اخبار ویژه

فراخوان حمایت از دولت قانونی ونزوئلا

* دور تازه‌ای از مداخله‌ی امپریالیستی در ونزوئلا در حالی آغاز شده است که مخالفان دولت بدون اعتنا به رویکرد مسالمت‌آمیز دولت مبنی بر لزوم پایبندی به قانون و گفتگو به‌عنوان تنها راه‌حل برون‌رفت از بحران سیاسی، از هیچ تلاشی به‌منظور ایجاد بی‌ثباتی فروگذار نمی‌کنند: از تحریک ارتش به کودتا و توسل به دولت‌های خارجی گرفته تا دعوت شهروندان به خشونت علیه حامیان دولت.

* خوان گوایدو، رئیس مجلس ملی ونزوئلا که تا پیش از اغتشاشات کنونی سیاستمداری کم‌نام‌ونشان در سطح جهان محسوب می‌شد، چند روز پیش از مراسم تحلیف رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو و آغاز دومین دور ریاست‌جمهوری او، برخلاف نص قانون اساسی اعلام کرد «مادورو مشروعیت ندارد و مجلس نماینده‌ی مشروع مردم ونزوئلا به‌شمار می‌آید.» این در حالی بود که‌ مادورو در انتخابات بهار ۲۰۱۸ که با حضور ناظران بین‌المللی برگزار شد، با حدود دوسوم آراء شرکت‌کنندگان به ریاست‌جمهوری رسید.

* علاوه بر تحرکات داخلی مخالفان، دولت بولیواری از مدت‌ها پیش تحت فشارهای متعدد داخلی و بین‌المللی قرار داشت: کشورهای گروه لیما – به‌جز مکزیک – (متشکل از متحدان منطقه‌ای آمریکا که در تابستان ۲۰۱۷ به‌منظور مقابله با جمهوری بولیواری ونزوئلا در سطح منطقه تشکیل شد) پیش از مراسم تحلیف و همصدا با گوایدو، مادورو را فاقد مشروعیت توصیف کردند و از وی خواستند کناره‌گیری کند. سازمان کشورهای آمریکایی هم در تابستان گذشته تهدید کرده بود که «امکان مداخله‌ی نظامی در ونزوئلا منتفی نیست.» علاوه بر این‌ها، دولت ونزوئلا با زنجیره‌ای از تحریم‌ها علیه مقامات، بلوکه‌کردن اموال و دارایی‌ها در خارج از کشور، کارشکنی و اخلال اقتصادی توسط بنگاه‌های بزرگ متعلق به کلان‌سرمایه‌دارانِ وابسته، و موج تبلیغات دروغین در رسانه‌های جریان غالب و شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو بوده است.

* در پرده‌ی پایانی این نمایش، گوایدو با حضور در جمع هوادارانش در خیابان و قرائت بیانیه‌ای، خود را رئیس‌جمهور ونزوئلا خواند و ساعتی بعد، کاخ سفید وی را به‌عنوان رئیس‌جمهور به‌رسمیت شناخت.

* آنچه در ونزوئلا می‌گذرد یک نمونه‌ی مثال‌زدنی از مداخله‌جویی، تلاش برای کودتای «نرم»، و توسل به طرق خشونت‌آمیز و غیرقانونی برای به‌زیرکشیدن دولتی محسوب می‌شود که در طول دو دهه‌ی گذشته همواره مورد حمایت اکثریت جامعه بوده و هرجا هم در انتخابات شکست خورده، به‌عنوان نمونه در همه‌پرسی تغییر قانون اساسی در سال ۲۰۰۷، به رأی اکثریت تمکین کرده است.

* ونزوئلا امروز تاوان انقلاب ۱۹۹۹ به رهبری هوگو چاوس و احیاء روح آزادی‌خواهی و استقلال‌طلبی و عدالت‌جویی را می‌دهد: دشمنی‌های آشکار و نهان ایالات متحده و هم‌پیمانانش، کودتاهای سخت و نرم، و جنگ اقتصادی بی‌امان به‌منظور ایجاد نارضایی وسیع در مردم و تزلزل در بنیان‌های اقتصادی کشور، در سرتاسر دو دهه‌ی گذشته با هدف مقابله با کوشش انقلابیون ونزوئلایی برای ساخت جامعه‌ای مستقل مبتنی بر عدالت اجتماعی و خلع ید از استثمارگران و استعمارگران صورت گرفته است.

* اتحاد عدالت‌خواهان ایران ضمن دفاع همه‌جانبه از دولت قانونی رئیس‌جمهور مادورو و جنبش بولیواری، مداخله‌ی امپریالیستی در این کشور و اقدام مخالفانِ متکی به قدرت‌های خارجی به‌منظور غصب جایگاه ریاست‌جمهوری را محکوم و آن را جزئی از روند توسعه‌طلبی ایالات متحده در آمریکای لاتین و تلاش برای براندازی حکومت‌های مستقل ارزیابی می‌کند.

اتحاد عدالت‌خواهان ایران در عین‌حال تمام نیروهای عدالت‌خواه و میهن‌دوست ایران را به حمایت از دولت قانونی ونزوئلا فرامی‌خواند و بر این نکته تأکید می‌ورزد که اتخاذ موضع اصولی علیه مداخله‌جویی امپریالیسم در ونزوئلا و ابراز همبستگی با دولت و مردم این کشور، بخش جدایی‌ناپذیر از مبارزه برای ایجاد جهانی عادلانه، عاری از زورگویی، و مبتنی بر احترام به حق حاکمیت ملی و اراده‌ی ملت‌هاست.

در دفاع از استقلال و آزادی و عدالت اجتماعی، متحد شویم!

شورای مرکزی اتحاد عدالت‌خواهان ایران
۸ بهمن ۱۳۹۷

کانال تلگرام شورای مرکزی اتحاد عدالت‌خواهان ایران

http://t.me/SocialJusticeIran