken flow—and the robes that glow,
Round the limbs of the sons of pride.
And what we get—and what we give,
We know—and we know our share.
We’re not too low the cloth to weave—
But too low the cloth to wear.
We’re low, we’re low, etc.

We’re low, we’re low—we’re very very low,
And yet when the trumpets ring,
The thrust of a poor man’s arm will go
Through the heart of the proudest king!
We’re low; we’re low—our place we know,
We’re only the rank and file,
We’re not too low—to kill the foe,
But too low to touch the spoil.
We’re low, were low, etc.

https://allpoetry.com/The-Song-Of-The-Low

https://muse.jhu.edu/article/169719

karegar_kapitalist


همه شمایان را برای هزاران سال تغذیه کرده ایم ما


شاعر :پرولتاریایی ناشناس

همه شمایان را برای هزاران سال تغذیه کرده ایم ما

و شما هنوز گرسنگی را به ما خوش باش می گویید

اگرچه هرگز یک دلار از ثروت شما مهیا نیست

اما نشانه می گیرید مرگ کارگر را.

بهترین هایمان را ما ثمر داده ایم برای آسایش شما

و شما بر روی پشم سرخین می گویید دروغ

پس اگر خون، بهای تمام ثروت شمایان باشد،

خدای خوب! ما به تمامی پرداخت کرده ایم آنرا.

تا حال هرگز بسوی آسمان معدنی منفجر نشده است

برای شما اما زنده مدفون شده ایم ما.

تا حال هرگز بسوی ساحل لاشه کشتی ای رانده نشده است

ما اما خدمه هولناک آن هستیم.

مرده با کوره آهنگری سرخ گمان کن ما را

و کارخانه هایی را که می چرخانیم ما

اگر خون بهای ثروت ملعون شما باشد

خدای خوب! ما به تمامی پرداخت کرده ایم آنرا.

همه شمایان را برای هزاران سال تغذیه کرده ایم ما

برای آنکه حکم ما اینست، می دانید شما

از روزهایی که در کشتزاران خود به زنجیر کردید ما را

تا اعتصاب یک هفته پیش.

گرفته اید شما زندگی امان را، و بچه ها و همسرانمان را،

و گفته شدیم ما که این سهم قانونی شماست

اما اگر خون بهای ثروت قانونی شما باشد

خدای خوب! عادلانه ما آن را خریداری کرده ایم.


We Have Fed You All for a Thousand Years.

Poem—By an Unknown Proletarian.

We have fed you all, for a thousand years

And you hail us still unfed,

Though there’s never a dollar of all your wealth

But marks the worker’s dead.

We have yielded our best to give you rest

And you lie on crimson wool.

Then if blood be the price of all your wealth,

Good God! We have paid it in full.

There is never a mine blown skyward now

But we’re buried alive for you.

There’s never a wreck drifts shoreward now

But we are its ghastly crew.

Go reckon our dead by the forges red

And the factories where we spin.

If blood be the price of your cursed wealth

Good God! We have paid it in.

We have fed you all for a thousand years—

For that was our doom, you know,

From the days when you chained us in your fields

To the strike of a week ago.

You have taken our lives, and our babies and wives,

And we’re told it’s your legal share;

But if blood be the price of your lawful wealth

Good God! We have bought it fair


https://www.youtube.com/watch?time_continue=31&v=PWTXyO2MOlQ

https://en.wikisource.org/wiki/Songs_of_the_Workers_(15th_edition)/We_Have_Fed_You_All_for_a_Thousand_Years

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.