اخبار ویژه

از مستمری ناچیز تا اعتراض های بی نتیجه بازنشستگان؛ حکایتی تلخ از یک درد کهنه

tabnak.ir
از مستمری ناچیز تا اعتراض های بی نتیجه بازنشستگان؛ حکایتی تلخ از یک درد کهنه

از مستمری ناچیز تا اعتراض های بی نتیجه بازنشستگان؛ حکایتی تلخ از یک درد کهنه در شرایطی که انباشت برخی مشکلات موجب شده شماری از هموطنانمان در شهرهای مختلف روانه خیابان ها شوند، بد نیست برخی بی توجهی های آشکار به مطالبات مردم را مرور کنیم؛ مروری که کمترین فایده آن، شناسایی مطالبات بر حق مردم و ریشه یابی برخی نارضایتی ها خواهد بود.

به گزارش «تابناک»؛ از جمله مطالبات بر حق و بر زمین مانده ای که در سال های اخیر بارها برای احقاق آن جمع زیادی از شهروندان ایرانی اعتراض کردند، باید به مطالبات مرتبط به بازنشستگان دستگاه های مختلف دولتی و خصوصی اشاره کرد که گذر زمان نه تنها به حل مشکلشان کمک نکرد، بلکه بر تعداد و جمعیت آنها نیز افزود.

عمر اعتراض هایی که بازنشستگان نهادهای مختلف به میزان و شرایط پرداخت حقوق خود دارند از دو دهه فراتر می رود و در همه این سال ها، این افراد به مواردی مثل عدم همسان سازی مستمری ها، عدم تأمین شرایط لازم برای پوشش و یا ارتقاء بیمه تکمیلی، عدم افزایش حقوق متناسب با تورم و افزایش حقوق کارمندان و پرداخت های ناچیز خود اعتراض کرده اند.

بازنشستگانی که از آنها سخن به میان آمد در بسیاری از تجمع ها و فرایندهای اعتراضی خود بر مشکلات اقتصادی پیش آمده برای خود و خانواده هایشان تأکید کردند و به مسئولان و مقامات عالیرتبه کشور، مسائل و مشکلاتی که سفره آنها را کوچک و خالی کرده است، یادآور شدند.

با این حال مرور تاریخچه اعتراض هایی که این قشر ارزشمند جامعه انجام دادند، نشان می دهد هیچ نهاد و مسئولی آنچنان که باید و شاید به درخواست های آنها نه رسیدگی می کند و نه تلاشی برای حل مشکل آنها صورت می گیرد.

بازنشستگان صنایع فولاد، ارتش جمهوری اسلامی ایران، آموزش و پرورش، نیروهای مسلح، تأمین اجتماعی، ذوب آهن و… از جمله شهروندانی هستند که اعتراض های میدانی و رسانه ای فراوانی در این رابطه انجام دادند و هیچ گزارش و سند مشخصی مبنی بر حل مشکل آنها به گونه ای که دیگر اعتراضی نداشته باشند و همه مشکلات اقتصادی و رفاهی آنها حل شده باشد، وجود ندارد.

فرهنگیان بازنشسته از جمله قشرهایی هستند که اعتراض آنها به شرایط اقتصادی نامناسبشان تقریباً از دیگر گروه های اجتماعی بیشتر است و به رغم اعتراض هایی که از این گروه در دهه 70 و 80 دیده شد، در دهه 90 نیز مشکلاتشان باقی است و بسیاری از فرهنگیان بازنشسته بدون حصول نتیجه ای مشخص و دستاوردی رضایت بخش عمرشان پایان یافت.

بازنشستگان فرهنگی در سال های اخیر نیز بارها و در اعتراض به مستمری ناچیز و عدم پرداخت مزایا، رو به روی ساختمان مجلس شورای اسلامی تجمع کردند، ولی پاسخ مشخصی از اعتراض هایی که داشتند، به دست نیاوردند.

بازنشستگان صنایع فولاد کشور نیز از دیگر گروه های اجتماعی بودند که در سال های اخیر چندین بار در برابر ساختمان مجلس شورای اسلامی و صندوق بازنشستگی کشور تجمع کردند و کار به جایی رسید که علی لاریجانی، رئیس مجلس سال گذشته و در صحن علنی مجلس در واکنش به تجمع آنها گفت: دلم می‌خواهد مشکل صندوق فولاد حل شود، چون آنقدر پیرمردها جلوی مجلس آمده‌اند که آدم خجالت می‌کشد.

بازنشستگان نیروهای مسلح کشور نیز که سال ها جان و مال خود را برای تأمین امنیت و آرامش کشور صرف کردند، تا کنون چندین بار در اعتراض به حقوق دریافتی اندک خود تجمع کرده اند. آنها در شهریور ماه سال جاری با تجمعی چند صد نفری رو به روی تالار وحدت از دولت خواستند تا به وضعیت رفاهی و معیشتی آنها رسیدگی کند.

این بازنشستگان همسان سازی حقوق دریافتی خود با کارمندان و نیز ایجاد بیمه تکمیلی برای خود و اعضای خانواده هایشان را مورد تأکید قرار دادند. با اینکه بازنشستگان نیروهای مسلح بارها به این اعتراض های خود ادامه دادند؛ اما تقریباً هیچ یک از این اعتراض ها نتیجه مثبت و قابل قبولی برای آنها نداشت.

در یکی دیگر از اعتراض های دامنه داری که بازنشستگان کشور در سال های اخیر داشتنند، دی ماه سال 1395 جمع زیادی از بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی با اجتماع در برابر ساختمان وزارت کار به روند اجرای قانون بازنشستگی پیش از موعد مقرر کارکنان دولت اعتراض کردند و عنوان داشتند که حقوقشان به دلیل اجرای نادرست این قانون نسبت به افرادی که عادی بازنشسته می‌شوند 30 درصد کاهش داشته است.

شمار اعتراض هایی که در این سال ها نسبت به وضعیت نا مطلوب معیشتی بازنشستگان کشور در شهرهای مختلف رخ داد، به قدری زیاد است که گنجاندن جزئیات و تاریخ برگزاری همه آنها در این متن میسر نیست، اما این نکته نافی بر زمین ماندن و عدم تحقق مطالبات این قشر از جامعه نیست.

سالخوردگان بازنشسته کشور اکنون در دورانی از زندگی خود به سر می برند که بنا به دلایلی مثل تأمین هزینه ازدواج دختر و پسر و یا درگیری با بیماری های مختلف و نیز مشکلات جسمانی با محدودیت های مالی فراوانی رو به رو هستند و نیاز شدیدی به تأمین حداقل های مادی در زندگی دارند. با این حال تا کنون اقدام منسجم و موثری که بتواند آنها را از این مشکلات رها کند، برای آنها از سوی مجلس شورای اسلامی و دولت عملیاتی نشده است.

در شرایطی که به آن اشاره شد، حضور این افراد در خیابان های شهر و پیگیری مطالباتی که به دنبال آن هستند، چندان دور از انتظار نیست.

اعتراض های گسترده ای که در روزهای اخیر در بسیاری از شهرهای کشور شکل گرفت و متأسفانه با سوء استفاده عده ای فرصت طلب از مطالبات بر حق و اصلی مردم فاصله گرفت، در بتن خود مطالبات بر زمین مانده این قشر جامعه را نیز داشت که به نظر می رسد، برای عدم تکرار چنین اعتراض هایی و نیز حل مشکل بازنشستگان باید در دستور کار مسئولان قرار بگیرد.