اخبار ویژه

بازی پیچیده سیاسی – نظامی در مناطق کرُد نشین سوریه

راشا تو دی- ترجمه رضا نافعی

آینده ما

رجب اردغان رئیس جمهور ترکیه تصمیم گرفت به امریکا درسی بدهد و به همپیمان کرُد آنها در سوریه حمله کرد- با تانک و پیاده نظام.
ایا این حمله بر علائق روسیه نیز تاثیر می گذارد؟ قطعا.
وضعیت حاکم بر مرز مشترک سوریه- ترکیه تا چه میزان به روسیه مربوط می شود؟
نخست آن که چون عفرین به سوریه تعلق دارد، طبعا بخشی از آن عرصه ایست که در حیطه مسئولیت سیاست خارجی مسکو قرار میگیرد. دست کم از سال 2015 که نیروی هوائی و فضائی روسیه بنا به دعوت دولت سوریه در آنجا وارد عمل شد.
دوم آن که کرملین قاطعانه مصمم به حفظ تمامیت ارضی کشوری است که با رهبری آن کشور همپیمان است. بالاخص از آن رو که ترکیه در عفرین رو در روی کردها ایستاده است.
در روزهای 29 و 30 ژانویه، کنگره گفتگوی ملی برای حل و فصل اختلافات سوریه در سوچی برگزار آغاز شد.افزون بر روسیه و ایران، ترکیه نیز از تضمین کنندگان گفتگوی ملی سوریه است. کردها این بار نیز به این گردهم آئی دعوت نشده اند.
بطور خلاصه برای آن که پروسه مذاکرات مورد سؤال قرار نگیرد روسیه نیازمند آنست که زد و خورد ها در سوریه کاملا متوقف گردند.
اما در اینجا یک مسئله مهم مطرح می شود: آیا امکان دستیابی به حفظ وحدت جمهوری عربی سوریه بدون استفاده از زور وجود دارد؟ بعنوان مثال آیا می توان النصره و داعش را به مذاکره دعوت کرد؟ این پرسشی است بی معنی.
کرد ها از داعش رنج و عذاب کشیده اند و اینک خواستار دریافت خسارت هستند
البته نمیتوان کردها را با داعش مقایسه کرد . افزون بر این کردها حاضر به شرکت در مذاکرات هستند.
اما باید درنظر داشت که هزاران نفر از کردهای سوریه و عراق بدست داعش کشته اند تا سرانجام بتوانند داعش را بزانو در آورند و اینک خواستار دریافت خساراتی هستند که به آنها وارد آمده است. خواستار دریافت بخشی از شیرینی پیروزی هستند : استقلال.
کیستند آنها که حامی تلاشهای کردها برای کسب استقلال هستند؟ امریکا و اسرائیل. انگیزه کردها برای کسب استقلال روشن است: یک خلق 40 میلیونی حق دارد که دست کم یک کشور داشته باشد. ولی کرد ها در سوریه بیشتر سخن از خودمختاری می گویند تا از استقلال.
برای امریکا یک کردستان مستقل وسیله مطلوبی است برای تضعیف ابرقدرت های محلی. در درجه اول ترکیه و ایران که حاضر به تمکین از امریکا و پذیرفتن قواعد بازی امریکا نیستند. در سالهای آغازین 2هزار، پنتاگون با کمک کردها، کشور متحد عراق را متلاشی کرد.
سقوط تدریجی ایالات متحده طبق قانون چرخه زندگی قدرتهای بزرگ همراه با نیرومند شدن ترکیه و ایران، نفوذ آمریکا را در خاورمیانه تضعیف می کند. اسرائیل نیز علاقمند به تضعیف کشورهای اسلامی است. تنها کشوری که در پائیز گذشته اعلامیه استقلال کردستان عراق را برسمیت شناخت اسرائیل بود.
گرچه کردهای سوریه در گفتگوی سیاسی که روسیه در سوچی برپا کرد می خواهند شرکت کنند ، ولی آنها از لحاظ نظامی در تیم ناتو هستند – بعنوان بخشی از نیروهای ائتلاف تحت رهبری امریکا ، که معلوم شد هدفشان نه مبارزه با تروریسم بلکه فروپاشاندن سوریه است. آخرین پیشنهاد امریکا که تاییدی است بر این نقشه این است که : باصطلاح» نیروهای امنیتی» (YPG) یگان های مدافع خلق را برای کنترل مرزهای سوریه و ترکیه و سوریه – عراق در آن مرزها مستقر سازد و به آنها آموزشهایی متناسب با این ماموریت بدهد.
یگان های مدافع خلق
یگانه های مدافع خلق با (PKK) حزب کارگران کردستان ارتباط دارد، با حزبی که متهم به ترور افراد غیر نظامی در ترکیه است. هدف ترکیه آنست که شمال سوریه را از کنترل یگان های خلق خارج سازد تا مانع از آن گردد که این نیروها اسلحه به حزب کارگران کردستان در بخش خاوری ترکیه برسانند. دست یافتن کردهای سوریه به استقلال برای حفظ تمامیت ترکیه خطرناک است. یگانهای خلق کرد تقریبا 30 در صد از خاک سوریه را به تصرف خود در آورده اند . آنها در طول سالهای جنگ مناطقی را نیز بتصرف خود در آوردند که پیش از آن نه هیچگاه منطقه کرد نشین بوده و نه یگان های خلق کرد در آنجا حضور داشته اند، مثلا مانند منطقه رقه .
واکنش روسیه
مسکو با بشار اسد رئیس جمهور سوریه همپیمان است. اسد پیشنهاد کرد که یگان های خلق کرد کنترل منطقه روج آفا را به دمشق واگذار کنند. کردها این پیشنهاد را رد کردند.
حال که ترکیه جنگ را آغاز کرده است، یگان ها ی مدافع خلق از اسد – و در واقع از روسیه- تقاضا ی کمک می کنند. در حالی که همین رزمندگان کرد که امروز مسکو را متهم به » خیانت » می کنند ، تا سال2017 مانع از پیشروی ارتش سوریه در «حمله به فرات» شدند و نگذاشتند ارتش سوریه در دیرالزور به جنگ با داعش ادامه دهد.
در پایان ماه نوامبر برخی از رسانه ها حدس می زدند که کردها تحت نظارت امریکا در استان الحسکه با داعش مذاکره کرده و بر سر نوعی وقفه به توافق رسیده اند. » یورگن تودن هوفر|» روزنامه نگار آلمانی در کتاب خود » 100 روز با داعش» با ذکر جزئیات گزارش داده است که ، همه شرکت کنندگان در جنگ، در سوریه و در عراق ، از جمله افراد داعش ، النصرت، و یگان های مدافع خلق، سلاحهای امریکائی و اروپائی به یکدیگر می فروختند.
بازگردیم به عملیات : » شاخه زیتون». حضور درازمدت ترک ها در عفرین با علائق روسیه هماهنگ نیست. و پس از پایان جنگ در سوریه روس ها برای خروج تمام نیروههای نظامی تلاش خواهند کرد.
ولی چنین بنظر می رسد که گویا مسکو قصد دارد، در این مرحله، به شبه نظامیان کرد که می کوشند تا به یک نیروی نظامی مشروع تبدیل گردند و بخش قابل توجهی از خاک سوریه را تحت کنترل خود در آورده اند، با کمک ترکیه درسی بدهد.

چراغ سبزی که ستاد ارتش روسیه برای عملیات نظامی به ترکیه نشان داد، سبب می گردد تا جاه طلبی های کردهای سوریه برای دست یابی به دولت مستقل خود، تعدیل گردد. همپیمان های روسیه، دمشق ، تهران و ترکیه هیچ یک خواستار دست یافتن کردها به استقلال نیستند. افزون بر این اقدامات انکارا موجب تشدید تنش میان امریکا و ترکیه خواهد شد، روندی که روسیه می تواند با رضایت خاطر به آن بنگرد.
به هر حال ترکیه نه تنها عفرین – که پنتاگون آن را در محدوده مسئولیت ائتلاف امریکا نمی شمارد، بلکه کانتون کردی کوبانی را نیز بمباران می کند. طبق منابع YPG، در شهر منبیج، که ترک ها ادعا کرده اند دست به حملات هوایی زده اند، نیروهای ویژه ایالات متحده و مربیان نظامی آن مستقر هستند.» بکر بوزداغ» معاون نخست وزیر ترکیه گفت کسانی که به یگان های مدافع خلق کمک کنند
بطور خود کار » هدف» ارتش ترکیه هستند. » Rhein Dillon» نماینده ائتلاف ایالات متحده امریکا گفت امریکا و متحدان آن درشرائط اضطراری از » حق دفاع از خود» استفاده خواهند کرد. بوی انشعاب از ناتو می آید.
امریکا از کرد ها در عفرین چشم نپوشیده است، بلکه تا کنون نتوانسته به آنها کمک کند. «میخیائیل آلکساندروف» ، کارشناس نظامی روسیه، این را سابقه ای ( آغازی) می داند برای درماندگی های آتی امریکا . او می گوید این وضعیت سبب خواهد شد تا روسیه و اسد در موقعیتی قرار گیرند که آن بخش از سوریه که تحت کنترل کردهاست، از جمله رقه به سوریه بازگردد. امریکا نمی تواند مانع این روند گردد زیرا آنجا ارتش جدی ندارد.
اگر روابط ایالات متحده و ترکیه همچنان بدتر شود، اردوغان از حمایت تام و تمام روسیه و ایران برخوردار خواهد شد.
در ارتباط با عراق باید در نظر داشت که امریکا تا کنون بارها متحدان خود را در تنگنا ها تنها گذاشته است. در اکتبر سال پیش که کردها تحت فشار ترکیه و ایران قرارداشتند، در برابر حمله ارتش عراق میدان را خالی کرده از منطقه نفخیز کرکوک گریختند و تلاش خود را برای کسب استقلال نیز تعطیل کردند.
کاخ سفید کاملا به جدی بودن وضعیت واقف است و می داند که ترکیه می تواند با حمایت روسیه و ایران دست به اقداماتی خلاف خواست متحدان خود در ناتو بزند. از این رو » هربرت مک ماستر» مشاور ترامپ در امور امنیت ملی ، روز 27 ژانویه اعلام کرد که امریکا دیگر برای «یگان های مدافع خلق» اسلحه نخواهد فرستاد. تحت شرائط فعلی، امریکا از هیچ تلاشی برای ایجاد تفرقه میان روسیه، ایران و ترکیه فروگذار نخواهد کرد. واشنگتن به حوادث تازه ای مانند سقوط هواپیمای„ Su24“ نیاز دارد.

https://deutsch.rt.com/meinung/64348-operation-olivenzweig-russland-zwischen-tuerkei-und-kurdischem-autonomiebestreben/