سياسی, سرتیتر

بونو در داووس

davos_2019


منبع: صدای سوسیالیستی

نویسنده: دان تاراگان

تارنگاشت عدالت


در گذشته یک سگ ژرمن شپرد داشتم، که به بیسکویت مارک بونیوس علاقه داشت. هنگامی که برای نخستین بار شنیدم که پاول هیوسن به لقب «بونو» مشهور است، نمیتوانستم نام او را از بیسکویت سگ جدا کنم. وی عادت داشت در حوالی خیابان گرافتون (Grafton Street) در دوبلین با دیگر اعضای «یوتو» (U2) پرسه بزند. شخصاً، آنها را تقریباً پیش پا افتاده میدانستم.

اما، از آن زمان تاکنون به یک بِرَند جهانی مبدل شده اند. ثروت هیوسن حدود ۷۰۰ میلیون دلار تخمین زده میشود. او در ژانویه در «همایش اقتصادی جهان» در داووس، سوئیس ظاهر شد، و درباره سرمایهداری چندین اظهارنظر نمود که وسیعاً در رسانههای سرمایهداری نقل شد.

هیوسن قدری شبیه سگ است. سگ بازی میکند تا یک «بونیو» دریافت کند؛ هیوسن همین را انجام میدهدوگرنه در داووس ظاهر نمیشد.


داووس مراسمی است که فقط با دعوت میتوان به آن راه یافت. داووس از مدیر عاملهای ۱۰۰۰شرکت در جهان، همراه با سیاستمداران، دانشگاهیان، و دیگران تشکیل میشود. برای دعوت شدن شما باید برای طبقه سرمایهدار خودشیرینی کرده باشید.


داووس مراسمی است که فقط با دعوت میتوان به آن راه یافت. داووس از مدیر عاملهای ۱۰۰۰شرکت در جهان، همراه با سیاستمداران، دانشگاهیان، و دیگران تشکیل میشود. برای دعوت شدن شما باید برای طبقه سرمایهدار خودشیرینی کرده باشید.

هیوسن چندین اظهارنظر کرد و از جمله گفت سرمایهداری «غیراخلاقی» نیست، «از نظر اخلاقی خنثا» است. این گندهگویی به این میماند که گفته شود جعبه دنده یک خودرو «از نظر اخلاقی خنثا» است. سرمایهداری یک شیوه تولید است، نه یک حُکم مذهبی. همانطور که یک خودرو به یک راننده نیاز دارد تا آنرا روشن کند، سرمایهداری به انسان نیاز دارد. از سوی دیگر، شما افراد یا گروهایی از سرمایهداران را دارید که با هم یکی میشوند تا سرمایه آنها برایشان منفعت به وجود آورد.


در روزهای نخستین شیوه تولید سرمایهداری آنها بنگاههای تولیدی ایجاد کرده بودند و چیزی برای فروش و کسب منفعت تولید میکردند. برای اینکه در فروش سود ببرید باید به هزینه توجه کنید. یکی از آن هزینهها کار است.


در روزهای نخستین شیوه تولید سرمایهداری آنها بنگاههای تولیدی ایجاد کرده بودند و چیزی برای فروش و کسب منفعت تولید میکردند. برای اینکه در فروش سود ببرید باید به هزینه توجه کنید. یکی از آن هزینهها کار است.

فرض کنیم بنگاه میخ تولید میکند؛ در آنصورت هر مرحله از ماده خام آهن یا چدن گرفته، تا ماشینآلات و زیرساخت، همۀ مراحل، هزینه کار خواهند داشت. این هزینهها ارزش میآفرینند و منبع سود هستند.


هر چه هزینه کار کمتر باشد سود بیشتر خواهد بود. لذا، زمانی که کارگران متشکل میشوند، سندیکا تشکیل میدهند، و دستمزد و شرایط بهتر میطلبند، این بر مقدار سود تأثیر خواهد گذاشت.


هر چه هزینه کار کمتر باشد سود بیشتر خواهد بود. لذا، زمانی که کارگران متشکل میشوند، سندیکا تشکیل میدهند، و دستمزد و شرایط بهتر میطلبند، این بر مقدار سود تأثیر خواهد گذاشت. بنابراین، سرمایهدار است که غیراخلاقی است، و میخواهد دستمزدها و شرایط اشتغال را در حداقل نگه دارد.

اگر هیوسن به دور و بر خود نگاه کند کودکان کار، شرایط کار نامساعد و دستمزدهای برده‌‌وار را در هر جا که شیوه تولید سرمایهداری وجود دارد، خواهد دید.

من به موسیقی آنها علاقه ندارم، اما آنها با اجرای هر برنامه ۵ میلیون یورو به دست میآورند. زمانیکه دولت سقف درآمدهای هنری را ۲۵۰ هزار یورو مشخص کرد، «یوتو» کار خود را به هلند منتقل کرد. به دیگر سخن، آنها به جای پرداختن مالیات مقرر، برای حداکثر کردن سود خود به جای دیگر نقل مکان کردند. همه این قانونی است، اما دشوار بتوان این را «از نظر اخلاقی ختثا» دانست.

یک اظهار نظر دیگر از هیوسن این است که سرمایهداری «بیش از هر ایسم دیگری مردم را از فقر بیرون آورده استاینکه او چگونه به این نتیجه رسیده است، حیرتانگیز است. این حرف ممکن است خوشآیند اشخاص در داووس باشد، اما به گوش هر کس ديگری سَبُکمغزانه است.

هواداران سرمایهداری، از توماس پیکتی (نویسنده «سرمایهداری در قرن بیستویکم») تا وارن بافتفرزانه اوماها»)، معتقدند که ثروت بیش از هر زمان دیگری در دست تعدادی اندک متمرکز است. به طور مشخص به «یوتو» نگاه کنید: آنها، اساساً صدا درمیآورند و با آهنگی که شنونده میپسندد، میخوانند. در یک برنامه زنده، آنها در نورپردازی، محل برنامه و غیره سرمایهگذاری میکنند. سود از ورودیه، حمایت شرکتها، فروش موسیقیمنهای دستمزد کارگران آماده کننده صحنه و جمع کننده بلیطها و غیره، و مالیاتمیآید. آنها درآمد حاصل را به طور برابر بین همه کسانی که با هم برنامه را به اجرا درآورند، توزیع نمیکنند. آنها با پایین نگه داشتن هزینۀ کار سود را حداکثر مینمایند.

هیوسن ممکن است متوجه شده باشد که مردم برای رسیدن به اروپا و داشتن شانس یک زندگی بهتر از آفریقای سیاه فرار میکنند. سرمایهداری هرگز بیش از هر ایسم دیگری مردم را از فقر بیرون نیاورده است.


در آمریکای جنوبی نیروهای استعماری از اسپانیا و جاهای دیگر نه فقط جمعیتهای بومی را نابود کردند، بلکه منابع طبیعی و داراییهای این کشورها، از قبیل طلا، نقره، مس و کائوچو را به یغما بردند. استمعارگران اروپایی همین را در آمریکای شمالی انجام دادند.


در آمریکای جنوبی نیروهای استعماری از اسپانیا و جاهای دیگر نه فقط جمعیتهای بومی را نابود کردند، بلکه منابع طبیعی و داراییهای این کشورها، از قبیل طلا، نقره، مس و کائوچو را به یغما بردند. استمعارگران اروپایی همین را در آمریکای شمالی انجام دادند.

بسیار محتمل است که در ونزوئلا با حمایت ایالات متحده و بریتانیا، علیه نیروهای دمکراتیک کودتا صورت گیرد. حتا در ایرلند، عوامل انگلیس جنگلهای کشور ما را از بین بردند و سعی کردن فرهنگ ما را نابود کنند. از سوی دیگر، اتحاد شوروی، کوبا و چین علیرغم همه خرابکاریها بر ضد آنها، میلیونها انسان را از فقر بیرون آوردند و به آنها آموزش، و یک سطح زندگی تضمینشده دادند.


سرمایهداری فاشیستهایی مانند هیتلر و هولوکاست را تولید کرد. سرمایهداری اگر همینطور ادامه یابد کره زمین و هستی انسان را نابود خواهد کرد.


سرمایهداری فاشیستهایی مانند هیتلر و هولوکاست را تولید کرد. سرمایهداری اگر همینطور ادامه یابد کره زمین و هستی انسان را نابود خواهد کرد.

زمانی که «اسناد پارادایس» (Paradise Papers) برملا کرد که هیوسن از طريق مالت با استفاده از سرمایهگذاری در مستغلات از مالیات فرار کرده است، وی گفت: «این فقط برخی افراد زیرک را نشان میدهد که برای ما کار میکنند و سعیشان بر این است که مالیاتما منطقی باشد

چرا به جای پرداختن مالیاتهای خود به ایناستراتژیستهای مالیاتی پول میدهی؟ این یک پرسش اخلاقی است. تعداد اندکی از سرمایهداران اخلاقی هستند.

«همایش اقتصادی جهان» میگوید میخواهد تا سال ۲۰۳۰ فقر جهانی را ریشهکن کند. همانطور که جان وین میگفت: «خوابش را ببینید


https://socialistvoice.ie/2019/02/bono-at-davos/