تیتر۱, سياسی

تحریم ها به عنوان سلاح های کشتار جمعی – گاریکای چنگو

sennseman.png


از آنجائی که ونزوئلا حاضر به تسلیم شدن به زورگویی های چپاولگرانه آمریکا نیست، از سوی آمریکا مورد تهاجم قرار میگیرد.


اخیرا کاریکاتوری نظرم را جلب کرد، «فرشته مرگ» معروف با تن پوشی از پرچم آمریکا در راهروئی بلند.

«فرشته مرگ»  در حالیکه  از خود در مسیرش ردپای خونین باقی می گذارد دربه در گام بر می دارد و بالای هر دری نام کشوری نوشته شده است، در مقابل دری که نام ونزوئلا بر آن نوشته شده دق الباب می کند.

حتی اگر ابرقدرت همواره مستقیما از اسلحه برای رسیدن به اهدافش  استفاده نکند، روش ظریفتر آن سلاح مرگبارکشتار جمعی است. تحریم ها!


نوشته: پرفسورگاریکای چنگو

منتشر شده در روبیکون

مترجم سیما صابر


سیاست تحریم های آمریکا بدترین جنایت علیه بشریت پس از جنگ جهانی دوم است.

garikai chengu.png

گاریکای چنگو

سیاست تحریم های آمریکائی به تنهائی بیشتر از تمامی سلاح های اتمی، بیو لوژیکی و شیمیائی در تاریخ بشر قربانی گرفته است.

 

این حقیقت که در ونزوئلا هدف آمریکا نفت است و نه دمکراسی تنها آندسته از شاهدان را دچار شگفتی می‌کند که که اخبار را بدون عقبه تاریخی اش پذیرا هستند.
اصرار آمریکا برای تسلط به ونزوئلا به خاطر موقعیت جغرافیایی و سوق الجیشی این کشور به مثابه کانون و مرکز ارتباطی بین آمریکای مرکزی دین و جزایر کارائیب است.
تاریخ آمریکای لاتین نشان داده است که تسلط بر ونزوئلا برابر است با تسلط بر آمریکای مرکزی و جنوبی.
امریکایی ها از وقتی که هوگو چاوز با رهبری انقلاب بولیواری به قدرت رسید همیشه تلاش کرده‌اند از طریق کودتا و یا حمایت از کودتا و یا پشتیبانی مالی از اپوزوسیون، سیستم سوسیالیستی حاکم بر ونزوئلا را سرنگون کنند، سر آخر باید تاکید کرد که هیچ چیزی غیر دموکراتیک تر از یک کودتا نیست.

جنایت علیه بشریت

«آلفرد ده زایاس» گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در مورد حقوق بشر، چند روز پیش از دیوان عالی بین المللی درخواست کرد که تحریم ها (آمریکا و متحدانش) علیه ونزوئلا را به عنوان «جنایت علیه بشریت» مورد تحقیق و بررسی قرار دهند.

در پنج سال گذشته تحریم های آمریکا باعث قطع کامل رابطه ونزوئلا با بازارهای جهانی شده که منجر به سقوط کامل تولید نفت در این کشور گردیده است. سطح و کیفیت زندگی مردم ونزوئلا تحت تاثیر این سیاست به پائین ترین درجه ای سقوط کرده که در تاریخ آمریکای لاتین بی سابقه است.

تا قبل از بکار گیری این تحریم های آمریکا، سوسیالیسم در ونزوئلا توانسته بود نابرابری و فقر را کاهش داده و همزمان حقوق بازنشستگی را بالا ببرد. همزمان در همین کشور ایالات آمریکا نابرابری و فقر افزایش یافته و حقوق بازنشستگی کاهش یافت!

از طریق درآمد فروش نفت، پرزیدنت چاوز موفق شد پروژه های اجتماعی مانند، سیستم رایگان سلامت (بیمه های رایگان بیماران)، آموزش رایگان، شبکه غذائی ارزان و انبوه سازی مسکن را تامین مالی کند.

سیستم مالی دلار

برای اینک واقعا به این نکته پی ببریم چرا آمریکا به جنگ اقتصادی علیه مردم ونزوئلا دست میزند باید بررسی رابطه تاریخی «پترو دلار» و «سلاح کشتار دسته جمعی تحریم ها» بپردازیم: تا قبل از قرن بیستم ارزش پول توسط طلا تعیین میشد. توانائی یا سقف ارائه وام به مشتری برای بانکها بدلیل محدود بودن ذخیره مالی آنها(طلا – مترجم) محدود بود.

تا اینکه پرزیدنت نیکسون در سال ۱۹۷۱ تصمیم گرفت وابستگی آمریکا به استاندارد طلا را ملغی کند.

آمریکا و عربستان سعودی توافق نامه ای تحت عنوان«نفت در برابر دلار» را منعقد کردند، که مسیر تاریخ را تغییر داد و باعث و بانی جنگ های زیادی بخاطر تسلط بر منابع نفت و گاز شد.
این توافق عربستان را متعهد میکرد که نفت خود را فقط در برابر ارز خارجی دلار به فروش برساند(مهم نبود خریدار از کدام کشور است معامله تنها با دلار انجام میشد – مترجم).بر اساس این توافق نامه، عربستان سعودی متعهد میشد که درآمدهای نفتی اش را به بانک‌ها و موسسات مالی آمریکایی بسپارد! زعنی در واقع دلار های ناشی از فروش نفت دوباره به آمریکا سرازیر میشد.

در برابر این دست و دلبازی آل سعود، آمریکا متعهد شد که رژیم حاکم بر عربستان را از طریق پشتیبانی نظامی و مستشاران نظامی مورد حمایت مستقیم قرار دهد.
این نقطه آغازین یک جهش واقعا بزرگ برای ایالات متحده بود. دسترسی به نفت دیگران امکان رشد و ارتقای آمریکا در قرن بیستم را برای رسیدن به مرحله امپراطوری امپریالیستی را فراهم آورد، و توافق «پترودلار» کلید موفقیت آمریکا برای تسلط یکجانبه بر جهان شد.
هزینه ماشین جنگی امریکا توسط درآمدهای نفتی تامین شد و در عین حال این ماشین جنگی به عنوان محافظ تولید واستخراج نفت و رژیم های آمریکائی کشورهای نفت‌خیز بکار گرفته شد.
اگر کشوری بخود این جرأت میداد که سیستم نفت «پترودلار» را زیر سوال ببرد و یا آنرا تضعیف کند، برای رهبران واشنگتن این عمل با اعلام جنگ علیه آمریکا تفاوتی نمی‌کرد.
در بیست سال گذشته عراق، لیبی و ونزوئلا تهدید کردند که نفت خود را دیگر با دلار معامله نکنند بلکه با ارزهای دیگری به فروش رسانند. این کشور‌ها بلافاصله توسط آمریکا مورد تحریم قرار گرفته اند.
بمرور زمان سیستم «پترودلار» فقط برای نفت بکار گرفته نشده و گام بگام دلار به عنوان ارز تمامی معاملات بین المللی، بویژه کالاهای پر مصرف و پر تقاضا بکار گرفته شد.
این سیستم به آمریکا یاری رساند که با وجود بدهکاری های بی حد و اندازه اش بتواند به جایگاه تنها ابر قدرت حاکم بر جهان تکیه بزند.

توطئه گری با اهداف شیطانی

بر اساس این واقعیت که ونزوئلا از ذخایر معدنی به ارزش میلیاردها دلار برخوردار است نه تنها بایستی این کشور در ناز و نعمت غوطه‌ور باشد بلکه در واقع باید در رأس هرم کشورهای در حال رشد قرار داشته باشد.

اما به واقع ونزوئلا ورشکسته است چرا که آمریکا رابطه این کشور را بازارهای جهانی قطع کرده و تنها یک قلم در ۵ سال گذشته ۶ میلیارد دلار به ونزوئلا ضرر زده است.
بدون تحریم ها ونزوئلا قادر خواهد بود به آسانی وضعیت اقتصادی اش را بهبود بخشد. ونزوئلا می‌تواند بخشی از ثروت ملی خود ویا ذخیره ۸ میلیاردی طلایش را به عنوان پشتوانه برای دریافت وام های لازم بکار گیرد و بسرعت وضعیت اقتصادی مردم و کشور را بهبود بخشد.

برای درک بهتر بحران ونزوئلا ومدل تحریم ها علیه این کشور بهتر است نگاهی به تاریخچه شکل گیری تحریم ها به مثابه سلاح کشتار جمعی بیندازیم. در انتهای جنگ جهانی دوم پرزیدنت ترومن رئیس جمهور وقت آمریکا به نیروی هوایی این کشور دستور بمباران دو شهر، هیروشیما و ناگازاکی را داد، در کمتر از چند ثانیه ۱۴۰ هزار انسان خاکستر شدند، تصاویر وحشت آور و هولناک اجساد سوخته غیرنظامیان و خرابه های این شهر ها در رسانه های آن زمان منتشر شد و موجب خشم و نفرت بی مثال ابنای بشر از آمریکا و ارتشش گردید

شکست سیاسی این جنایت بی بدیل باعث شد که سیاستمداران ایالات متحده به فکر اختراع سلاح ظریف تری از تخریب جمعی بیاندازد: تحریم های اقتصادی.

تحریم ها – از لحاظ تاریخی
واژه «سلاح کشتار جمعی» برای اولین بار توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۸ و برای «سلاح های اتمی، سلاح های مجهز به مواد رادیو اکتیویته، سلاح های کشنده شیمیایی یا بیولوژیک» که در آینده هم می‌توانند ابداع واختراع و به کار برده شوند و تاثیر مخرب آنها قابل مقایسه با سلاح های نامبرده می باشد به کار برده شد.

رژیم امریکا در سال ۲۰۰۱ در سازمان ملل اعلام کرد که رژیم عراق سلاح های کشتار جمعی در اختیار دارد، رژیم عراق یک رژیم حامی تروریسم می باشد، رژیم عراق حامی و متحد القاعده و بن لادن است. تمامی این ادعاها دروغ و بی پایه و اساس بودند.در حقیقت آمریکا در همان زمان نیز می دانست که تنها سلاح هایی که در اختیار رژیم عراق داشتند نه سلاح های اتمی بلکه ته مانده ی سلاح های شیمیایی و بیولوژیکی در انبارهای ارتش عراق بودند. اما آمریکایی ها از کجا به این دقت می دانستند که چنین سلاح‌هایی و در چه مقدار در انبارهای صدام حسین قرار دارند؟ از آنجا که همین دولت آمریکا بود که در سال ۱۹۹۱ این سلاح ها را در اختیار رژیم بعثی عراق قرارداد تا آنها را علیه نیرو های نظامی و مردم ایران (و کردهای عراقی- مترجم)به کار ببرد.
اما دولت آمریکا آگاهانه این حقیقت را پنهان می‌کند که رژیم صدام حسین از مهم ترین و نزدیکترین متحدین دولت آمریکا در آن زمان به شمار می رفت.تنها دلیل واقعی حمله نظامی آمریکا به رژیم صدام حسین و قبل از آن کلید خوردن تحریم های غیر انسانی و کشنده علیه مردم عراق این واقعیت بود که صدام حسین تصمیم گرفت که از معامله نفت در برابر دلار دست شسته و درآمدهای نفتی عراق را با ارز های دیگری مبادله کند.

raqqa_ syria_ february

اثرات ویرانگر
بر اساس آمار سازمان ملل یک میلیون و هفتصد هزار نفر جان خود را بخاطر تحریم های آمریکا در عراق از دست دادند که نیم میلیون نفر از آنها را کودکان تشکیل میدادند. (بابت یاد آوری در بمباران اتمی ژاپن توسط آمریکا یکصد و چهل هزار نفر کشته شدند! – مترجم )
در سال ۱۹۹۶ خبرنگاری از وزیر خارجه وقت آمریکا «مادلین اولبرایت» در مورد آمار فوق و بویژه قربانی شده نیم میلیون کودک توسط این تحریم ها پرسید، اولبرایت به عنوان یکی از مهمترین شخصیت سیاسی آمریکا پاسخ داد: «این انتخاب آسانی نبود ولی ما معتقدیم ارزشش را داشت» بدون شک سیاست تحریم های آمریکا علیه دیگر کشورها چیزی نیست بجز قتل عام دولتی با تاثیرات و پی آمدهای هولناک!

در ۵ سال گذشته درآمد سرانه افراد در ونزوئلا بدلیل تحریم ها ۴۰ ٪ کاهش یافته است.کاهشی که با سقوط درآمد سرانه مردم عراق و سوریه در اوج جنگ قابل مقایسه است.

میلیونها نفر از مردم ونزوئلا به دلیل تحریم ها مجبور به ترک میهنشان شده اند.اگر امریکائیها اینقدر نگران وضعیت مهاجران ونزوئلايی هستند بهتر است فورا سیاست خارجی غیر انسانی و ویرانگر ترامپ و دولتشان را که انسان ها را مجبور به ترک کشورشان می کند کنار بگذارند.
در دوران هوگو چاوز سیاست استقبال از بازگشت مهاجران به اجرا گذاشته می شد و ونزوئلا در آن زمان به عادلانه ترین کشور آمریکای لاتین به لحاظ تقسیم درآمد تبدیل شه بود..

Muammar_al-Gaddafi_at_the_AU_summit

یکی دیگر از رهبرانی که سیاست به کار گیری درآمد نفت برای بهبود وضع مردم کشورش را بکار بست سرهنگ معمر القذافی بود او نیز می بایستی متحمل تحریم های سنگینی علیه کشورش شود.
سرهنگ قدافی که در سال ۱۹۶۷ در یکی از فقیرترین کشورهای آفریقا بقدرت رسید توانست لیبی را در مدت زمان کوتاهی به ثروتمندترین و مرفه ترین کشور آفریقائی مبدل سازد.
شاید ناتو بزرگترین گناه قذافی در این می دید که سرهنگ سرآخر مصمم بود معاملات نفتی را بدون دلار انجام دهد و واحد پولی جدیدی که اعتبار مالی اش را از طلا می گرفت را جایگزین ارزهای ناتوان کشورهای آفریقا ی کند.(برای اطلاعات بیشتر به مقاله «چرا قذافی باید کشته میشد» مراجعه کنید)
آفریقا سریعترین رشد صنعت نفت در جهان را داراست و انجام معاملات نفتی با یک واحد پولی آفریقائی بجای دلار می توانست برای اقتصاد امریکا و بخصوص نخبگان حاکم که حافظان سیستم «پترو دلار» می باشند نتایج خطرناکی داشتن باشد.
به همین علت پرزیدنت کلینتون با امضای قانون تحریم ها علیه عراق و لیبی آسیب جدی به اقتصاد و جامعه این کشورها زد.

بر اساس گزارش واحد کمک رسانی به کودکان سازمان ملل این تحریم ها عامل اصلی ایجاد مشکلات و درد و رنج در ابعاد وسیع در سراسر کشور برای غیر نظامیان شده است، این تحریم ها بویژه باعث محدودیت شدید در تحویل سوخت، کاهش دسترسی به پول نقد و محدودیت جدی در ارائه مواد غذایی و دارو در این کشور ها بوده است. این حقایق نشان می دهد که بدون شک، تحریم های آمریکا سلاح های کشتار جمعی است.

clinton_libi

کشورهای ویران شده

همین چند سال پیش بود که هردو کشور عراق و لیبی مدرن ترین و سکولارترین کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا بودند و مردمانش از مرفه ترین مردم منطقه به حساب میآمدند، تجاوز نظامی و تحریم های ایالات متحده آمریکا از آنان کشورهای ویرانه باقی نهاده، بهترین مثال برای بکار گیری موفقیت آمیز سلاح کشتار جمعی!
هوگو چاوز در جریان تجاوز نظامی غرب به لیبی گفت: «آنها فقط بدنبال نفت لیبی هستند و جان مردم برایشان پشیزی ارزش ندارد»
در سپتامبر ۲۰۱۷ پرزیدنت مادور به قول هوگو چاوز به مردمش جامه عمل پوشاند «فروش نفت با ارز»یوآن» بجای دلار»، فقط چند هفته بعد دونالد ترامپ فرمان تشدید تحریم های فلج کننده ونزوئلا را امضا کرد.
روز دوشنبه جان بولتون مشاور امنیتی دونالد ترامپ تحریم های جدیدی اعلام کرد که نتیجه این تحریم‌ها دزیدن علنی ۷ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی شرکت نفت ونزوئلا بود.

bolton-war.jpg

در همین کنفرانس مطبوعاتی جان بولتون با دفترچه یادداشتی حاضر شد که روی آن با خط قرمز نوشته شده بود «۵ هزار سرباز به کلمبیا» او بعدا چنین ادعایی را تکذیب کرد و گفت که ترامپ تنها!! اعلام کرده است که تمام گزینه ها روی میز است.
رسانه‌های آمریکایی بدون شک جزو فاسد ترین موسسات این کشورند.آنها ممکن است انتقاداتی به سیاستهای داخلی آمریکا داشته باشند، اما وقتی نوبت راه انداختن جنگ برای دستیابی به نفت برسد همه آنها یک صدا یک سرود را می‌خوانند. فاکس نیوز، سی ان ان و نیویورک تایمز همه یکصدا مردم آمریکا برای حمله به عراق تحریک کردند، چه در زمینه دروغپراکنی در مورد سلاح های کشتار جمعی و چه در مورد بکار گیری سلاح کشتار جمعی تحریم ها. رسانه ها ی غربی به تکرار همین روش غیر اخلاقی در مورد لیبی نیز پرداخته و همین برنامه را در مورد ونزوئلا هم به جلو میبرند.
«دمکراسی» و «آزادی» همیشه بهانه ای برای غارت نفت و ثروت دیگران بوده و رسانه‌ های غربی نیز همواره در خدمت این هدف بوده اند.
جنگ اقتصادی علیه ونزوئلا مدت هاست که در جریان است، جنگ نظامی علیه ونزوئلا بزودی آغاز خواهد شد.

دونالد ترامپ اخیرا «الیوت آبرامز» را به عنوان مامور ویژه برای عملیات در ونزوئلا انتصاب کرد، فردی که گذشته بسیار تیره و تاری در آمریکای لاتین از خود بجا نهاده است، آبرامز توسط هیئت تخقیق و بازرسی کنگره ی آمریکا مورد «رسوائی ایران کنترا در نیکاراگوئه» به خیانت و فساد اعتراف کرده و محکوم شد.

رسوائی بزرگی که منجر به اخراج و محکومیت وی شد و به بزرگترین رسوائی دوران ریگان معروف شد، البته آبرامز بعدا توسط جورج بوش پدر بخشیده شد! رد پای آبرامز در بزرگترین قتل عام ارتش آمریکا در السالوادور قابل رویت است.

کودتا غیر دمکراتیک ترین روش تغییر است. «آلفرد ده زایاس» نماینده ویژه سازمان ملل برای دفاع از حقوق بشر هشدار میدهد: » هدف آمریکا براندازی دولت قانونی ونزوئلا و نصب یک دولت نئولیبرال بجای آن است تا همه چیز را خصوصی سازی کرده تا بخشی ار سرمایه داران سودهائی نجومی به جیب بزنند، آمریکا در این عملیات ار حمایت تراست های بین المللی برخوردار خواهد بود.»

از سال هشتاد میلادی آمریکا از بزرگترین طلبکار دنیا به بدهکارترین کشور دنیا تبدیل شده است. تنها بدلیل سرپا نگه داشتن سیستم «پترو دلار» توانسته است آمریکا به شکل تصنعی هژمونی خود را بر دنیا حفظ کرده و هزینه لشگر کشی ها و گسترش فعالیت های نظامی اش را تامین کند.

آمریکا در گذشته به تولیدات صنعتی و صادراتش افتخار می کرد، امروز مهم ترین صادرات آمریکا دلار است. هر ملتی که این مهمترین کالای صادراتی آمریکا را تهدید کند، مانند ونزوئلا، با دومین کالای صادراتی آمریکا مواجه خواهد شد، با سلاح های کشنده آمریکائی و قبل از هرچیز با سلاح کشتار جمعی – تحریم.


گاریکای چنگو تاریخدان و متخصص تاریخ کهن آفریقاست و در دانشگاه هاروارد، استنفورد و کلمبیای آمریکا به تحقیق مشغول است. ایمیل او برای تماس: garikai.chengu@gmail.com