کارگری, سرتیتر

نقش زنان فلسطینی در جنبش مقاومت – لینا السافین

بازداشت زنان فلسطینی شدت گرفته است

بر گرفته از «ستاره سرخ» نشریه هفتگی حزب کمونیست هند(مارکسیست لنینیست)

 نقش زنان فلسطینی  در جنبش مقاومت لینا السافین(LINAH ALSAAFIN  ) 17

آوریل 2014 علی رغم آنکه جنگیدن ریشه در ساختارهای پدرسالارانه دارد، زنان فلسطینی در دهه های اخیر نقشی جدی در جنبش مقاومت ایفا کرده اند.بدون اولویت رهایی زنان، رهائی ملی به دست نخواهد آمد.صبحی بیادسه( Subhi Biyadseh)، مورخ فلسطینی، در کتاب خود در مورد روستای (Baqa al-Gharbiyeh) بکا الغربیه،رویدادی را خاطرنشان می کند که روستائیان برای او بازگو کرده اند.در دوره سلطه بریتانیا در فلسطین، انگلیسی ها روستای بکا الغربیه رادر سال 1936 ویران کردند. ارتش پس از آن همه مردان روستا را زندانی کرد که منجر به درگیری زنان همراه با کودکان خود که تنها مسلح به تکه پاره های سنگ بودند و شب هنگام به  پایگاه های نظامی حمله می کردند و آزادی مردان خود را طلب می کردند که نهایتاٌ مؤفق شدند.این قسمت نقش زنان فلسطینی را زمانی که علیه اشغال خارجی، بریتانیا و سپس اسرائیل  بطور برجسته ای مقاومت می کنند به تصویر می کشد. این همچنین نشان دهنده این واقعیت است که زنان در جنبش مقاومت بخش جدایی ناپذیری از مبارزه علیه استعمار فلسطین می باشند. این امر در تضاد با گزارش حساسانه رسانه هایی است که در مورد ناهنجاری ها نسبت به زنان در جامعه مردسالار فلسطین بمثابه پدیده نسبتاٌ جدید ارائه میشود. Abu Ghazalah  Shadia شادیاابو غزاله. مشارکت زنان فلسطینی در مبارزه ملی با ظهور فلسطین در پایان قرن نوزدهم آغاز شد، زمانی که نخستین مستعمره یهودیان ساخته شد. اولین فعالیت سیاسی قابل توجه زنان در شهر آفتا در سال 1893 بود،هنگامی که زنان در اعتراض به ساختمان سازی جدید مجموعۀ یهودیان، دست به تظاهرات زدند. دوره سلطه بریتانیا(1948-1917) تاسیس سازمان های خیریه و افزایش کار اجتماعی، و همچنین مشارکت سیاسی زنان را در تظاهرات ها دیدپس از کشتن نه دختر فلسطینی در دهه 1929 در شورش دیوار غربی اورشلیم، اولین انجمن زنان عرب؛علاوه براتحادیه زنان عرب تشکیل شد. این اتحادیه ها چندین تلاش اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و ملی را آغاز کردند، از جمله برنامه ریزی و سازماندهی تظاهرات و نوشتن نامه به رهبران عرب جهت حمایت از فلسطینی ها.  در مقاومت فعال خود علیه سلطه بریتانیا و صهیونیسم، زنان فلسطینی در روابط حمایتی به مثابه همسر، دختر و خواهر به آنها اعتماد نکردند.این زنان مسئولیت اصلی را در حمایت از مقاومت مسلحانه که عمدتا توسط مردان انجام می شود بر عهده داشتند از طریق معاوضه/ فروش جواهرات خود برای خرید تفنگ، و همچنین عرضه مواد غذایی، اسلحه و جمع آوری اطلاعات برای مبارزین(جنگجویان).

.

سازمان های زنان مسلح همچون زهرا ال اُکوان Zahrat al-Uqhawan (گل داودی)،که در واقع در سال 1933 به عنوان یک سازمان اجتماعی در شهر یافا توسط دو خواهر محبا Moheba و خورشید عرب Arabiya Khursheed تاسیس شد، وجود داشتند. تغییر و تحول به یک گروه مسلح ناشی از آن بود که محبا Moheeba شاهد کشته شدن پسر بچه فلسطینی در آغوش مادرش توسط مزدور انگلیسی که سر پسر بچه را هدف گلوله قرار داد، بود. زهرا ال اُکوان Zahrat al-Uqhawan تا زمانی که یافا در سال 1948 سقوط کرد درگیر مبارزه با گروه های مسلح یهودی بود، جایی که اکثر جمعیت شهری فلسطینی از لحاظ قومی پاکسازی شدند، از جمله محباMoheba که بقیه زندگی خود را به عنوان یک پناهنده در اردن سپری کرد. نکبهNakba، و یا پاکسازی قومی تقریبا 800،000 فلسطینی (دو سوم جمعیت بومی) به دست شبه نظامیان تروریستی صهیونیست، با فروپاشی اقتصادی و اجتماعی فلسطین تعمیق یافت. تا سال 1967 هیچ سازمان رسمی از زنان وجود نداشت اتحادیه ها و سازمان های غیر رسمی محدود به طبقات ممتاز شدند. زنان پناهنده فلسطینی وظیفه ی انجام فعالیت های اجتماعی را که پیش از این در مناطق روستایی قبل از Nakba از آن امتناع می کردند، مانند ترک خانه های خود برای امرار معاش از طریق استخدام، عهده دار شدند.پس از شکست در جنگ شش روزه ژوئن 1967، ،  الناکسا، به عنوان کرانه غربی، نوار غزه، بلندی های جولان و سینا همه توسط اسرائیل اشغال شد، جنبش مقاومت فلسطین فزونی یافت و بر دیگر اشکال فعالیت های مدنی و اجتماعی اولویت یافت. اکثر فعالین اجتماعی زنان به تشکل های مقاومت فلسطینی پیوستند و مشغول کار سیاسی شدند. مشارکت ملی زنان در آن دوره همچنان ادامه می یابد چه در مقاومت مسلحانه، فعالیت اجتماعی و یا در سازماندهی مخفی در نوار غربی و نوار غزه، که ماحصل آن پدیدار شدن چندین شخصیت برجسته می باشد.شادی ابو غزاله، یکی از اعضای فعال مردمی جبهه آزادیبخش فلسطین (PFLP)، یک نمونه از مشارکت برخی زنان جسور در مبارزه مسلحانه می باشد.او از خروج فلسطین خودداری کرد و در زادگاه خود نابلس در نوامبر سال 1968،در سن 19 سالگی هنگام تهیه بمبی که بطور تصادفی منفجر شد جان خود را از دست داد. لیلا خالد، همچنین یکی از اعضای PFLP بود که به عنوان اولین زن فلسطینی با ربودن هواپیمایی در سال 1969 و همچنین در سال بعد، سر تیتر های جهانی را نصیب خود کرد. دالال مغربی، یکی از اعضای جناح مسلح فتح بود که پس از ربودن اتوبوسی که از هایفا به تل آویو می رفت در سال 1978 کشته شد که به عنوان عملیات جاده ساحلی معروف شد. در این عملیات 10 مبارز فلسطینی و 38 اسرائیلی کشته شدند.اولین انتفاضه در مقاومت مردمی علیه تجاوز بی رحمانه اسرائیل بوجود آمد. زنان همراه مردان در اعتراضات بزرگ شرکت کردند، و حضور پیشین آنان نشان میدهد که با ضرب وشتم و خشونت توسط نیروهای اشغالگر همراه بوده است . در حالی که نقش زنان در انتفاضه با اهمیت و خطیر به شمار می آمد، نه وضعیت اجتماعی و نه مشارکت در فرایند تصمیم گیری سیاسی آنها افزایش یافت.امضای توافقنامه اسلو در سال 1993 روابط با اسرائیل را عادی نمود، قیام توده ای را به پایان رساند و اصل حق تعیین سرنوشت، آزادی و عدالت را در قبال وعده تحکیم قدرت اقتصادی و سیاسی  تصویب کرد. اگرچه زنان در سازمان های غیر دولتی و جامعه مدنی نقش فعال داشتند، مشارکت زنان در دولت (PA) فلسطین تازه تشکیل شده کمرنگ و حاشیه ای است.امکان اشتغال آنها محدود به دست یاری(سکرتر)، ماشین نویسی، یا معلمی در مدارس دولتی است. زنان هنوز هم در رهبری اصلی احزاب سیاسی فلسطینی نقش کمرنگی علیرغم سطح بالای فعالیت سیاسی دارند.

ادامه دارد

رنجبر شماره ۱۵۸